मम अंतरीचे तरंग , तूच जाणसी बापा ,
मुक्या भावनांचे शब्द , तूच मांडसी बापा
मी अर्पीले स्वतःला , अन माझीच फूले झाली
चरणी लागता तुझीया , मी मोक्षात रे नहाली
मी रीक्त झाहले जगती , सांडून वैभव सारे
अन घातले ओटित माझ्या , तू विश्वाचे सूख सारे
मोह मायेने घातला विऴखा , तू अलगद मो़कळे केले
तोडून मोहाचे जाळे , सारे मार्ग मोकळे केले.
काहीच न दिले तुजला, झाले संसाराचे पसारे
अन तू झेलले एकट्याने , माझ्यावरील निखारे
किती गर्द दाटले नभ, तू साथ दिलीस तेव्हा
दिलास मायेचा उबारा , भितीने भिजले जेव्हा
काय वर्णू तुझा महीमा , आज शब्द तोकडे पडले
देह झाला हा पुण्याचा , तुझे वेड मजसी जडले..
मी शोधत होते
मिसळपाव