लहानपणापासून पहात होतो मी तिला लोक सांगायचे कि ती वेडी आहे खायला काळ आणि भुईला भार अशी एक बिन अकलेची घोडी आहे मेंदूने असहकार पुकारला असला तरी शरिराने आपल कर्तव्य बजावलं होतं तिच्या निरागस मनाला न जुमानता तिला ज्वानीच्या बाजारात आणलं होतं एका ओल्या काळरात्री गावाच्या वेशीवर ती भांबावलेली सैरभैर रडवेली दिसली मला पहाताच " आई गर्दीत हरवली" निरागसपणे सांगुन दात विचकून हसली अश्याच संधीच्या शोधात मी देखील होतो म्हटलं मनात की शिकार आयतीच गवसली क्षणातच तिच्या गोबर्‍या गालावर वळ उमटले मुस्काट दाबून तिला झुडूपांत फरफटवली पाऊस आता बेभान कोसळत होता मला अडवायला जिवाचे रान करत होता त्याच्या राज्यातले हे

काव्याचा ब्लॉग दुवा हा || शिवराय बोलले आज || वेळ आहे का थोडा चार शब्द सांगायचेत राहवत नाही म्हणून काही जबाब मागायचेत आधी आभार मानतो मोठं केलत मला पण खरंच सांगतो तुम्ही खोटं केलत मला अवघ्या तुमच्या जीवनात व्यापून टाकलत मला मनात सोडून सगळीकडे छापून टाकलत मला नाव माझं घेतलत सण माझे केलेत माझे छावे म्हणून राडे सुद्धा केलेत एवढ्यावर थांबला नाहीत मला देवासोबत बसवलत वाईट वाटतंय म्हणताना पण तुम्ही मला फसवलत माझे विचार घेतले नाहीत माझे आचार घेतले नाहीत चरित्र माझं ओरबाडलत पण त्याचे सार घेतले नाहीत नुसते प्रताप आठवू नका