Skip to main content

पुस्तक परिचय : वनवास, शारदा संगीत, पंखा

लेखक अश्विनी वैद्य यांनी बुधवार, 19/07/2017 03:41 या दिवशी प्रकाशित केले.
कोणतीही गोष्ट पहिली, ऐकली, वाचली, जाणवली कि त्यावर विचार करून मनात उमटलेली प्रतिक्रिया इतरांसमोर मांडणे ही एक नैसर्गिक गरज असावी, मग ती समोरच्याला रुचणारी असो अथवा नसो पण तरी ती इतरांबरोबर share करणं मला तरी आवडतं. त्यावरची इतरांची मतंही माहिती होतात, विचारांच्या नवीन वाटा मिळतात म्हणून खरंतर हे सगळं असं लिहिण्याचा हा खटाटोप. पुस्तक परिचय लिहिण्याचा माझा हा पहिलाच अनुभव...

काय हवंय?

लेखक अमलताश_ यांनी मंगळवार, 18/07/2017 18:03 या दिवशी प्रकाशित केले.
एका मैत्रिणीची २५ अपेक्षांची चेकलिस्ट होती. लग्न झाल्यावर म्हणाली कि " हि इज एन आन्सर टू माय प्रेयर्स" . मजाच वाटली मला. म्हणजे यार माझी काही चेकलिस्ट च नाहीये ना ! आयुष्यात चांगला घडावं एवढी अपेक्षा आहे. नेहमी चांगलंच घडणार नाही हेही माहित आहे. पण त्या भविष्याच्या "सरप्राईज एलिमेंट" मध्ये एक थ्रिल वाटतं. म्हणूनच ज्योतिष वगैरे मध्ये कधी रस वाटला नाही. माणसाचं असणं हे भावनेशी जुळलेलं आहे. म्हणून दुःख सुद्धा आपण माणूस असण्याचा भाग आहे. खरं तर प्रेमात पुन्हा पुन्हा पडून दुःख करायची नशा अनुभवलेल्या माणसाला दुःख म्हणजे पुन्हा प्रेमात पडायचं निमित्त वाटतं असतं. मग नेमकं काय हवं असतं?

स्वप्नात एकदा चार सिंव्ह मारले

लेखक सिद्धेश्वर विलास पाटणकर यांनी मंगळवार, 18/07/2017 16:23 या दिवशी प्रकाशित केले.
स्वप्नात एकदा चार सिंव्ह मारले अरे लेकानो मारले कसले चांगले उभे आडवे हाणले पुढे गेलो तर काय ? जंगली हत्तींचा कळप चालून आला बाह्या सरसावून ठोकून काढला एकेकाला भिरकावून दिले गगनात सारे अजुनी आहेत ते बनुनी गगनी तारे याच तार्यांचे पाठ गिरविता तुम्हासी न ठावे असे मीच करविता मखलाशी चालू असे मनाशी बहुत लढे उशी घेऊन उशाशी लढता लढता लाथ पसारे बायको उठुनी झाडू मारे स्वप्न मोडिता सत्य अवतरे मारलीस का कधी खरी कबुतरे ? सिद्धेश्वर विलास पाटणकर C

पालक पुरी.

लेखक पियुशा यांनी मंगळवार, 18/07/2017 14:54 या दिवशी प्रकाशित केले.
राम राम मंडळी , "पालक" हा बहुतेक लोकांना आवडत नाही त्यात मी पण एक प्राणी :) पण हळू हळू मिहि खायला शिकतेय. असा नाही तर तसा पालक पोटात जायला हवा म्हणून काहीतरी वेगळं न चवीला पण बर अस करावं म्हणून आंजावर शोध शोध शोधून माझ्या मैत्रिणीचं डोकं खाऊन "पालक पुरी"बनवण्याचा घाट घातला न तो पहिल्या प्रयत्नातच इकडच्या स्वारीला न मला पसंत पडला ;)तर मंडळी घ्या साहित्य.

भुकेले आणि माजलेले

लेखक हेमंतकुमार यांनी मंगळवार, 18/07/2017 12:09 या दिवशी प्रकाशित केले.
प्रसंग पहिला : परगावचा मुक्काम संपवून मी ट्रेनने माझ्या गावी परत येतोय. प्रवास अगदी शेवटच्या टप्प्यात आलाय. आमची ट्रेन आता प्लॅटफॉर्म मिळण्याची वाट पाहत स्टेशनच्या ‘आउटर’ ला थांबली आहे. गाडी जरा जास्तच रखडल्याने प्रवासी चुळबूळ करताहेत. मी कंटाळून खिडकीतून बाहेर पाहत असताना अचानक एका दृश्याने माझे लक्ष वेधून घेतले. पलीकडच्या रिकाम्या रुळांदरम्यान ढीगभर अन्न टाकून दिलेले होते अन ते अन्न एक माणूस खाली बसून अधाशीपणे खात होता. दोन-तीन रंगांचे भात त्यामध्ये दिसत होते. कदाचित ते रेल्वेच्या खानपान सेवेतील उरलेले वा लोकांनी टाकून दिलेले पदार्थ असू शकतील.

