प्रस्तावना आणि भाग १ मी आशय, या कथेचा नायक. तुम्हाला कळले असेलच की आता मीच आत्मकथन करायला सुरुवात केलेली आहे. बाकी नमनाला घडाभर तेल घालून झालेले असल्यामुळे मी आता परत पूर्वपीठिका सांगत नाही, तर सरळ मुद्द्यावर येण्याआधी एक गंमतीशीर किस्सा सांगतो आणि मग मूळ मुद्द्यावर येऊ. मी साधारण सहावीत असेन. मला पहिल्यापासून पेपर वाचायची आवड, हातात कागद मिळाला की तो वाचलाच पाहिजे असा शिरस्ता. तेव्हा आमच्याकडे तरूण भारत यायचा. त्यात वेगवेगळे लेख असायचे. त्यातच एकदा एक लेख विवाहसंस्थेचा होता.

बादलीयुद्ध एक , दोन , तीन , चार , पाच ------------------------------------------------------------------------------- हार्ट अॅटॅकने कुदळे सर वारल्याची बातमी संध्याकाळी साडे सहाला आली आणि आम्ही हळहळ व्यक्त केली. त्यांच्या आठवणी वगैरे जाग्या करुन आम्हाला कोणी सांगतं की काय असं वाटलं.

"सुंदर भाषण" ह्या स्पाबंधोंच्या टिप्पणीने आम्हाला जरा अकरा-बारा वर्ष मागे नेले... जेजेत असतांना होस्टेलवर राहायला होतो. तिथेही असेच एक 'सुंदर भाषण' केले होते. त्या भाषणाची कारणे व परिणाम सांगायचा हा प्रपंच, ग्वाड मानून घ्या. जरी मी अकोल्यासारख्या शहरातून मुंबईत आलो असलो तरी मुंबईच्यासमोर अकोला म्हणजे सुमो रेसलरसमोर नुकतंच रांगायला लागलेलं पोर! मुंबैचा एक दबाव येतोच इथे येणार्‍या बाहेरगावच्या मुलांना - अपवाद पुण्याची मुले. आम्ही अकोला अमरावतीतून बारा जण आलो होतो. एकाच वर्गात होतो. होस्टेल अजुन मिळायचे होते.

शीर्षक वाचुन तुम्हाला जेवढा बसला तेवढाच धक्का मलाही बसला.नुकतीच ही वेब सिरिज पहाण्यात आली. एका ७-८ वर्षाच्या मुलाने आपल्या वडीलांना विचारु नयेत असे प्रश्न विचारल्यावर वडिल उत्तरं टाळण्या ऐवजी किंवा "देवबाप्पाने आकाशातुन आणुन दिलं" टाईप उत्तरं देण्या ऐवजी, जे खरं असेल ते सांगायचं ठरवतात. ह्याच विषयावर ही मालिका आहे. आमच्या लहानपणी हे असलं काही वडिलांशी तर सोडाच, आईशी सुद्धा बोलण्याची सोय नव्हती. आईने कधीतरी "पाळी" ह्या विषयावर थोडं सांगितलं होतं. जास्त चर्चा न करता जेव्हा पाळी येईल तेव्हा बघु असाच तिचा प्लान असावा. बाकी सर्व विषयांवर मिळणार्‍या माहितीचा मुख्य स्त्रोत मोठ्या बहिणी हा होता.

हरवलेलं विश्व (भाग १): http://www.misalpav.com/node/36836 हरवलेलं विश्व (भाग २): http://www.misalpav.com/node/36891 हरवलेलं विश्व (भाग ३):http://www.misalpav.com/node/36920 भाग ४ "तर.... नासराच्या आग्रहामुळे केरोहला देखील वाटू लागले की आपणही आपले पिरॅमिड बनवून घेतले पाहिजे. त्याने जेसाला बोलावणे पाठवले. आणि आपला विचार तिला बोलून दाखवला. जितका मोठा राजा तितके त्याचे पिरामिड मोठे आणि वैविध्यपूर्ण असायचे.

