काल चंद्र ओलावलेला अंगणी येवुन शहारला रागावलेल्या मिट्ट शब्दांना चंदेरी कुशीत घे म्हणाला मनी दाटली मग नाजुक सरसर जरी दूराव्याचे बंध खडतर सरता म्हंटले तरी सरेना क्षणांचे हे मोहक अंतर प्रियकर प्रेयशीवरती रागावला असल्याने, चंद्र अंगणात येउन बोलतो आहे त्या प्रियकराशी. तो बोलताना प्रियकराला ही जाणवते की त्याला ही आता करमत नाहीये तिच्याशिवाय .. ती दूर असल्याने त्याला ही वाईट वाटते.. हे क्षण त्याला आता संपावेत असे वाटते आहे. (दूराव्याचे बंध असतात.. कारण ह्या दुराव्यातील तळमळ हवीहवीशी असते ..)