मिसळपाव | मराठी माणसांचे ऑनलाईन व्यासपीठ

व्यर्थ जाळले शब्द धुरात त्यांच्या चुरचुरले नाही डोळे अंधार दिला भाड्याने अशा चेहऱ्यावर मिणमिणत्या खिडक्या... (म्हणे) व्यर्थ आहेत शब्द ज्याला सुराची साथ नाही मस्तवाल रसिकतेला त्यांच्या विषाचा तिरकट दात आहे.... सजवायला ? बघा दुसरे शब्द ना माझे गुलाबचंदी अघोर साधनेत ह्यांच्या काळिजे कोवळी कटणार आहेत व्यर्थ तुमची भीक माझ्या हात काटलेल्या शब्दांना संगमरवरी ताज त्यांनी केव्हाच बांधला आहे. ---- पुर्वप्रकाशित

साहित्यः १-३/४ वाटी मैदा १ वाटी सुक्या खोबर्‍याचा कीस (डेसीकेटेड कोकोनट) १ वाटी साखर १/२ वाटी बटर (फ्रिजमधून १/२ तास आधी बाहेर काढून ठेवणे) २ अंडी (फ्रिजमधून १/२ तास आधी बाहेर काढून ठेवणे) १-१/२ वाटी दूध २ टीस्पून बेकिंग पावडर १/२ टीस्पून खायचा / बेकिंग सोडा १ टीस्पून व्हॅनिला एसेन्स २-३ थेंब खायचा गुलाबी रंग २-३ टेस्पून कोको पावडर

चांदव्याचे प्रीत गाणे ऐकता नभ रंगते | कुणी येथे विरहिणी अन वाट त्याची पाहते || .... क्षितीज पार सांज धून सूर अनवट छेडते | अंतरात कुणी माझ्या जीव गोंदून ठेवते || आर्त माझ्या मन्मनीचे सख्या तुला समजेल का | विरह व्याकूळ वेदनेचा अर्थ तुज उमगेल का || सांडते घरदार मागे सोडते जनरीत ही | अंतरीची संगिनी मज सांग तू करशील का || --सागर लहरी

एक सुंदर अरबी गाणे : यावर मराठी काव्य रचा...

लेखक चित्रगुप्त यांनी गुरुवार, 19/04/2012 23:45 या दिवशी प्रकाशित केले.

एक सुंदर अरबी गाणे.... एक सुंदर तरुणी घराच्या दरवाज्यात उभी राहून तिने केलेल्या कोणत्याश्या गावच्या प्रवासाची आठवण सांगत्ये आहे .... त्या गावातील आबाल -वृद्ध तिच्या मोहक सौदर्यावर लुब्ध झालेले दिसतात... एक लहानसा मुलगा तिच्या येण्याच्या वाटेवर तिला देण्यासाठी एक सूर्यमुखीचे फूल घेऊन उभा असतो, तर एक वृद्ध फळविक्या तिला मोफत फळ देण्यात धन्यता मानतो... ती त्या गावाच्या गल्ल्या-बोळातून फिरताना तिच्या पायातला दागिना हरवतो, आणि तो ज्याला सापडला, त्या तरूणाकडे बघून ती गोडशी हसते....

काव्यरस

शृंगार

शांतरस

या आईला तर काही, काही कळत नाही.. ------------------------------------------ या आईला तर काही, काही कळत नाही ओरडत असते सदानकदा..जरा ब्रेक नाही.. झोपेतच उठवून नेते..खाण्यासाठी रागे भरते इतक्या सक्काळी सक्काळी ..भूक लागत नाही या आईला तर काही....काही कळत नाही .................................|१| दूध पितांना कार्टून जरा, पाहू देत नाही.. बाबा बघतात बातम्या त्यांना, काही म्हणत नाही सारखी सारखी घड्याळ बघते..बसू देत नाही बाथरूममधे ओढत नेते..रडू देत नाही या आईला तर काही....काही कळत नाही..................................|२| कपडे, भांग, पावडर, शूज..

काही दिवसांपुर्वी टीव्हीवर बातमी पहिली, एका दुध कंपनीने दरवाढ केली म्हणून दुध उत्पादकांनी अक्षरशः हजारो लिटर दुध रस्त्यावर ओतून दिले. हा माजोरडेपणा झाला! एकीकडे ह्यांना दर वाढवून पाहिजेत (दूध कंपनीला नव्हेत) आणि दुसरीकडे अशी नासाडी करायला लाजादेखील वाटत नाहीत. एका सामान्य शेतकऱ्याला ज्याच्या घरी 1-2 गाई किंवा म्हशी आहेत त्याला असले उद्योग परवडण्यासारखे असतात का? 'महागाई फार वाढली' अशी ओरड आपण सतत करत असतो.. अशा घटनाच महागाईला वाढीला प्रोत्साहन द्यायला कारणीभूत असतात का? ह्यातून काय निष्पन्न होते?

मित्रहो, ज्यांना या विषयात रस आहे त्यांनी ही पुस्तके जरूर घ्यावीत. (मी नाव नोंदवणार आहे.) इतिहासाचार्य वि. का. राजवाडे यांनी स्थापन केलेले भारत इतिहास संशोधक मंडळ, पुणे आपली १०१ वर्षांची वाटचाल पूर्ण केली. या कालावधीत मंडळाने अनेक् मान्यवरांची अनेक विषयांवरील पुस्तके, विविध शोधनिबंध त्रैमासिकांतून् इतिहास अभ्यासकांसाठी प्रकाशित केलेले आहेत. डॉ.ग.ह.खरे हे प्रदीर्घ् कालावधीसाठी मंडळात कार्यरत होते. त्यांचा बहुविध अभ्यास सर्वांच्याच परिचयाचा आहे. नाणी, ताम्रपट्, शिलालेख तसेच फर्माने व कागदपत्रे इ.चे वाचन डॉ.खरे कित्येक वर्षे करीत होते.

मोती बनतो शिंपल्यात पक्षी राहतो घरट्यात | गणपत रावांच्या घराण्यात अक्कल नाही टाळक्यात || मोर या .....

काव्यरस

हास्य

शब्द शब्द गुम्फावेत असे वेणीत ओवतात गजरा जसे | भावनिक हृदयाची साद असते माऊ तेव्हाच मन "कविता" करून लागते गाऊ ||१|| मोरया .....

काव्यरस

शृंगार

माणुस म्हणुन जगुक बघण्या त्याकाही आता पैसे पडतत. आजार पळवुक लावुक घर विकुक बघतत. पोराचा शिक्षाण करुचा झाला तर शिक्षाण नको पण देणगी आवारा मारे, म्हणुक लावतत. नोकरी करुक जाता हरामखोर लाच मागतत. जिवन जगण्या सोपा नाय देवाक आपली काळजी आसा. जिवन जगुन थकल्यावर आराम सरणाचो त्यानेच दिलेलो असा.. जिवन जगुन थकल्यावर आराम सरणाचो त्यानेच दिलेलो असा..

Subscribe to

व्यर्थ शब्द

कोकोनट मार्बल केक

आर्त

एक सुंदर अरबी गाणे : यावर मराठी काव्य रचा...

या आईला तर काही, काही कळत नाही ..

माजोरडेपणा!

दोन दुर्मिळ पुस्तके परत.

मोती बनतो शिंपल्यात

शब्द शब्द गुम्फावेत असे

सरणाचो आराम देवानेच दिलेलो असा..