चंपी आम्लफ़त्तरा निखळ वस्तरा तीव्रदुहेरी दुर्गम झेले वृष्टीत उसासे तडकून गेले स्तंभ जिव्हारी फ़डकून मेले सरणतुतारी जाताजाता काय मनाला हरखून गेले ललाटगोण्या पावनमौळी चित्र दुधाळी झाळून मेले.. स्वर्गनव्हाळ्या द्यूतसख्यांनी पलिते टाळून नक्षी पुसली. त्या दुर्धर वन बधिरलटांना तीर्थपावना साक्षी फ़सली.... निळ्याजांभळ्या ललाटभृकुटी पिऊन टाका बधीर मापटी आलो गेलो बिकट भरजरी सटल खुणांची गर्भित चंपी

मातलेला अंधार नी बावरलेपण प्रकाशाचे स्वप्नात जागणार्‍या..,रात्रीत बुडूनी गेलो बेधूंद वाहत्या वारियाला कुंपण अभाळाचे ऐकुन साद चांदण्याची ..,मोहरूनी गेलो समीराची झुळूक चावरी, कुजबुजणे खगांचे आळसावली जाग..,मागे अंधार सोडूनी गेलो ओसाड वाळवंटी ... थांबे फसव्या मृगजळाचे विझुन गेली आग..,धुमसायचे विसरूनी गेलो समाधिस्त मी...,स्विकारले आमंत्रण अद्वैताचे पाश तुटले सारे.., मोहमायेतुन उठूनी गेलो विशाल.