Skip to main content

लेबनिज मेझे हमूस,ताबुले

लेखक दीविरा यांनी शनिवार, 18/06/2011 16:14 या दिवशी प्रकाशित केले.
लेबनिज मेझे हमूस,ताबुले (Lebanese Mezze Hummus, Tabbouleh) आज मी तुम्हाला लेबनिज मेझेची ओळख करून देणार आहे .मेझे( Mezze are starters which can be served as full meals) हमूस साहित्य : १. काबुली चणे १ कप २. ताहीना पेस्ट २/३ चमचे( तिळ पेस्ट रेडीमेड) ३. एक्सट्रा वर्जिन ऑलिव ओइल २ चमचे ३ लिंबू चवीनुसार ४. मीठ चवीनुसार ५.लसूण २/३ पाकळी सजावटीसाठी पार्सले,लाल तिखट. कृती : १.काबुली चणे रात्रभर पाण्यात भिजवून ,कुकरला शिजवून घ्या . २. आता लसूण, शिजवलेले चणे ,ताहीना पेस्ट मिकसर मध्ये बारीक वाटून घ्या . ३. त्यात चवीनुसार मीठ,लिंबू व एक्सट्रा वर्जिन ऑलिव ओइल घाला . ४.

यम बोलला वडाला

लेखक JAGOMOHANPYARE यांनी शनिवार, 18/06/2011 14:39 या दिवशी प्रकाशित केले.
यम बोलला वडाला वटपौर्णिमेच्या भल्या सकाळी बायकांच्या आधी यमच आलेला पाहून वडाला विस्मय वाटला. पानांची सळसळ करत बोलला यमाला काय रे यमा, कलियुगात सत्यवान शोधतो आहेस का सावित्री? यम लाजत लाजत बोलला मला वटसावित्रीचं व्रत बघायचं आहे. वड त्राग्याने म्हणाला, बाबारे, आजचा एकच दिवस माझ्या धंद्याचा तू इथे बसलास तर बायका आणि भटजी कशाला येतील इथे? यम बोलला वडाला पूजा तर बघेनच आणि फांदीही दे एक मला. वड खो खो हसत म्हणाला, तू फांदी घेऊन करणार काय? तुला नवरा म्हणून मागणारी आहे तरी कोण? यम बोलला...
काव्यरस
हास्य

सर (भाग एक)

लेखक शैलेन्द्र यांनी शनिवार, 18/06/2011 11:04 या दिवशी प्रकाशित केले.
" डॉ. डी ए गुणगाडे, डी एस्सी., विभागप्रमुख, बायोटेक्नॉलोजी" दरवाजावर चकाकती सोनेरी पाटी होती. जितकी पाटी नवी होती तितकाच माणुसही नवा होता. मुळात हे डीपार्ट्मेंटच नव्याने सुरु झालेल.. जगात सगळीकडे बायोटेकचे नगारे वाजु लागल्यावर आपणही काहीतरी कराव अशी कळ आमच्या विद्यापीठाच्या कुलगुरुंना नको त्या ठीकाणी आली अन त्यांनी जीवशास्त्र विभागातीलच अर्धा मजला या नव्या विभागासाठी दीला. बर त्यात गम्मत अशी करुन ठेवली की या विभागाला वेगळा विभागप्रमुख नेमला. हे म्हणजे नव्या नवरीला दोन दादले देण्यासारख होतं कारण या विभागाकडे विभागप्रमुख सोडुन काहीच नव्हतं. प्रोफेसर सगळे व्हीजिटींग..

(वडा म्हणे मढ्याला)

लेखक प्रभो यांनी शनिवार, 18/06/2011 10:58 या दिवशी प्रकाशित केले.
खुलासा : कोणत्याही जातीवर चिखलफेक करण्याचा इरादा नाही. इनो घेऊन विडंबन वाचावे ही विनंती. प्रेरणा १ , २ वडा म्हणे मढ्याला, 'भलताच खास आहे' भात आहे बासमती, त्याचीच रास आहे. केले आहे पिंड, ठेवले आहे नदीकाठी अगं म्हशी, पण त्याला शिवणार कावळाच आहे. करे कधी सव्य अन कधी अपसव्य असे ते जानवे त्याला नेहमी हवेच आहे. दानं, फळे, सुपार्‍या अन् दक्षिणा भटाला, (जाणारे)पैसेच फक्त माझे? हा शुद्ध माज आहे!
काव्यरस
भयानक
बिभत्स
करुण

