संघटनापालट-2
राज आणि काका बरेच दिवसांनी भेटत होते. बोलत होते. त्यामुळे बराचवेळ दोघे एकमेकांना डोळे भरून पाहात होते. नि:शब्द निरव शांतता त्या भव्य दिवाणखान्यात दाटून राहिली होती. मदतनीस आत निघून गेला होता.
"काय म्हणतेय तब्येत?'' त्या शांततेत राजचा स्वर घुमला.
"अजून ठणठणीत आहे. तू बघतोच आहेस.'' काका उपरोधाने बोलले.
कधीकाळी आपल्या आवाजानं भल्याभल्यांची भंबेरी उडवणाऱ्या काकांचा आवाज थकल्याचं राजला स्पष्टपणे जाणवत होतं. त्यांना बोलताना मधेमधे धापही लागत होती. त्यामुळं राज काळजीच्या स्वरात म्हणाला,
"काका त्रास होत असेल, तर मला केवळ तुमच्यासमोर बसून राह्यलाही आवडेल हं.''
मिसळपाव