माझे जगावेगळे छंद-२

एका रविवारी माझ्या साप पकडण्याची सुरुवात होणार हे एकदाचे ठरले आणि मग त्या रविवार पासून दर रविवारी खूप छानआणि खुंपच वेगेळे म्हणजे जे मला वाटत होते त्यापेक्षा वेगेळे अनुभव आले त्यातलेच मी काही मी तुम्हाला सागणार आहे पहिल्याच दिवशी मी गेले होते तेव्हा मला सापाचा स्पर्श कल्पनेतच होता कारण याआधी मी कधीही सापाला हात लावला नव्हता. पहिल्या दिवशी सगळ्याच लोकांनी लीम्बुतीम्बुची (पक्षी:माझी) मनसोक्त मजा केली. हे कोण नवीन ?? साप पकडायला शिकायचंय का?? वगेरे वगेरे विचारून भांडून सोडले आणि हळू हळू माझाच उत्साह कमी होतोय कि काय असे वाट्याला लागेले असतानाच तो आयुष्यात लक्ष्यात राहणारा क्षण आल जेव्हा मी पहिल्यांदाच साप हातात धरला त्याचे झाले असे कि कोणीतरी एक छोटासा गवत्या ( Green Keelback snake) आणला होता आणि सगळ्याचं आपसात ठरल्याप्रमाणे तो माझ्याकडे देऊन त्याच्या जागी ठेवण्याची जबाबदारी माझाय्वर टाकण्यात आली. आणि जेव्हा त्या काकांनी तो माझ्या ओंझळीत ठेवला तेव्हा एकदम भारीच वाटले तो स्वतःलाच वेटोळे घालून घाबरून बसलेला होता एकदमच लहान म्हणजे तो अगदीच ३०-३५ सेमीचा होता आणि मला वाटलेले त्यापेक्षा तो खूपच मऊ,एकदम हिरवागार रंगाचा आणि थोडासा मंद किवा कदाचित घाबरलेला असल्यामुळे असेल पण तो खूपच शांत होता मग त्याला पाहत त्याला त्याच्या जागी नेऊन ठेले (मधल्या वेळात त्याने दोनतीनदा त्याची जीभ बाहेर काढून माझी वाट लावली ) आणि अश्या प्रकारे सकाळी मला हसणाऱ्या बरेच लोकांची संध्याकाळपर्यंत "शिकशील बरे का लवकरच" अस म्हणण्यापर्यंत प्रगती झाली होती . गवत्या( green keelback ) http://lh6.ggpht.com/_yiYp8WjYg9I/Sp4q3gg17BI/AAAAAAAAAC0/BcC6qfLqf7c/keelback_%28macropisthodon-p_%29.JPG एकदा एका जगविख्यात समाजसेवा करणाऱ्या एका संस्थेची काही टुकार लोके आली असता त्यातल्या मेकपने नखशिखांत माखलेल्या (आणि असे उग्र वास सापांच्या जवळ चालत नाहीत असे सांगूनही )काही बायकांना सापाला हातात घेऊन फोटो काढायची इच्छा झाली (कारण ते त्यांच्या मासिकात लावायचे होते ) पण त्यांना इतकी भीती वाटत होती कि एक छोटी धूळनागीण हातात घेऊन मी दहा मिनिटे समोर उभी राहिले तरी कोणीच पुढे यायला त्या नव्हता अहो विषारी नाही आहे चावली तरी काही होणार नाही (मला चावली नसूनही ) असे मी आणि आजूबाजूचे सागेलेच लोक सांगत असूनही त्या बायका काही हात लावायला तयार झाल्या नाही शेवटी हो नाही करता करता त्यातली एक झाशीची राणी खास मासिकातील स्वताच्या आणि एकटीच्याच झळकणाऱ्या फोटो खातर तयार झाली आणि मग तू तोंडाकडे पकड आणि थोडी लांब जा म्हणजे मी शेपटीला धरते असा फोटो काढूयात असे म्हणून काही वेळाने पोझ ठरून आम्ही उभे राहिलो आणि खरतर ती नागीण बिचारी खूपच कंटाळलेली आणि त्रासलेली होती आणि त्यात मी पण नवखी असल्यामुळे मी तिला हलकेच आणि तोंडापासून थोडे लांब पकडले होते आणि इथेच माझे चुकले त्या बाईने तिला हात लावल्यानंतर तिला तो स्पर्श कसातरीच वाटल्याने तिने काय केले कुणास ठाऊक पण त्यामुळे ती नागिणीने फिरून मस्तपैकी अस्मादिकांची चव चाखली. माझीही साप चावण्याची आणि त्या लोकांची तो चावलेला पाहण्याची पहिलीच वेळ असल्याने सगळीच गडबड झाली. चावलेला साप बिनविषारी आह्हे काही होणार नाही हे सगळे मला माहिती असूनही पहिले पाच मिनिटे मला काहीच सुचले नाही तसाही dry bite होता हे मला काळात होते तरीही घाबरले. धूळनागीण ( Racer ) http://lh5.ggpht.com/_yiYp8WjYg9I/Sp4q3jiwNNI/AAAAAAAAAC4/ci2_xmyVziM/Racer_sal.jpg मग जेव्हा काकांनी समजले तेव्हा घाबरून जायच्या ऐवजी सगळ्यांनी