पॉम्पे' एक पीरियड अॅक्शन सिनेमा होता. मीलो नावाच्या एका पात्राभोवती सिनेमाचे कथानक गुंफण्यात आले होते . सिनेमातील मुख्य पात्र आपल्या प्रेयसीसाठी स्थानिक लोकांशी लढतो. मीलोची प्रेयसी कॅसियो एका श्रीमंत व्यापारीची मुलगी आस्ते. रोमन सिनेटर हा व्हिलन असतो. ज्याचा हिरोईन वर डोळा असतो. हिरोच्या आईचा खुनी पण तोच सिनेटर . आता या सिनेटर ला मारून, सर्व शक्तीमान रोमन सैन्याचा कसा मुकाबला करायचा, तर निसर्ग ज्वालामुखीद्वारे पूर्ण पॉम्पे' चा नाश करतो.

अरे मध्येच कुठे शिरतोयस, भली मोठ्ठी रांग दिसत नाहिये का तुला?" मध्येच घुसू पाहणाऱ्या युवकाला मेघा दटावतच बोलली. त्यासरशी तो युवक चिडून मागे वळला आणि पाहतच राहिला. सुंदर टपोरे डोळे, लांबसडक नाक, रेखीव ओठ, काळ्याभोर केसांची लांबसडक वेणी, अहाहा काय ते रुप, जणू सुंदरतेची मुर्तिच. तो युवक मेघाकडे एकटक पाहत राहिला. त्याच्या अशा पाहण्याने मेघा अवघडली. कुठे पहावे हेच तिला उमजेना? तिची नजर खाली वळली जमिनीशी उगीच चाळा करणाऱ्या स्वतःच्याच पायाच्या अंगठ्या कडे. "अरे विकी कुठे आहेस अरे फॉर्मवर फोटो. चिकटवायचा राहिला." कुठूनतरी त्याला मित्राने हाक मारली तसा तो समाधीतून बाहेर आला.

अरे मध्येच कुठे शिरतोयस, भली मोठ्ठी रांग दिसत नाहिये का तुला?" मध्येच घुसू पाहणाऱ्या युवकाला मेघा दटावतच बोलली. त्यासरशी तो युवक चिडून मागे वळला आणि पाहतच राहिला. सुंदर टपोरे डोळे, लांबसडक नाक, रेखीव ओठ, काळ्याभोर केसांची लांबसडक वेणी, अहाहा काय ते रुप, जणू सुंदरतेची मुर्तिच. तो युवक मेघाकडे एकटक पाहत राहिला. त्याच्या अशा पाहण्याने मेघा अवघडली. कुठे पहावे हेच तिला उमजेना? तिची नजर खाली वळली जमिनीशी उगीच चाळा करणाऱ्या स्वतःच्याच पायाच्या अंगठ्या कडे. "अरे विकी कुठे आहेस अरे फॉर्मवर फोटो. चिकटवायचा राहिला." कुठूनतरी त्याला मित्राने हाक मारली तसा तो समाधीतून बाहेर आला.

दुपार आता उतरत आलेली होती. दिवसभर चांगलंच ऊन तावल्याने सगळं कसं कोरडं ठणठणीत झालेलं होतं. वाटेत एका घरातून त्याला मूठभर फुटाणे आणि रेवड्या मिळाल्या होत्या. रात्री खाता येतील… सध्या थंडीचे दिवस… थोड्याच वेळात अंधारुन येईल. रात्रीपुरता मुक्काम कुठे करायचा? वाटेत कुठे निवारा मिळेल का? रात्री खूप थंडी असणार. नाहीच निवारा मिळाला तर? त्याला थोडी भीतीच वाटली. काल तर केवढा ताप होता! आज तरी सुरक्षित रहावं निदान! इतर वेळी कुठे फारसा विचार करतो आपण? पाय झपाझप चालतच राहिले. सूर्य एव्हाना मावळलेला होता. वेगानं अंधारुन येऊ लागलं होतं.