तो (भाग २)

लेखक ज्योति अळवणी यांनी मंगळवार, 18/07/2017 10:35 या दिवशी प्रकाशित केले.
भाग १: http://www.misalpav.com/node/40321 तो (भाग २) काकु पडल्या पडल्या विचार करत होत्या,'अशोकच बिचाऱ्याच कस होत असेल. नोकरी सांभाळून आजारी बायकोला देखील जपतो आहे. त्यात हे नवीन आणि थोडं आड बाजुच गाव. या दोघांना तर शहराची सवय. मी म्हंटल देखील त्याला एकदा की इथे अशा आड गावी बदली का घेतलीस? तुम्ही शहरात राहाणारी मुलं इथे कस व्हायचं तुमच? तर म्हणाला संध्याला समुद्र आवडतो. मुंबईला देखील त्याचं घर जुन्या वाडीत पण समुद्राच्या जवळ होत. तो तिला आणि त्यांच्या लेकीला रोज न्यायचा म्हणे समुद्रावर. पण मग ते तसं झाल आणि संध्या पार गप होऊन गेली.

गटारीगाथा

लेखक सौन्दर्य यांनी सोमवार, 17/07/2017 20:26 या दिवशी प्रकाशित केले.
२०११ साली लिहिलेली हा लेख येणाऱ्या गटारीच्या स्वागतासाठी पुन: पोस्ट करीत आहे. गटारीगाथा तसे आपले खास असे महाराष्ट्रीयन सण पुष्कळ आहेत, पण ज्या सणाची महाराष्ट्रीयन पुरुष आतुरतेने वाट पाहतो तो सण म्हणजे 'गटारी अमावस्या'. ज्या प्रमाणे गणेश चतुर्थी, दिवाळी वगैरे सणांची तयारी काही दिवस अगोदरच सुरु केली जाते, त्याच प्रमाणे ह्या दिवसाची तयारी देखील पुष्कळ दिवस आधीपासून सुरु होते. आधी पुरुषवर्ग मनातल्या मनात मांडे खाऊ लागतो, गटारी जवळ आल्यावर हळू हळू गटारीचे सुतोवाच बायकोसमोर केले जाते.

शाभभट्टा ची युरोप वारी... इटली , स्वीस , फ्रान्स ..लेखांक ७

लेखक चौकटराजा यांनी सोमवार, 17/07/2017 19:15 या दिवशी प्रकाशित केले.
दिवस सातवा व्हेनिस शहराचे दर्शन घेण्याची वेळ आता संपत आली होती.रेल्वे स्थानकातील कॅफेमधे घुसलो. काहीतरी खरेदी केले की वायफाय चे कोड मिळते ही ठाउक झाले होते. "फ्री" वायफाय हे असे असते. ' आम्हाला दुधासह कॉफी हवी होती" पण काउंटर वरील महिलेला आमचे काही कळत नव्हते. आमच्याच बाजूला एक जपानी बाई उभी होती. तिला इंग्लीश येत होते. तिने 'लोट्टे 'ही कॉफी मागा असे आम्हाला सुचविले. त्याप्रमाणे दोन कप आम्ही मागितले. सहा युरोत दोन कप होते. त्यात आम्ही गोळ्या टाकून " आपली भारतीय कॉफी" प्यायला सुरूवात केली. कप अगदी मोठा होता. आम्हालाही वेळ होता. घोट घेता घेता आजूबाजूचे निरिक्षण करीत बसलो.

ऐका वेड्याची कहाणी

लेखक सिद्धेश्वर विलास पाटणकर यांनी सोमवार, 17/07/2017 14:10 या दिवशी प्रकाशित केले.
कोतं कोतं कोतं कोतं त्याचं मन थोडं कोतं तिच्यासंगे राहण्यासाठी जागोजागी पळत होत व्हतं II त्याला काय ठाव अग्नी त्याला नाय ठाव पाणी सात जन्मांची ती राणी ऐका वेड्याची कहाणी II शाळा मॉप त्यो हुंदडला येऊन कॉलेजात पडला सुंदरीला पाहताक्षणी जागच्याजागीच थांबला II हाती धरशी पुस्तकं धरे लेखणी उगाच मन खोळंबले तेथेच जागी नाही रे मस्तक II कुणी मित्र ते दिसेना कुठे जीव तो रमेना राघु असाच सुकला दिसे जागो जागी मैना II करे पाठलाग तिचा कोण मामा अन भाचा सारी माहिती जमवे जन्मदिन तीचा "मे" चा II राणी मॉप ती हुशार करी भविष्याचा विचार राजा पाळतीवर सदा तरी नेहम
Subscribe to