भूताच्या भूतकाळचे भूत भग्न वाड्यात रोज मध्यरात्री...!! सूडाच्या स्वप्नात मग्न, तो बसलेला असतो मृत्यू लादला गेलेला हा मृतयात्री ...!! भूतकाळाचे भूत, मानगुटीवर घेत "जगतो" --------------------------- गूढ प्रेम मध्यरात्री ती आली... पायवाटेवर बसली, डोळ्यात 'त्या'ची अतृप्त आशा घेवून! त्या रात्री 'तो'ही आला... तीच्यासोबत यायला, स्वतःच्या जीवाला पारखा होवून!

मला पुन्हा एकदा लहान व्हायचे आहे .. मला पुन्हा एकदा चिंब भिजायचे आहे ... पुन्हा चोरायचा आहे डब्यातून लाडू, पुन्हा विनवायचे माळ्याला 'एकच कैरी पाडू' ? पुन्हा रंगवायचे आहेत हात ... निळे शाईमध्ये पुसायचे हात शर्टाला ... खेळायच्या घाईमध्ये पुन्हा धरायचा हट्ट कुत्राच्या पिल्लासाठी, आणि चोरायचे मावळे ... आपल्या किल्ल्यासाठी पुन्हा घालायची शिळ तिच्याकडे पाहून .. थांबायचे पाहत ... ती पाहते का वळून ... पुन्हा जायचे पार्किंग मध्ये चुकवून नजरा ... पळून जायचे ठेवून तिच्या गाडीवर गजरा .... होते स्वप्न व्हावे मोठे ... कधी नसावे लहान ... वाटे जिंकुनिया जग व्यापावे पंचप्राण आता उमगत नाही ...

त्या रात्री स्वप्नांच्या राज्यातली एक नदी तिच्या डोळ्यात उतरली होती... त्या रात्री वेगळेपणाची जाणीव पूर्णपणे सरली होती ... उरले नव्हते कुठलेही पाश, न उरली कुठलीही आस ... वाटले मिटून घ्यावे डोळे ... तू असता असे पास ... भरून घ्यावा तुझा गंध ... जपून ठेवावा तुझा स्पर्श असाच होत राहावा दोन मनाचा दोन देहाचा परामर्श ... अचानक स्वप्न भंगले अन दिसली रिकामी उशी ... तुझ्याही शेजारी असेल का ग ती तशी ? नकळत माझ्या डोळ्याची कड पाणावली ... असेल का ग तुझीही उशी अशीच ओली? विषय बदलावा म्हणून कूस बदलली ... अन ह्या सगळ्यातच अजून एक रात तशीच सरली

मनाप्रमाणे जगावयाचे किती छान बेत होते... नकळत आयुष्य मात्र वेगळीच वाट चालत होते सापडला किनारा म्हणून जरा विसावलो ... तर ते मृगजळ मला पाहून हसत होते भेदरलो शोधू लागलो परतीची वाट चाचपून पहिला आधारासाठी धरलेला हात तो हात बहुदा कधीच सुटला अन एकाकीपणाच्या नुसत्या जाणीवेने काळजाचा ठोका चुकला ... घातली साद त्या दिलाबरास पुन्हा पुन्हा उमगले नाही काय घडला गुन्हा ... वाटले संपवावे हे जीवनाचे समर तितक्यात .... दूरच्या मशिदीत घुमले अल्लाहू अकबर

प्रेम असावे झाडासारख्रे दिवसेंदिवस वाढत जाण्यासाठी एकमेकांना सुखाची सावली देणासाठी प्रेम असावे पहाडासारखे अढळ अचल राहाण्यासाठी एकमेकांना भक्कम आधार देण्यासाठी प्रेम असावे फुलासारखे नाजूक हळूवार फुलण्यासाठी एकमेकांना जीवापाड जपण्यासाठी प्रेम असावे नदीसारखे बेधुंद प्रणयात वाहून जाण्यासाठी एकमेकांना उत्कट प्रेमसागराकडे नेण्यासाठी प्रेम असावे हवेसारखे न सांगता अनुभवण्यासाठी एकमेकांना प्रेमसुगंध देण्यासाठी प्रेम असावे आकाशासारखे जीवनातील पोकळी भरुन काढण्यासाठी एकमेकांवर अनंत प्रेम करण्यासाठी अन या आकाशाच्या आभासात... हवेच्या