आज उघडुन बसले होते सगळी जुनी पत्रे तुझी, माझी, काही जपलेली, न पाठवलेली, काही फाडलेली.... कधी डोळे भरुन येत होते कधी रागाने लाल होत होते.. कधी मी उदास होत होते कधी हरवून जात होते... एक पत्र तुझं मला पाठवलेलं एक असच खुप जुन्या मैत्रिणीचं पहिल्यांदा माहेरी गेल्य नंतर एकटं वाटत असताना तू लिहिलेलं तसचं तुझ्या सोबत आल्यानंतर सखी ने पा्ठवलेले खास बंध.... असच एक पत्र हाती आलं खुप खोल दडवून ठेवलेलं.. माझ्या बाबांच...... लग्नानंतर आलेल पहिलं पत्र... खुपसं काळजी करणारं तेवढचं धीर देणारं.. खुप न सांगता खुप काही सांगणारं.... जपुन ठेवलय मी आज ही आज तेच पत्रं म्हणजे माझे बाबा झालेय मला सोडून गेलेले पण

किराणा मालाचे दुकान काढावे असे माझ्या मनात आले, आले गेले मला सल्ला देउ लागले, लागले सवरले काही तर आम्हाला सान्ग म्हणत सर्वजण, सर्वजण मदत करु लागले आणी दुकान सुरु झाले, झाले सुरु दुकान तसे सगळे मिपाकर खरेदीला यायला लागले, लागले यायला बरेच लोक तसा मला स्टाफ़ कमी पडु लागला, लागला तसा नोकरीला दुकानात माझ्या अवलिया व परा, परा मग येइल जाइल ते पाखरु न्याहाळु लागला, लागला मग वाटु मला सिन्सियर एकच अवलिया, अवलिया झाला कालान्तराने मग म्यानेजर, म्यानेजर झाला तसा लागला हा कविता करु नाना, नाना नाना म्हणत पोरी गोन्डा घॊळवु लागल्या, लागल्या हिशोबाची वजा जाता मला घाम फ़ुटु लागला, लागला मला शोध मिच दुकानाची ड्