कवी बिचारा मेटाकुटीने कविता पाडत असतो शाई ओली असताना हा टपली मारून जातो वसुदेवाच्या मनी जशी कंसाची दहशत होती तसे मिपा-कवि विडंबनाचा कंस बघुनी हादरती कवितारतिच्या विनयाचा हा भंग त्वरेने करतो शीघ्रकवित्वा याच्या बघुनी मनोमनी मी जळतो हात जोडुनी हतप्रभ कवि हा दारी तुझिया उभा दयावंत हो पैजारा तू आवर निर्दय प्रतिभा विडंबनाच्या वावटळीतुनी कविता माझी सुटावी ज्ञानोबांनी पैजाराला सज्जड तंबी द्यावी