आईचं छप्पर. कडाक्यात भांडतात मेघ गडगड करून भरून येते नभाला अश्रू ढाळते वरूण ...! अश्रू बनती गारा वादळ तांडव करी गारठल्या हवेसवे विजेस हिंव भरी ...! हिंव भरल्या विजेस ताप चढवी गारा तिला पांघराया छप्पर नेतो वारा ...! छप्पर उडल्या संसारात ब्रम्हपुत्रा वाहते तेल मिरची शिदकुट पाण्यावरती पोहते ....! पोहतांना पुस्तक वही सरस्वती भिजते माती करून जीवाची चूल उल्हे निजते ....! गरजत्या पावसात चोळी झबले न्हाती पदराखाली लेकरं कवटाळती छाती ....! ...गंगाधर मुटे.. . ( शिदकूट = मोजक्या काळासाठी पुरेल एवढी अन्नसामग्री) ( उल्हा = एकप्रकारची कच्च्या मातीची चुलच पण लाकडा ऐवजी कोळशाचा जाळ घालत

हजार कात्र्या आम्हा परजु दे, कर्तनयोगे त्या, आम्हाला कुरतडू दे सारे, विवस्त्र कवटी आज होवू दे, टक्कल पार्‍याचे, गळू दे व्यर्थ भार सारे. तैलसुरा प्राशुन माजले , तण डोईवरचे , जणु की कवड्यांच्या कविता, आणि ग्रासिले मुख दाढीने , ओठ मिश्याखाली , लोपला नभाआड सविता. क्षौरवीरा तव सुसाट कर्तन असेच चालू दे, खुलो नक्षी डोक्यावरती, मान गळ्यातून निघो कालवे भगव्या पाण्याचे, नापिता, कळ आली भलती. ही कानाची पाळी ठेवा , नीट खिश्यामध्ये शिवुन घ्या जा नाक्यावरती, नापित आम्ही शस्त्र फिरवतो प्राणकराराने, जराशी माफ करा गलती. चला झाडू द्या शुभ्र कापडे, केसांनी मळली , आण बे, चुना नि गायपुडी. वीस टाळकी बारा दाढ्या

पाऊस वेडा ================= पाऊस वेडा मोर मनाचा मेघ पाहता हर्षुन जातो.. मेघ बावरा जीव मोराचा ग्रीष्म लागता आतुर होतो.. थेंब आठव ठेवा मनाचा अनुरागी हरपून जातो.. मेघ बावरा मोर जिवाचा नाच नाचरा सागर होतो.. पाऊस वेडा मोर मनाचा थेंब सरीत शहारून जातो.. प्रीत बावरा पिसारा मोराचा भिजून चिक चिक होतो.. आनंद फुलोरा मनोरथांचा वादळ झडीत थिजून जातो.. सर आतुर हर्षित जिवाचा गहिवर डोळी बोलका होतो.. चिखल भिजल्या स्वप्नांचा पिसा पिसातून गळून जातो.. वेडा पाऊस मोरा मनीचा ढग फुटीत भोवरा होतो.. नाच नाचऱ्या फुलेर मनाचा हुंकार कंठीच राहतो.. उजाड भुंडक्या मनमोराचा हुंदका पाऊस होतो.. पाऊस वेडा मोर मनाचा काळ सरीं

तुझ्या अंगणातला पाऊस माझ्या अंगणातला पाऊस शेतात मरमर राबणा-या ढवळ्या-पवळ्याचा पाऊस टोपलीतून भाकरी आणणा-या अनवाणी पावलांचा पाऊस एका छत्रीत भिजलेल्या अनेक प्रेमकथांचा पाऊस रानफूलांच्या वाटेवर हरवून गेलेला पाऊस वाफाळलेल्या चहाच्या कपात चिंब भिजलेला पाऊस डोक्यावरून घेतलेल्या रजईत दडून बसलेला पाऊस पाण्यात भिरभिरणा-या कागदी होड्यांचा पाऊस गरागरा फिरणा-या इवल्याशा छत्रीतला पाऊस पावसात मनसोक्त भिजणारी चिमुकली मुलं पाहिली की आठवतो मला तो पाऊस आभाळा एवढा डोंगर कवेत घेऊन आलेला पाऊस डोंगराखाली गाडलेले ते, इवलेसे जीव आठवले की माझ्याही डोळ्यातून बरसतो न थांबणारा तो पाऊस

चंदामामा वीज विकत घेतो... सूर्यदादा कडून! चांदण्याताईंना वीज मोफत वाटतो ... ओंजळ भरून! महिनाभर निघते आकाश, प्रकाशाने उजळून! महीना संपल्यावर सूर्याकडून येते, विजबीलही भरभरून! बील भरले नाही तर सूर्यदादा बघतो... रागाने थरथरून! चंद्राची वीज कापतो अमावस्येला... चंद्राकडे पाठवून! ढगआजोबा करीती थयथयाट... चंद्राला विझलेला पाहून! उडल्या वीजरूपी ठीणग्या अन संतापाच्या जलधारा ... त्यात पृथ्वीताई निघाली न्हाऊन!