तू काही माझं ऐकणार नाहीस मीही आपला हट्ट सोडणार नाही... तू घरात बसून.... बायकोच्या हातची भजी खात, समाजातल्या विकृतींवर बोलणार... वातानुकुलीत सभांमध्ये भाषणे ठोकणार जमलंच तर झणझणीत कविता पाडणार मला नाहीच रे जमणार... तुझं हे तळ्यात - मळ्यात खेळायला आत एक अन बाहेर एक जमवायला आपलं कसं सारं एकदम सडेतोड असणार आम्ही प्रत्येक प्रसंगाला थेट शिंगावर घेणार नाही रे जमत मला असं जगणं हे असं..., कौलातून झिरपणार्‍या.. थेंबभर कवडशांच्या मागे धावणं... केव्हातरी उंबरठ्याबाहेर पाऊल टाक चटके देणारं लखलखीत उन्ह अंगावर घे... मग कळेल मझा... बेभान होवून जगण्यातला 'मी'ला विसरून स्वतःलाच उधळून देण्यातला ! विशाल

जशी मिकाची सई मिकाची लाडकी आहे तशी आमची सई सुध्दा आम्हाला बेहद्द आवडते. मिकाची कविता वाचल्यावर आम्हाला आमच्या सईची आठवण आली अणि मग तिच्या बद्दल चार ओळी खरडल्याशिवाय रहावले नाही. माझी सई तशी बोल्ड आहे सीन आणि सिनेमाची गरज पाहून काय आणि कसं करायचे ते निट ठरवता येतं तिला --- माझी सई तशी शहाणी हातात काही काम नसेल तर रीअ‍ॅलीटी शोची अँकर बनणेही जमतं तिला --- माझी सई तशी डँबिस दिग्दर्शक रोल देत नसेल तर त्याची सासू होणंही जमतं तिला --- माझी सई तशी लब्बाड किती अन् कोणाला लोणी लावल तर किती अन् काय मिळेल हे पक्क ठावूक तिला --- माझी सई त

१.

मागे राहिलेले वर्ष सुख दु:खानी भिजले काही उल्हासाचे क्षण काही काळोखी विरले वर्तमान हा कालचा आज भूतकाळ झाला आठवणीच्या सोबती नभी नवा सूर्य आला त्याचे दर्शन घेतले डोळे किलकिले करून त्यास म्हणालो ए दादा झोप झाली ना अजून थोडी उतरुदे धुंदी काल सरल्या वर्षाची थोडी ओळख होऊ दे मज कालच्या स्वतःची तुही झोप कि थोडासा जरा आराम कर ना मज सरत्या वर्षाला शेवटचे पाहू दे ना आधी मित्राला मी माझ्या मनामध्ये साठवतो मग तुला पहावया माझे डोळे उघडतो चल जाऊ दे मी केला त्याला बाय बाय आता येरे तू करण्या नव्या मित्राची सोय.....

दारि तुझ्या बैसुनी आहे होवुन दारिची शिळा का तरी ना भेटला मज तु शामसुंदर घननिळा जातोस तु लिला कराया गोपिकांच्या सोबती फोडीसी हंडे दह्याचे गोपाळ घेउन संगती जातो कधी समजेच ना तुज पाहाया मी थांबलो देउनी सर्वस्व माझे तव पायरी वरी राहीलो नाही मी अर्जुन अथवा नाही मीराबाई रे अरे मी वेडा पिसा आलो तुझीया पायी रे आज मजला भेट थोडा तुज पाहण्याची संधी दे वसुनी या नयनात मजला जन्मांतरीची शांति दे ये त्वरेने आज आता जीवज्योत संपत आहे ह्या तुझ्या भक्ताकडे बघ काळ थोडा राहीलाहे थांबलो आहे इथे मी पाहण्या तुझीया लीळा दारात ये आता तरी हे शामसुंदर घननिळा………

माझी सई तशी समजूतदार किती थकलो आहे ते पाहून किती गोड हसायचं ते निट ठरवता येतं तिला --- माझी सई तशी शहाणी आई आजारी असेल तर आईची आई होणं जमतं तिला --- माझी सई तशी डँबिस बाबा आईचे ऐकत नसेल तर बाबाची सासू होणंही जमतं तिला --- माझी सई तशी लब्बाड किती अन् कोणाला लोणी लावल तर किती अन् काय मिळेल हे पक्क ठावूक तिला --- माझी सई तशी बदमाष कोण रागावल्यावर किती भोकांड पसरायचे हे व्यवस्थित माहीतीये तिला --- माझी सई तशी निरागस शुभ्र केकवरची लालचुटुक चेरी मिळवायला किती रुसायचं हे कळतं तिला --- माझी सई तशी हुशार बाबा रागवला तरी बाबाचं प्रेम समजतं तिला --- माझी सई आज आठ वर्षांची झाली.... |- मिसळलेला काव्यप्रेम