Skip to main content

(पुरावा)

लेखक चतुरंग यांनी गुरुवार, 17/12/2009 17:06 या दिवशी प्रकाशित केले.
जयवीताईंची सुंदर कविता दुरावा हीच आमच्या पुराव्यामागील प्रेरणा! ;) "देतोस ना उजाळा त्या कुंद कापडांना? होतोस काय अडवा ओढून चादरींना?" अवरुन घे दुपारी तो ढीग ताटल्यांचा ती खूपशी तपेली, किटली न कपबशांचा "फक्कड चहासवे दे सांजा करून भरभर!" उच्चारवात होती मज सूचना निरंतर "देईन 'चंद्र अर्धा' लग्नात जोडलेला त्या गोधडीत अजूनी तू मुक्त सांडलेला?" "आहे तसा शहाणा!" अर्धांग बोलले? वा! संपूर्ण काम झाले "रंग्यास" रे पुरावा!! चतुरंग
काव्यरस

लुटा मौज कराड - बौध्दकालीन लेण्यांच्या सफरीची ...

लेखक दशानन यांनी गुरुवार, 17/12/2009 12:58 या दिवशी प्रकाशित केले.
कोल्हापुरहून पुण्यासाठी निघालो होतो सकाळ सकाळी. कुठेतरी चहा घ्यावा म्हणून बाईक जरा हळूच चालवत होतो तोच डाव्याहाताला एक बोर्ड दिसला छोटासाच. बौध्दकालीन लेणी व मार्गदर्शन बाण. थोडासा विचार केला व बघू म्हणून गाडी आत वळवली. काही मिटर आत गेल्यावर रस्ता संपला. आता काहीच कळेना मार्गदर्शक बोर्ड तर इकडेच रस्ता दाखवत होता मग रस्ता गेला कुठे, एक दोन जणांना विचारले तर त्यांनी एक कच्चा रस्ता दाखवला, तो रस्ता आहे हेच मला पटत नव्हते हा विषय वेगळा. पण काही किलोमीटर आत गेल्यावर एक नितांत सुंदर अशी जागा दिसते एक पाण्याचे तळे, तळ्याच्या बाजूला एक शेडवजा बांधकाम असलेले आश्रम.

बुधवारची कविता: (वाढदिवस - ३)

लेखक llपुण्याचे पेशवेll यांनी गुरुवार, 17/12/2009 10:53 या दिवशी प्रकाशित केले.
काही कामात व्यग्र असल्याने बरेच दिवसानी मिपावर आलो आणि हे सुचले. आमची प्रेरणा ओळखलीच असेल. ही बुधवारी सदरे, पाडण्यात वेळ गेला बाटली ठरे कपाटी, गिळण्यात वेळ गेला उडले कुठे कुणीसे, खपले आणी कितीसे परतता मिपावर, गणतीत वेळ गेला लावून ठोकशाही अवांतर चेपताना पडली कधीन रोशनी अंधारात तोल गेला का बुधवारी न येते मज भान चढल्याचे नशा उतरली परंतु गुरवारी वेळ गेला सरसावूनी लेखणी कविता विडंबताना पेशवाच राहीलो अन् गव्हर्नर कोणी झाला
काव्यरस

तुमच्या गावाचे नाव काय?

लेखक पाषाणभेद यांनी गुरुवार, 17/12/2009 06:08 या दिवशी प्रकाशित केले.
तुम्ही खेडेगावात राहत असाल, शहरी असाल. तुम्ही राहता त्या गावाचे नाव घ्या, किंवा तुम्हाला माहित असलेल्या कोणत्याही गावाचे (किंवा गावांची नावे) नाव घ्या. त्या गावांची नावे कशी पडली असतील असा प्रश्न कधी तुम्हाला पडलाय? तुम्ही त्यावर विचार करून ते नाव का ठेवलेय असा कधी विचार केलाय? नक्कीच केला असणार. मी तर बुवा गावाचे नाव कसे पडले असेल त्याचा विचार करतो. उदाहरणच द्यायचे झाले तर: पिंपळगाव. गावात (पुर्वी) पिंपळाची झाडे जास्त. वडगाव : गावात (पुर्वी) वडाची झाडे जास्त होती. (आता कसली झाडे जास्त?) हे झाले आपले सरळसोट नावे असलेली गावे. पण काही गावांची नावे इरसाल असतात.

फोटोगॅलरी: मुळशी-ताम्हिणीत लपलेला स्वर्गीय तलाव

लेखक भटकंती अनलिमिटेड यांनी गुरुवार, 17/12/2009 00:35 या दिवशी प्रकाशित केले.
पुण्यात राहण्याचा अजून एक फायदा म्हणजे मुळशी धरण आणि त्याच्या आजूबाजूचा परिसर. कितीही वेळा या परिसरात फिरलो असलो तरी प्रत्येक वेळी गेल्यावर काही तरी नवीन गवसल्याचा आनंद मिळाला आहे. म्हणूनच कुठेच ट्रेकचा प्लॅन नसतो तेव्हा मी वीकेंडला मुळशीमध्ये सापडतो. मुळशीमध्येच ताम्हिणी घाटाच्या आधी (प्लस व्हॅलीच्या आधी) एक सुंदर, अनटच्ड तलाव आहे, जो बऱ्याच तथाकथित भटक्यांना माहीत नाही. तो तलाव, दरी, असंख्य पक्षी, डोंगर, लहानसे खेडेगाव, शाळेत जाणारी मुले, बकऱ्या-गुरे चारणारे लोक असे काही भन्नाट फोटो मिळतात की विचारूच नका. या संधीसाठी मी गेल्या १५ दिवसांत तीन वेळा गेलो आहे.

