Skip to main content

चंचुपात्र आणि सुरई

लेखक धनंजय यांनी बुधवार, 24/09/2008 22:11 या दिवशी प्रकाशित केले.
मागे एका गझलेच्या संदर्भात चतुरंग म्हणाले :
परीक्षानळी आणि चंचुपात्रातून गजलेचा प्रवास लवकरच नक्षीदार सुरईकडे होईल ही खात्री आहे!
पुढे -
परीक्षानळीतून, छानशा किटलीत गजल प्रवेशकर्ती झाली आहे! (मला गालिच्याच्या कडेला नाजुक सुरई अंधुकशी दिसते आहे!)
त्यावरून मला ही दोन लिपी-चित्रे सुचली : १. सुरई suraaii शब्द : हंगामा है क्यों बरपा थोडी सी जो पी ली है डाका तो नहीं डाला चोरी तो नहीं की है आणि हे : २.

आत्मक्लेश४

लेखक नंदकिशोर साळ्वे यांनी बुधवार, 24/09/2008 20:06 या दिवशी प्रकाशित केले.
निवार्‍यासाठी पावसानं माझंच घर शोधलं, मग स्वागतासाठी त्याच्या मी अंथरलं पातेलं. डोळे पुसण्यास माझे पाऊस धावूनी आला, थेंब कोणता तुझा नि माझा हेच कळेना म्हणाला. ढगाच्या सावलीला डोंगर समजला डाग, पेटून उठला वणवा जेव्हां ढग म्हणाला फुलतेय बाग.

गाणे मनातले !

लेखक ऊपट्सुम्भ यांनी बुधवार, 24/09/2008 19:37 या दिवशी प्रकाशित केले.
तमाम नाड्कर्न्यान्चि व बोळेकरान्चि माफि मागुन .. पुन्हा एकवार सादर आहे .. अर्थवाहि , भावमधुर ... गाने मनातले ! ! ! ! मामा मिया ! पौम पौम ! प्यार कि गाडि .. तेज चलाओ ! अक्सिलेटर और डबाओ ! प्रेम गलिमे मोड बहुत है ! देखो दिल के दौड बहुत है ! रस्ता मुड जाने वला है ! प्रेम रोड आने वाला है ! स्टॉप ! !! ! एल ओ व्हि ई ! ! मामा मिया ! पौम पौम !

बारा-तेरा वर्षांची ती..

लेखक स्वाती फडणीस यांनी बुधवार, 24/09/2008 18:58 या दिवशी प्रकाशित केले.
बारा-तेरा वर्षांची ती.. ============================ लयदार वळणाची, उफाड्या देहाची यौवनानं मुसमुसलेली तारुण्यानं सळसळणारी बारा-तेरा वर्षांची ती.. बाल्य आणि तारुण्यामधल्या अवघड झुल्यात हेंदकळत पाय पोटाशीधरून बसलेली अवखळ, निरागस भावली..! हस म्हटलं की हसायची नाच म्हटलं की नाचायची.. खुलवलं की फुलायची चिडवलं की रुसायची.. नजरेत दुखरी ,शब्दात बोचरी हसता-बोलता मध्येच थांबायची मोजून मापून वागणारी ती जरा प्रौढाचं वाटायची..! तिच्यावर रोखलेल्या नजरांची अगोचारी भोसकता झेलत टस्स का मस्स न होता मुर्दाडासारखी ढिम्म राहायची.. इथे कधी कशी आलीस विचारताच चरचरत मुकीच व्हायची..जणू चामडी रोज सोलली जाते जीव सो
Taxonomy upgrade extras

पं. रत्नाकर पईंची गुरूपौर्णिमा

लेखक मोहन यांनी बुधवार, 24/09/2008 17:32 या दिवशी प्रकाशित केले.
गेल्या रविवारी पईबुवा मस्त गायले. ८२ वर्षे वय जाणवले नाही. बसंत, परज व डागोरी. २५ -३० मि. मजा आला. मला वाटते जयपूर घराण्याचे ते आता 'लास्ट ऑफ द रोमन्स' असावेत. मिपाच्या कलादालनात शास्त्रिय संगीतप्रेमीं साठी हे छायाचीत्र . (आय्.आय.टी. पवई , २१ सप्टे. २००८). - मोहन

मिशी

लेखक शितल यांनी बुधवार, 24/09/2008 17:01 या दिवशी प्रकाशित केले.
नमस्कार मंडळी, तुम्ही आता विचार करत असाल मिशी ह्यावर काही लिहीण्याजोगे आहे का ? पण चला जाता जाता वाचु या. “ मुछे हो तो नथ्थुलाल जैसी वरना ना हो ! ” हा डायलॊग तर सर्वांना परिचयाचा असेलच. तर मिशी हा काही पुरूषांचा अभिमानाचा, सौंदर्याचा विषय आहे. मिशीमुळे रूबाबदार पणा वाढतो असे काहींजणांना वाटते, मिशी शिवाय पुरूषाला शोभा नाही असे ही उदगार ऐकले आहेत. दाढीचा तसा माना शी संबध नाही जसा मिशीचा आहे, का बरे असे असेल कोणी सांगु शकेल का?

"लव" इज द "गेम"!

लेखक मृगनयनी यांनी बुधवार, 24/09/2008 15:48 या दिवशी प्रकाशित केले.
मनाच्या गाभार्‍यात , कधीकधी भरुन येतात भूतकाळाचे मेघ... आणि मग एकेक लडींप्रमाणे उलगडत जातात, त्या आठवणी... मी म्हणायचे, "मला आवडते काळ्या दगडावरची रेघ. " तू म्हणायचास, " मला मात्र भुरळ पाडतं अळवावरचं पाणी. " मी विचारायचे, "राधा खरी की रुक्मिणी ? " तू विचार करुन म्हणायचास, "मीरा च खरी विरहिणी. " मी : म्हणजे राधेच्या प्रेमात, नव्हतीच का कधी भक्ती? तू : हो..... पण विष पचवायलाही लागते मोठी शक्ती...! मी : तरी पण सांग ना.....