विंडो सीट वरून आताही दिसतात अर्धवट हिरवेगार डोंगर दगडमातीसाठी लचके तोडलेले नागरीकरणाच्या सर्जरीला द्यावी लागते दगडमाती वसलेल्या शहराच्या सौंदर्यामागे असते कुर्बानी डोंगरांची विंडो सीट आजकाल नकोशी वाटते

रानात पाखरांची..चर्चा अफाट झाली उगवेन सूर्य आता ही रात्र दाट झाली! फांदीवरुन कानी येतात सूर काही मी ऐकतो भुपाळी जी चिवचिवाट झाली! गेला चुकून ताफा येथून राजशाही इतक्यात राजरस्ता ही पायवाट झाली!

मलाआजवर कधीच रडू आलं नाही निपचित पडलेल्या कलेवरांच कि कधी चिड आली नाही त्या देहधारी नामधारी आत्म्यांची मला कधीच राग आला नाही त्या बंदुकाधाऱ्यांचा कि मला कधी भिती वाटली नाही हिंस्र झालेल्या श्वापदांची ना मला कधी घृणा वाटली त्या बलात्कारी अंगांची मी रडले मानवतेच्या र्‍हासामुळे, खुप रडले मला चिड आली माझ्या षंढ राहण्याची तुमच्या षंढ असण्याची मला राग आला त्या बंदुकधाऱ्यांच्या चेहऱ्यावरच्या भावांचा, त्यांच्या मानसिकतेचा, त्यांच्या गळ्यात पट्टे होते त्यांना ओळखी होत्या मला भिती वाटली त्या पट्टे धरणाऱ्यांची मला घृणा वाटली त्या बलात्काऱ्यांच्या संस्कारांची, संस्कृतीची, मानसिकतेची त्यांच्या जातीची, धर्म

मराठी माणसा झोपलाच राहा पॅसे मिळविण्या मात्र तत्पर राहा घरिदारी अन बाजारीही जातीपातीचे राजकारण करी नको तेथे अध्यात्म लावुनी विसरुनी जा तू दिव्य लक्ष्मी हरलास जरी जीवनी तू अध्यात्माचे धडे गिरवी तू वास्तवाचे भान सोडुनी नवा मार्ग शोधू नको तू मिळणाऱ्याचा द्वेष करी तू बाणा आपुला सोडू नको तू बदलू अथवा पेटू नको तू आस प्रगतीची ठेवू नको तू जुने सारे संत पकडुनी कीर्तन भंडारे करी तू मंदिरांपुढे रांग लावुनी वेळ आपुला व्यर्थ दवडी तू वाद घाल तू जयंत्यांवरी शासकीय तिथी दिनांकांवरी इतिहासाच्या मंथनातले शोध कधीही सहन न करी महापुरुषांचे कार्य विसरुनी जीवन त्यांचे उघड करी चविष्ट चर्चा अन संघटना निर्माण करी

पेरणा ए, बैठ ना जरासा, मीठी मीठी करेंगे बाते, अभी तू आता नई रे, पहेले इधरीच गुजारता राते, वो पक्या गया कल, मेरेको बहोत बेइज्जत करके, दिखा दो सालेको औकात, दो चार फटके मारके, समझताहै मुझको भी, बहोत देर हो गयी है, चलना भुर्जीपाव खायेंगे, बहोतही भुख लगी है, पैले बोतता था, रानी तूम रोज मेरे ख्वाब मे आती हो, लेकीन आजकल तो तुम, किसी और पास ही जाते हो, चौराहेपे खडे रहे रहे के, गुजर जाती है सारी सारी रात, आजकल सब दूर से जाते है, कोई लगाता नही मेरेको हाथ, मेरेको अभी बी याद है, तेरे सीने के वो घने काले बाल, एक बार सर रखना है मुझे उनमे