दृष्टीआडच्या बोलण्या-प्रतिसादावरून त्यांचं खळखळतं व्यक्तिमत्व एकमेकांच्या गंमतीशीर फिरक्या घेतंय असंच वाटलं असतं कुणालाही..................... मात्र, त्या अवखळामागे दडली होती त्यांची अव्यक्त संपृक्त संवेदना आणि गुदमरलेल्या संवेदनेपाठची जुळी वेदना.......... अगतिक......हतबल....चंचल........ रिक्तातील कल्पना,..... अव्याहत,..... वास्तवातले अपेक्षाभंग तुडवत, आयुष्याला, मनस्वी....स्वप्नमय......मुग्धगात्र करू पहात होत्या................ आवाजातला मधुतम अंदाज श्वासांतला चिरसंध अश्वास श्रवणातला हवाहवासा दृढविश्वास साकारत होता त्यांच्यात एक रंजक-रंजित-मयरत-रसाळ-मेघाळ-मधाळ नीरव-एकांत-शांत-संथ दुष्यंत सह

( चाल : असावा सुंदर चॉकलेटचा बंगला -) "आदर्श " सुंदर हाच आमचा बंगला सरकारी दरबारी 'कुणकुण 'ता चांगला ! ह्या आमच्या बंगल्याला संधीचं दार - भेसळींच्या पोत्यातनं तिथून वसूल फार ! रोज रोज नोटांच्या ' पेटया ' दोन - ' आल्या आल्या ! '- म्हणायला, छोटासा फोन ! ' बिस्किटां'च्या प्राप्तीवर जोर छानदार - ' परमिटां'च्या भांडणात फुल्ल हाल हाल !

तडजोडी करता करता आयुष्य पार सरलेले स्वप्नांची वाफ उडाली कोरडे-शुष्क उरलेले आता न वळे पाऊल वाटेवरती गाण्यांच्या कंठात रुते आवाज ओठही बंद शिवलेले हे दुःख आत ना मावे बाहेर येतही नाही पाहून पोरकी स्वप्ने डोळ्यांशी डबडबलेले माझे मन मोठे कोडे सुटता न सुटे थोडेही बाहेर दिसे स्वच्छंदी आतूनी बुरसटलेले खांद्याला घेऊन ओझी मसणात रोजची वारी एकेका दगडा खाली एकेक स्वप्न पुरलेले - स्वानंद

घट्ट विण असलेली नातीही, कधी ढिली पडतात... कळवळतो, विव्हळतो जीव! सतत शस्त्र खाली टाकून 'गरज' आहे, असं सांगण्याची सवय आडवी येते!! 'आपलचं माणूस' आहे ना? असा आवाज पुन्हा येतो... मनाला समजावणं, की भुलावणं? वरच्यालाच ठाऊक....! मग एक 'अस्फूटसं' हास्य, मन हारल्याची आपली जाणिव... अन् जग जिंकल्याचा 'विजयी' भाव त्याच्या चेहर्‍यावर..... नाती अशी टिकतात का? 'एकाच्याच' गरजेखातर?? कळत नाही... पण; दरवेळी असंच घडतं खरं.......!!