कविता..कवि...आणि कै च्या कै कविता... कधी मुक्यानेच बोलणारी कविता, तर कधी बिअरसवे डोलणारी.. येता जाता माफी मागणारी कविता....! झुरळावर स्वार होवून जोमाने ढेकणावर चढाई करणारी कविता.. आरसे फोडत, वादळात सापडत.. सिगरेटी फुकायला लावणारी कविता...! अतिव दु:खाने झडणारे (?) ढग अन् गोमुत्राची चव शिकवणारी कविता.. आमच्यासारखे समिक्षक असताना.. सफाईसाठी डेटॉल शोधणारी कविता..! गुपचुप चुंबनाच्या व्याख्या शोधताना तुम्ही-आम्ही मध्ये अडकलेली कविता.. विझलेल्या स्वप्नांची सारीभरणं करत, आ वासलेल्या सत्यात रुतलेली कविता...! डोळ्यासमोरून अलगद फिरताना.. डोक्यावरून जाणारी कविता.. आमच्या मंद डोक्यात मंदपणे.. कै च्या

प्रेरणा : माझा कोंबरा कोनी मारीयला माझी चादर कोनी चोरीयली नं माझी चादर कोनी चोरीयली माझी चादर कोनी चोरीयली... कोरस - २ सोलापूराशी मिनी आनीली नं मयतराने मना भेट दिली सोलापूराशी मिनी आनीली नं मयतराने मना भेट दिली नं माझी चादर कोनी चोरीयली माझी चादर कोनी चोरीयली... कोरस - २ माझ्या चादरीच्या फुल्या माझ्या चादरीच्या फुल्या नं त्या मी निरमाने धुतल्या नं त्या मी निरमाने धुतल्या माझ्या चादरीच्या फुल्या नं त्या मी निरमाने धुतल्या नं माझी चादर कोनी चोरीयली माझी चादर कोनी चोरीयली...

राम प्रहरी, या सुंदर गाण्याचे एक करुण विडंबन. सर्व पीडित स्त्रियांना अर्पण मूळ गाणे: http://www.aathavanitli-gani.com/Song/Ram_Prahari_Ram_Gatha सांज प्रहरी मार गाथा, वेदना ओठांवरी या वळांनी आसूडाचे चित्र हे पाठीवरी आवडीने चोळितो तो मीठ हे जखमांवरी मार खाता क्षीण काया कोसळे या भूवरी एककल्ली, संशयी तो, नशाधुंदी ज्या सदा भोगदासी मी तयाची दु:ख साही सर्वदा तोचि तारण, तोचि मारण, तोचि माझा सोयरी