सखे........!
आज आपले काय बिनसले
प्रेमाला रंग चढेना,
भांडण आपले रंगेना !
कधी तरी मुक्याने हे बोलणारच होतो,
वेदनेला अश्रुत जाळणार होतो.
या शहरातून त्या शहरात,
माणसाच्या विचारांच्या वणव्यात,
त्या संस्थळावरुन या संस्थळावर,
मराठी शब्दांच्या भावविश्वात.
सखे ....!
तु एकदा ये !
आली तशी निघून जा,
मिसळपाववर 'दिलीप' लिहितो काय
उभ्या उभ्या वाचून जा !  

लासवेगास येथे नुकताच " ६६६ वा आंतरराष्ट्रीय भूतंखेतं व गूढं साहीत्य मेळावा" पार पडला. देशविदेशचे ख्यातनाम ब्लॉगप्रेमी ज्यांनी अनेक भूतंखेतं व गूढं साहीत्य मोठ्या प्रेमाने पाळले आहे, ते सर्व दरवर्षी न चुकता ही वारी करतातच. नेत्रदीपक नसला तरी डोळे पांढरे करणारा हा सोहळा, डोळे भरभरून पहायला असंख्य भेदरट मोठ्या उत्साहाने जमतात. एकमेकांना घाबरतात व घाबरवतात. तर अश्या ह्या सोहळ्याला ह्यावर्षी १० भाग्यवान "भयाण चाहता" स्पर्धेत आमचा नंबर लागला. काय करणार, आमचा फोटो (रुप) पाहून पहील्या १० मधे तर नक्कीच वर्णी लागणार ह्याची खात्री होतीच. मोठ्या धडधडत्या अंतःकरणाने संमेलनात स्वारी पोहोचली.

सह्याद्रीच्या कुशीमध्ये, वसलं गं एक पूर.. पंचगंगेच्या तिरावर, माझं गं ते कोल्हापूर... महालक्ष्मीचे ते करवीर, पन्हाळा-ज्योतिबा खांद्यावर.. परंपराही शूरवीरांची, सांगे माझे कोल्हापूर.. बाजी लावती कुस्तीगीर, भव्य रंकाळा दूरदूर.. परीस स्पर्शानं शाहूंच्या, भारलं गं कोल्हापूर... कलेची पंढरीच ती, नृत्य- नाट्य संगीत सूर.. भालजींच्या 'जयप्रभा'त, रंगलं गं कोल्हापूर... नवरात्राचा रंगबहार, दसरा-दिवाळीचा न्यारा नूर.. आनंदामध्ये रंगरंगूनी, सजून जाई कोल्हापूर... नका भाऊ नादी लागू, झणझणींतच आहे वारं.. मिसळ आणि चप्पलही, मिरवतं गं कोल्हापूर... साता समुद्रापार मी, माहेर ते माझे दूर.. मन नाही थाऱ्यावर, आठवे