मायेच्या हिरव्या वाढीने मिटते, वाट्यांच्या मोहात धुंद ओसरते जन उडाण संपाचे, नित्य पावसाते, का होते बेफाम, कसे चळवळते ! आवाजी नेत्यांच्या हरपून भान उठती, गुरगुरत्या हाकेला कधी रोखठोकच भिडती बोंबलती, कोकलती, उडती, धडपडती का लढती ? कधी आयोगी मागण्यांवर जन हे वेडे झुलती जन सवंग होऊन रस्त्यावरती फिरती अन्‌ गळ्यात फलका आवर्जूनी धरती ! जन उडाण संपाचे, नित्य पावसाते, का होते बेफाम, कसे चळवळते ! गडगडती, बडबडती, कधी फोडती, अडवती कधी धरणे मोर्च्याच्या नादात पार चिडती वळवळती सारखे शासना सहजच ना ते भुलती कधी मोक्याच्या चार अटींना जन हे अडून बसती ! जाणती परी ते नित्य नेमे का पिडती ? त्रासवी तरी त्यागाचा आ

आला आला पावसाळा... सुरु झाल्या शाळा... जपा तुमच्या बाळा... swine flu ला घालू आळा... आहे आजार हा काळा... परदेश्यां मुळं पडला आपल्या गळा... सारा देश सोसतोय त्याच्या झळा... रात्री पालकांचा लागत नाही डोळा... मंत्र्यांचा भाषणांचा सोहळा... नुसता शब्दांचा खुळखूळा... त्यांचा होवो चोळामोळा... NIV करेलच उपाय गोळा... खरंतर आला होता कंटाळा... तेवढ्यात दिसला कागदाचा बोळा... म्हणून सुचला हा चाळा... चांगलं काही असेल तर हे वाचणं टाळा...

इस्पिक राजा आणि किल्वर राणीचा सुकुमार धूम्रतरल सहवास बाहेर झिम्मड पाऊस नास्पतीची गळणारी पाने अन् मोक्याच्या क्षणी त्याची निरभ्र माघार न सोसणारं कदाचित अपेक्षांचं ओझं पण का व्हावी नेहमीच ही थुलथुलीत प्रतारणा? हे नातंच असं पोकळ रंग, गंध ना चव जणू हिंग उडालेली पोकळ बांधानी डबी मग फेकून द्याव्या सार्‍या सहवासखुणा अन् घेतले दिलेले मनातलेच अल्लड काहीबाही----------- ----------------------काहीबाही म्हणजे हेच--- -रुसवा फुगवा रुतला चावा

प्रेरणा: प्राजुची कविता थांब ना आणि सध्या झालेली सर्दी. गळत आहे नाक माझे औषध झणी आण ना भिजले सगळे रुमाल आता तरी थांब ना जाहला डोक्यात कल्लोळ खालती मज पाहवे ना सांग कसा प्रतिसाद देऊ थोडे तरी थांब ना साचला आता प्रवाह प्रगती थोडी जाहली श्वास घेता श्रम जाहले व्हिक्स कुठे मज सांग ना उठता प्रभाती आवाज बंद वाकुल्या का काढीसी? स्वाईन फ्लूचा अंदाज घेसी जिव्हेस तुज हाड ना आवाज निघता मोद होई क्षणिक तोही मग ठरे राणीची* याद देसी क्रूरवक्त्या थांब ना संपल्या खाणाखुणा, या सर्दकालाच्या जरी दर्दभरे नाक सांगेल, ती कहाणी थांब ना

प्राजु ताईंची सुंदर कविता " थांब ना " http://misalpav.com/node/8842 वाचुन हे सुचले सर्द आहे खाट माझी, तू जरासा थांब ना दाटले रे मूक मय हे, सोबतीला थांब ना साठली गर्दी दुचाक्यांची चहू बाजूस या सापडे एखाद 'घर' ते, पाहूनी तू थांब ना एवढाही रेट नाही सांग ते रे मजकडे पाहुनी तारुण्य माझे, आज थोडा थांब ना रात्रवेळा होत आली, झोपल्या या बावळ्या भास्कराची माय निजली, रात्र तू रे थांब ना राहिले सारेच व्यापारी जगी हे पाहिले सापडे "फंटूश" येथे, या ठिकाणी थांब ना रंगल्या खाणा खुणा या, थुंकणार्‍याच्या जरी मोगरा/घोगरा सांगेल सारी, ही कहाणी थां