मो(गा) बाईल अर्थात प्रेमळ बायको

लेखक विनायक प्रभू यांनी शनिवार, 18/06/2011 10:26 या दिवशी प्रकाशित केले.
काहीही लिहीले तरी क्रिप्टीक म्हणायची स्टाइल आहे म्हणुन शिर्षकातच खुलासा. "हा मोबाइल चार्ज झालाच नाही" बटन दाबलेत का? बटन दाबल्याशिवाय तो चार्ज कसा होइल? कधी जाणार तुमचा धांदरट्पणा? मो(गा) बाइल "असु दे हां" आता बसा चरफडत.मो(गा)बाइल "बॅट्री जुनी आहे. चार्ज व्हायला कमीत कमी एक तास. ऑफिस मधे तसे विषेश काही नाही. पण एक तास काय करु?" सहा महीने सांगतेय. बॅट्री बदला म्हणुन. उगाच चार्जींग मधे वेळ का घालवायचा माणसाने? मो(गा)बाइल) "आजच बदलतो. पण आता वेळ कसा घालवु." मनाचे श्लोक म्हणा. आणि जरा महागाची खरेदी करा. वर्षभर तरी यायला पाहीजे.मो(गा)बाइल. "त्या पेक्षा असे करु या का? मी बेल बंद करतो.

(रेडा म्हणे वडाला)

लेखक सूड यांनी शनिवार, 18/06/2011 09:23 या दिवशी प्रकाशित केले.
आमची प्रेरणा रेडा म्हणे वडाला "भलताच जाच आहे दोरे बरे अरे हा यमराज त्रास आहे. ने-आण मी करावी, यमभार मी वहावा तरी मजसी तो म्हणे की, "तू बावळाच आहे!" ना इंक्रिमेंट काही, ना सुट्टी घे कधी जो ऐसा गुलाम त्याला नेहमी हवाच आहे. जातो आता निघोनि धाडून मेल त्याला कैसे हरेल प्राण ? मग कोण भार वाहे ? वैविध्य वाहनाचे त्या पाहूदेच आता सांगेन जॉब माझा हा सातवाच आहे." बघा जमलंय का ते !! अवांतरः त्या 'सातवाच आहे' ला काही धक्का लावावासा वाटतच नाही, ते समस्यापूर्ती साठी दिल्यासारखं वाटतं. ;)
काव्यरस
भयानक
हास्य
करुण
अद्भुतरस

विहीर

लेखक आपला अभिजित यांनी शुक्रवार, 17/06/2011 19:37 या दिवशी प्रकाशित केले.
परसदारातल्या विहिरीचं आकर्षण किंवा अप्रूप अजिबात नव्हतं. आपलं बालपण हे किती अमूल्य आणि अविस्मरणीय आहे, हे कळण्याचं ते वय नव्हतं. घराच्या मागच्या अंगणाला लागूनच विहीर होती. आजही आहे. माझ्या बालपणी पंप, नळ वगैरे आधुनिक सेवांचा आम्हाला गंधही नव्हता. रोज विहिरीवरून पाणी भरायला लागायचं. अंगणातल्या माडांना आणि फुलझाडांना विहिरीचंच पाणी काढून घालावं लागायचं. आजोबा या कामात एकदम पुढे असायचे. आम्हाला कळायला आणि झेपायला लागल्यापासून आम्हीही मग त्यांना मदत करायचो. मला आठवतंय, तेव्हापासून विहिरीचं पाणी काढायला दोन रहाट होते. त्याआधी त्यांच्या मध्ये एक तिसरा रहाटही होता, अशी आख्यायिका ऐकायला मिळायची.

लेखक बोलला..

लेखक ५० फक्त यांनी शुक्रवार, 17/06/2011 18:00 या दिवशी प्रकाशित केले.
आमची प्रेरणा - http://misalpav.com/node/18275 -- वड बोलला यमाला लेखक बोलला संपादकाला ' हा काय पेच आहे ?' उडवावयला धागा का मी एकटाच दोड्का आहे ? धागा इथे काढावा, खरडी जरा कराव्या वाचकांस त्या म्हणावे ' मी पण नवाच आहे' जो आय्डि कंपुबाजी करण्यास वापरावा ऐसा अजुन एक डुआय्डि हवाच आहे प्रतिसाद,खरडी अन व्यनि फक्त ज्येष्ठां वाचने फक्त माझी, हा शुद्ध जाच आहे अमरता अन अभय मिळु दे मम धाग्यास आता मगच सांगेन आय्डि हा, माझा सातवाच आहे ५० फक्त ही इथली एंट्री आहे..(म्हणजे मी इथं तरी नवा आहे)
काव्यरस
हास्य
Subscribe to