हिषेब्...जमा खर्चाचा

लेखक विजुभाऊ यांनी बुधवार, 16/12/2009 23:26 या दिवशी प्रकाशित केले.
वर्ष संपत आले की प्रत्येक वर्षी हेच फीलिंग येते. कोनीतरी अगदी जवळचे दुरावणार असल्यासारखे राहून राहून वाटत असते. डिसेंबर चा पहिला पंध्रवडा या हुरहुरीत जातो अन दुसरा येतो कधी अन जातो कधी तेच कळत नाही इतक्या भर्रकन संपलेला असतो. या सरत्या वर्षात काय मिळवले काय गमावले याचा कधीतरी लेखाजोखा मांडुयात. नक्की काय अनुभव पदरी पडले ते पहाण्यात.प्रत्येक वर्षाखेरीला हा विचार मनात अख्खा महिनभर वारंवार डोकावत असतो. आणि आपण एखाद्या बेसावध क्षणी झोपायच्या तयारीत असताना हा विचार एकदम तोंड वर काढतो. झोपेची आराधना वगैरे करावे लागत नाही. विचारांची गाडी सुरू होते. आठवणींची स्टेशने मागे मागे जायला सुरुवात होते.

मराठी कुठं बोलावं..

लेखक सुवर्णा यांनी बुधवार, 16/12/2009 23:19 या दिवशी प्रकाशित केले.
या विषयावर मिपावर खूप वेळा चर्चा झालेली आहे पण आज असा एक अनुभव आला की हा लेख लिहावासा वाटला.. आज आमच्या हापिसामधे चहा-पानाच्या वेळी घडलं हे: मी, २ अमराठी सहकारी (जे माझे ब~यापैकी चांगले मित्र आहेत) आणि ३ मराठी सहकारी असे कट्टा करुन चकाट्या पिटत होतो.. वातावरण खेळीमेळीचं होतं.. आणि वायफ़ळ विषयावर विनोद वगैरे चालू होते.. त्यात मी एका मराठी सहका~याशी मराठीत विनोद केला (काय ते आता माझ्याही लक्षात नाहीये, काहीतरी फ़ुटकळच होतं) तर ही अमराठी मैत्रीण म्हणाली "तुम्हारा ये मराठी मंडल कही और लेके जाओ. (ती मजेत बोलुन गेली असावी)"..

(काढदिवस)

लेखक टारझन यांनी बुधवार, 16/12/2009 17:03 या दिवशी प्रकाशित केले.
काढ दिवस ... काढ दिवस (कोरस) हे रोजचेच झुरणे, सोसण्यात वेळ गेला फ्लॅट हर विकेंडला शोधण्यात वेळ गेला ||१|| (कोरस) जमवु किती किती मी, वाचवू किती किती मी दमडीस दमडी जोडण्यात वेळ गेला ||२|| (कोरस) प्रेस नसता कपडे , संपला टुथपेस्ट ही गार पाण्याने अंघोळ करण्यात वेळ गेला ||३|| (कोरस) अजमावुनी मेसची चपाती चावताना जबड्यास वात का आला? गिळण्यात वेळ गेला ||४|| (कोरस) मासिक बजेट बसवताना, हळूच जॉब शोधताना दहा तारखेलाच मंथ एंड कशी बघण्यात वेळ गेला ||५|| म्हणे काढ दिवस येतात तसे , जमव येक्स्पिरेंस पाठीशी .. जय जय म्हाराष्ट्र म्हणे टारू बाळा ||शरदिनी||
काव्यरस

वाढदिवस -२

लेखक केशवसुमार यांनी बुधवार, 16/12/2009 16:06 या दिवशी प्रकाशित केले.
आमची प्रेरणा छायाताईंचा वाढदिवस आणि ढवळ्यापवळ्या चे 'वाढ'-दाढ दिवस हे रोजचेच बघणे ,बघण्यात वेळ गेला मागून हर मुलीच्या पळण्यात वेळ गेला कटल्या किती तरी पण ,पटल्या किती तरी ही पटल्या चुकून त्यांना जपण्यात वेळ गेला जमवून धाडसाने संवाद साधताना गालास सुजवलेल्या धरण्यात वेळ गेला उजवून चाललेल्या सगळ्याजणी पहाता वेल्हाच राहिलो मी ,कळण्यात वेळ गेला नुसताच वाढला तू एरंड वाढल्यागत "केश्या" तुला अरे हे कळण्यात वेळ गेला

गमक-२

लेखक केशवसुमार यांनी बुधवार, 16/12/2009 15:34 या दिवशी प्रकाशित केले.
आमची प्रेरणा मिल्याचे गमक कसे लपावे घरात लफडे कळेल का हे मला गमक अहो असा मी भितो कशाला? कलंत्र अमुचे असे कडक कधीतरी छंदमुक्त जगणे जमायला ही मला हवे कुणा बरोबर तरी अगोदर, हवेच जुळवायला यमक कुठेच नामोनिशाण मागे उरायला जर नको मला हवेच सोडायला मला मग अधीर ओठांवरी उदक उगाच बोभाट ह्यायचा जर दिलीस उत्स्फूर्त दाद तू इथे जगाला कळेल सगळे निघून येईल ती तडक लगेच बडवेल खेटराने तिला जरा लागता खबर टिकायचे तर तिला न याची कधीच लागो जरा भणक क्षणात पडतील दात माझे क्षणात होईल बोळके अशीच घावामध्ये तिच्या हो खरेच आहे बरे धमक विडंबनाचा गुलाम झाला...