आत्ताच आलो मिपावर,अंगात आहे कळ ! उडी मारली ज्या धाग्यावर तो माझाच होई ! होती बरीच रद्दी थोपु+ब्लॉगात ! कुठे न बघता,येथे टाकत राही ! उरले न आता काही,ठेविले जे मागे ! ते माझे मलाच वाचवत नाही ! फेकुनी देई झमेला,या नव्या त्रांगड्यात ! सुट्टे ना जे मिळाले मोजूनी आता पाही ! उघडून पाह्तो धागा,प्रतीसाद एक नाही ! वाचनांची संख्या वाढत मात्र राही ! काही करू तरी जिल्बीकंड शमेना ! वाहव्वाच्या भुलथापेत मी चूर राही ! रोज नवे धागे प्रसवीत मीच आहे ! वाचक पकला तरी निराश मी नाही ! टाकला धागा पहिला,लॉगिन झालो तेव्हा ! चावेल का मला कोणी, वाचेल तो जेंव्हा ! उमजून घेण्या थोडे,उगा रूजवात क

लहानाचा झालो मोठा, पंखात आले बळ, बुडलो ज्या रंगात तो माझाच रंगच होई, होती स्वप्न डोळ्यात, होते बळ पंखात, मागे न बघता, स्वप्नात जगत राही, सरले सगळे दूर, ठेविले सगळे मागे, आठवणींना सुद्धा आसवात बुडवित राही, झोकून देई स्वतःला, गुलाबी या चिखलात, शोधितो असे काय, न मिळून कशात राही, उघडून पाहतो मुठ, हात रिते दिसतात, रेषांची जाळी मात्र, सामोरी भुलवत राही, काही करू तरीही, तहान ही शमेना, वासनेच्या दलदलीत, अडकत मी राही, मृगजळामागे भ्रमाच्या, नेहमी धावत आहे, थकून जातो जेव्हा, घेरून निराशा राही, शोध हा संपेल, का होईल तो सुरु आता, अजणतेच्या अंधारात, मी घुटमळत आता राही, घेतला श्वास पहिला,