या साऱ्या कोलाहालाचा फक्त ‘समय’ एकटाच ‘गवाह’ आहे, ’Technology’ च्या महापुरात बुडाला जनप्रवाह आहे. ‘T.V’ च्या त्या अखंड भट्टीत संस्कारांची वानवा आहे, अन ‘internet’ च्या मायाजालाचा मोह हर मानवा आहे. घरच्यांपेक्षा ‘Facebook – friends’ शी बोलणाऱ्यांची वाहवा आहे, आणि सदैव ‘messengers’ वर ‘chat’ करणारा आजचा जमाना नवा आहे. या साऱ्या जंजाळात हरवला माणुसकी चा गारवा आहे, अन ५००+ ‘FB friends’ असले तरी एकटेपणा जीवा आहे. या प्रचंड कल्लोळातून एक तरी शांत क्षण हवा आहे, आपसांतल्या उदासीनतेवर तीच एक ‘दवा’ आहे.

मेणबत्या पेटवणार्‍यांनो तुम्ही हातात मशाल कधी धरणार ? चिमुरड्यांवर होणारे बलात्कार अजुन किती काळ पाहणार ? स्फोटात लोक हल्ली रोजच मरतात,ती ब्रेकिंग न्युज असते आपण त्यात तसे मेलो नाही,यातच का आपण धन्यता मानणार ? भ्रष्टाचाराने संपुर्ण देश आपला गांजला असा राजकारण्यांच्या पंगतीत आता धुतला तांदुळ शोधणार कसा ? देशाच्या सिमेवर जवानांची क्रुरपणे मुंडकी छाटली जातात तरी सुद्धा आपण त्यांना फक्त इशारेच देत राहणार ? मंगळावर यान पाठवायचे म्हणुन मिशन आखणार पण गरिबाला घास देण्यासाठी प्रयत्न कधी करणार ? कोट्यावधींच्या देशात आता माणसाला नाही किंमत चार जण जसे जगातात तसे तुम्हीपण का जगणार ? जग

पावसाला बोलवायला हवे आता ------- तुझ्यासोबत पहिल्या पावसात भिजतांना तुझ्या पैंजणांची नादनक्षी मनावर कोरली होतीस त्या नक्षीतल्या कुयऱ्यांच्या चक्रव्युहात अभिमन्यु झाला होता माझा... ------- अंगणातला पारिजातकही आता फारच काकुळतीला आला आहे तुला आठवतं? पावसाची रिपरिप चालू झाल्यानंतर इवलेसे थेंब निथळणाऱ्या पारिजातकाजवळ तुझ्या ओढणीखाली ते तुझ्या सुगंधी श्वासात भिजणे . . खरचं पावसाला बोलवायला हवे आता ------- कोसळणाऱ्या धारांमध्ये खिडकीतुन हात बाहेर काढून ओंजळीतले छोटेसे तळे तुझ्या मेहंदीभरल्या हातात ओतल्यावर फक्त निखळ आनंद उरायचा माझ्या हातात --------- कुठे दडलाय तो कुणास ठाऊक? --------- नखशिखांत भिजल्