गीत गाऊन रितं होताना विवेक प्रगल्भ निर क्षीर होताना तारुण्यातला अनुभव पुन्हा जगताना रितेपण अधिक मोकळेपणाने भरुन काढताना नेमकं कोण कोण तरुण होत ? कवि, कविचे अनुभव भावना प्रेरणा नी कल्पना की वाचकाची अनुभूती ?

तुला बापू म्हणू की बाप्या ? स्वतःच्याच स्खलनशीलतेने असुरक्षीत ईतरांनाही असुरक्षीतता वाटणारा तुला बापू म्हणू की बाप्या ? जीवातला शिव भुकेला प्रणयाच्या लीलेला निसर्ग सुंदर प्रकृती मायेच्या प्रितीला प्रितीची महती निवड स्वातंत्र्याची रिती न समजलेला तुझ्यातला दांभिक भद्रतेचे नाटक रचणारा केयलफिड्डी कुरवाळणारा अभद्र बाबूराव मायेच्या प्रितीला निवड स्वातंत्र्याची रितीला पारखा झाला असेल तर त्याला जरा ताळ्यावर आण, शिकव त्याला संस्कार प्रितीचा निवड स्वातंत्र्याच्या रितीचा शिखराला आधार असेल जर अनसुय निरपेक्ष समर्पित प्रितीचा तरच तुला क्रौंच द्वयाच्या मीलनाची शीखरावरच्या स्खलनाची

कवी बिचारा मेटाकुटीने कविता पाडत असतो शाई ओली असताना हा टपली मारून जातो वसुदेवाच्या मनी जशी कंसाची दहशत होती तसे मिपा-कवि विडंबनाचा कंस बघुनी हादरती कवितारतिच्या विनयाचा हा भंग त्वरेने करतो शीघ्रकवित्वा याच्या बघुनी मनोमनी मी जळतो हात जोडुनी हतप्रभ कवि हा दारी तुझिया उभा दयावंत हो पैजारा तू आवर निर्दय प्रतिभा विडंबनाच्या वावटळीतुनी कविता माझी सुटावी ज्ञानोबांनी पैजाराला सज्जड तंबी द्यावी

दुधाळ चांदव्यात, प्रखर तेजाळते एक चांदणी माझ्या, घरात डोकावते मी बसतो दडून, तिच्यापासून ती हलत नाही, टक लावते माझा मी लिहितो, हळुवार गुणगुणतो ही, मी लिहिलेले, गावाला ऐकवते चालत राहते रात्र, ही चांदणी मात्र अमीट असल्याच्या, थाटात वावरते उशीरा कधीतरी, फिरते माघारी ती गेल्यावर तिची, टिमटिम आठवते रात्रभर छळते, मला जागवते पहाटे निमूट माझ्या, कवितेत उतरते - संदीप चांदणे

धर्म इथे बेताल झाला उठतासुटता जहाल झाला वापरले कैक रंग त्याने कोथळा बाहेर येताना मात्र लालच झाला ... किती चढले सुळावर त्याच्यानावे , मारणारे गनीम आणि मरणारेही .......... पाळणारे , जाळणारे , बघणारे अन भडकवणारे पण .........जो तो हलाल झाला जन्नत नसीब झाली कुणा तर कुणी स्वर्गात पोहोचले अरे पण त्यांचे काय झाले असेल ? ज्यांच्या जाण्याने , उभे घर पोळले अपराध कुणाचा , कुणी भोगला कामकऱ्याला जागेवरी ठोकला मर्दुमकीचा झेंडा मिरवुनी हिरवा भगवा पुढे नाचला हिजडे हरामी धर्मवेडे रंगबिरंगी धर्मांमध्ये फुका पाजती विषाचा प्याला माणूस मेला ,,, धर्म राहिला , धर्म राहिला

पेरणा अर्थात http://misalpav.com/node/46163

कितनी राते....

१. तू हलकट पणे म्हणालास, खुर्चीपेक्षा खालीच बसू की आरामात.. मी म्हणालो तूच बस भाड्या, तुला माहीत आहे, मला खाली बसता येत नाही! पण त्या वेळेला तुझी ती कुत्सित नजर बघून मला मन कित्ती आवरावं लागलं माहितीय तुला? म्हणे "आरामात बसू"! २. म्हातारा संन्यासीच होता ना की अजून काही? अख्खा खंबा संपवलास तू हावरटासारखा. (सत्य घटनेवर आधारीत.....

आज मराठीचा दिन ठोकू घोषणा भर्पूर ! करू फॉरवर्डं मेसेज घेऊ बडवून ऊर !! माये मराठी पहा गं प्रेमा आला महापूर ! सोनियाचा दिनू आता नाही राहिला गं दूर !! पोरे पाठवू आमची इंग्रजि माध्यमामध्ये! शिल्लक जागा राहतील मराठीच्या शाळांमध्ये !! याला म्हणतात त्याग खळबळ मनी माजे! मराठी बांधवांसाठी इत्के केलेची पाहिजे!! मेसेजेस इंग्रजीत इंग्रजीत बोर्ड सारे! वाचवण्या मराठीला काहीतरी करूया रे !! शिकू इंग्रजीमधून इंग्रजीमधून बोलू! वाट इंग्रजीची धरू वाट मराठीची लावू !! मराठीला वाचवा हो अशा बोंबा तरी मारू!! मराठीच्या दिनी तरी गोष्टी मराठीत करू ! गड यायला हवाय सिंह नकोय जायला ! जन्मा यावा तानाजी तो पण- दुसऱ