तू सांगितलंस म्हणून मेकॅनिक्स् चं प्रकरण समजून घेताना फोर्सेसचे कम्पोनन्ट्स् लिहू लागलो तेव्हा... तेव्हा म्हणालीस, एफ् साइन् थिटा, एफ् कॉस् थिटाच्या या प्रकरणात पडतोसच कशाला? 'प्रकरण' दोघांसाठी असतं, अन् मेकॅनिक्स् फक्त मार्क मिळविण्यासाठी प्रकरणाची जात एकच - लफडं हीच लफडं करण्याची वेळ आली तेव्हा हेच शब्द माझ्यावर आघात ठरले कारण तुझ्या प्रकरणात नाव भलत्याचंच होतं माझा आधारच काढून घेणारं! *** गेल्या वार्षिक परीक्षेत मी बोंबललो होतो पुन्हा वार्षिक परीक्षा आलीय... आता पास व्हायचंच आहे मागे खाल्लेली गटांगळी विसरण्याचा खटाटोप तरी करावाच लागेल, कारण पास होण्याचं एक स्वप्न त्यातलंच! तू आपटली असशीलच!

श्रावणसरांचं 'व्याकरण' एकदमच जबरी निघालं आणि मग त्याचं शिकरण करायची जबाबदारी जर माहिती असून घेतली नसती तर ती विडंबनपंथाशी प्रतारणा झाली असती, म्हणून मग.... तू सांगितलंस म्हणून नात्यांचं शिकरण समजून घेताना संबंधांचा कुस्करा शोधू लागले तेव्हा... तेव्हा म्हणालास, ‘’सासू, नणंद, दीर आणि जावेच्या या खेळात पडतेसच कशाला? नातं दोघांसाठी असतं, अन् शिकरण नातेवाईकांसाठी. "नवर्‍याची जात एकच - कामचुकार हीच" लग्न ठरवण्याची वेळ आली तेव्हाचे हे शब्द ऐकून गपगार झाले कारण त्या लग्नात नातं दोघांचं होतं पण माझा आधारच काढून घेणारं! *** गेल्या अवकाळी स्वयंपाकघरात मी ब

दोस्ता, कुठे बेपत्ता झालास? बऱ्याच दिवसांत गाठभेट नाही! भेट एकदा, समाज बदलण्याची चर्चा करू! अगदी डिलक्स नाही, पण शोभेलसा बार पाहू, व्होड्का मिळेलच तिथे; नाही तर ओल्ड मंक सांगू, अर्धा सोडा, अर्धे पाणी; संगतीला विल्स घेऊ, आपण दोघंही ब्राह्मण, त्यामुळं चिकन चिली मागवू, दोस्ता, भेट एकदा, समाज बदलण्याची चर्चा करू! कोकण, विदर्भ, मराठवाडा, उरलेला महाराष्ट्र, प्रश्नांचा नाही तुटवडा, हवे तर बेळगाव मांडू, मुंबईला फोडण्याच्या आरोळीचा माग घेऊ, डावे-उजवे करीत करीत, आपण चिअर्स म्हणू, दोस्ता, भेट एकदा, समाज बदलण्याची चर्चा करू! सेझ, खासगीकरण, उदारीकरणाचा समतेत पाय, राज्याच्या घसरलेल्या नंबरावर नाही कोणताच

आमची प्रेरणा ही चुचुताईंची कविता खूप खूप बेवडे जमले दर्दी तंगडी ओरपाया प्रगटले भाई रिगलची बाटली मित्रांसी द्याया चपला उडवूनी आतमधे येई चपला वाजती बाहेर भेसूर भितीने 'ती'च्या वेडा मी होई साथही दोस्तंची कशी नाही आज नशाही नाही चढलेली किंचीत बाथरुमात उभा उगाच एकाकी पडत बाहेर जरी चढलेली नाही आला नाही हा माजुरडा टार्‍या टाकूनतर कुठे गटारला नाही? अंधार्‍या रात्री हातात सिग्रेट वेळ बायकोची चुकलीका नाही? घरी बायको अवचित आली पिऊन नाही चढे मना बोच राही

दूर दूर दारी दाटली गोधूळ पाडसा पाजाया परतल्या गाई चोचीतला चारा चिमण्याशी द्याया पक्षीणी पंखाना पसरूनी येई वेणूचे वाजती वाऱ्यावर सूर विरही वेडी व्याकुळ मी होई साद साजणाची संगतीला आज कशी कानावर किंचीतही नाही? उंबऱ्यात उभी उदास एकाकी पहात परकी पसरली राई ओसाड उजाड अंधारला रस्ता सावल्या सांडत सुस्तावला राही अंधाऱ्या आकाशी एकला तारा साथ सजणाची सुचवून जाई नभी निसटता निखळला कोणी अपशकूनाची उगा बोच देई

उबलेले धोतर आणि कपडे डागाळलेले खाज मला घामोळ्याची, केसही ओलावलेले बघ ठुसते ते बेंड...., गरमीच्या दु:खाने ओघळ ते पुवाचे मी सोग्याने झाकोळलेले कसे काचणे धोत्राचे अवघडजागी वळकटलेले साम्राज्य हे घामाचे अन नखही वखवखलेले बल्बफुटणे लाईट नसणे , बिब्बे आणणे शेजार्‍याचे बेंडा शेकता कळवळाणारा,बेंड ही पिकुळलेले असेच खाईन तिखटखाणे, 'बसेन' आधाराने पिकलेले बेंडसपाट, मीच कधीचे खरवडलेले आमच्या कवितेची प्रेरणा 'माज'

उजळलेला लेख आणि प्रतिसाद डागाळलेले खाज मला लिहायचीच, असे जरी ते ढापलेले ! बघ पोसतो अहंकार...., वैचारीक दीवाळखोरीने पिसा अवतार माझा, मी विचार ठोकलेले ! कसे धागे दोन ओळीचे, हलकेच खाली बुडाले साम्राज्य हे कंपुबाजांचे, अन शेरे मातलेले ! उदासवाणे सख्या गाणे, गातो नव्या आयडीचे सर्व्हर बापुडा केविलवाणा, संपादक कळवळलेले ! असेच दळेन धागे या इथे , पिळेन लोकां आनंदाने व्याकरणाचे नियम पाठ, मी कधीचे उधळलेले ! न चुकता येई खाज मला , धागा पुढे नेण्याची सहमत सहमत होत जाई , मीच माझे लिहिलेले