एकसाथ चला आज पार्टी मिळणार असा गलका केला आणि सगळ्या गोंधळातून अस कळले कि पहिला साप चावल्यानंतर उपस्थित सगळ्यांना पार्टी द्यावी लागते आणि मग काय सगळ्यांनी संध्याकाळी माझाय्कडून पार्टी वसूल करून घेतली. पण ते दाताचे व्रण बघून आईने बस झाले आत्ता नाही जायचे साप धरायला असे चावणार असतील तर वगेरे म्हणयला लागली आणि मग नाही ग परत चावला तर मी बंद करेन असे तिला सांगून तिची समजूत काढली तर........... पुढे हा प्रकार झालाच या प्रकारानंतर साप चावण्याची जवळ जवळ सवयच लागून गेल्यासारखे झाले कारण दर रविवारी नवीन साप पकडायचा म्हणजे नवीन युक्ती वापरायची आणि जी मला अर्थातच माहिती नसलेली मग चावणारच न साप पण त्या दिवशी सकाळी गेले तर सगळेच जण दिवड बद्दल बोलत होते ऐकून माहिती असलेला साप होता म्हणून मी मागे लागेले कि चला आज दिवड पकडायचा प्रयत्न करू सगळ्यांनी नको म्हणून समजावून सुद्धा मी ऐकत नव्हते म्हणून मग शेवटी जिरु दे हिची पण एकदा म्हणून काका तयार झाले आणि त्यांनी एक बर्यपैकी मोठा म्हणजे १.५-२ फुटाचा दिवड खाली सोडेल आणि जा आत्ता पकडून आण फक्त त्याला हरवू नकोस तू हरवलास त्याला तर आपले प्रशिक्षण संपले असे सांगून जवळच त्याचं काम करत बसले. मी जशीजशी सापाची जवळ जायला लागेले तसा तसा तो पुढे आणि मी त्याच्या समांतर रेषेत त्याच्यवर छ्त्रासारखा हात धरून मागे मागे अशी आमची वरात चालली पण तो बराच जाड असल्यामुळे मी पकडेन का अशी शंका मला आल्याने मी त्याला हात लावत नव्हते "झाले का सगळे मंत्र म्हणून;झाले असतील तर उचल त्याला नाहीतर झुडपात गेला तर तुला मागे जायला लागेल " -इति काका ते असे म्हणयला आणि त्याने झुडूपाकडे वळायला एकाच वेळ झाली मग धीर करून त्याला त्याच्या मध्यभागी पकडायला गेले तर तो फिरून अंगावर आला आणि त्याच अर्ध शरीर सरळ उभा राहून मोठा आ वासून उभा राहिला मग त्यावेळी मी तो नाद सोडून दिल्यावर परत........ "अग मानेच्या मागे धार त्याला"- अर्थात काका मग परत सगळी धडपड करून मानेच्या मागे धरले तर पठ्ठ्या चावालाच हाताला आणि त्याच्या असंख्य दातांपैकी ३-४ माझ्या हातात आणि एक दोन दुसर्या चाव्याच्या वेळी माझं ओढणीत रुतून बसले आणि मग मात्र मीच इरेला पेटले म्हनला बघतेच आत्ता मग परत काकांनी कसे पकड ते समजावले आणि या वेळी मी बरोबर मानेच्या मागे त्याला पकडला त्याने पण हाताला विळखा वगेरे घालून सुटण्याचा निरर्थक प्रयत्न केला आणि मग शेवटी तो विळखा सोडवता सोडवता परत एकदा वचपा काढ्याचा म्हणून कि काय त्याने चावून घेतले आणि आमचा दिवड पकडण्याचा कार्यक्रम यशस्वी झाला पण आत्ता आईपासून हात लपवायचा म्हणून मग तिला काही नाही के खरचटले आहे वगेरे सांगून वेळ मारून नेली . दिवड (Checkered Keelback) http://lh5.ggpht.com/_yiYp8WjYg9I/Sp4q3XEJMYI/AAAAAAAAACs/834ta3RGKow/2097193828_1eaa10d7a4.jpg http://lh6.ggpht.com/_yiYp8WjYg9I/Sp4q3cca_7I/AAAAAAAAACw/Ky5Xi1tNVgc/checkered-keelback-snake.jpg तर मंडळी अश्या प्रकारे गेले अनेक दिवस मी साप पकडायला शिकत आहे. धामण, तस्कर,sand boa,shield tail सारखे बिनविषारी साप हाताळले पण आजूनही एकही विषारी सापाला हात लाऊन देण्यात आला नाही त्यमुळे सध्या तरी सजले बिनविषारी पकडते आणि खरे संग्याचा तर खूप समाधानी आहे यातच बघू जेव्हा संधी मिळेल तेव्हा हळू हळू विषारी पण पकडायला शिकेन आणि अर्थातच अनुभव नक्की टाकेनच तोपर्यंत रामराम मंडळी !!! (कृपया मी साप पकडायला कोणाकडे शिकते हे विचरू नये कारण मी ते सांगू शकत नाही ते शिक्रेट आहे बरे का मंडळी तशी मला परवानगी पण नाही आहे :) ) सगळे फोटो आंतरजालावरून घेतले आहेत समाप्त