फसवणूक-प्रकरण १७: मोहीम फत्ते!
3
टायम मोठा झकास आला
आवळा नाड्या सावरा चड्डी
दारू कोंबडी हिरवा गांधी
सुरू नव्याने रोज कबड्डी
धोंडे फेकू गोळ्या झाडू
स्वत: स्वत:चे कपडे फाडू
'कैसी जनता भूखी नंगी'
म्हणत आपणच गळेही काढू
लाठ्या काठ्या अश्रूधूर अन्
कधि एखादी गोळी आहे
थांबायाला वेळ कुणा पण
भाजायाची पोळी आहे
पिचले रडले कुणी भरडले
कैवाराला आपण आहे
फोटो बाईटा काळे झेंडे
चुलीत अपुल्या सरपण आहे
शरम बेशरम नीती अनीती
जुन्या बुकातील फंदा आहे
राजकीय रंडीबाजीचा
खुल्लमखुल्ला धंदा आहे
सुमारे महिन्यापूर्वी 'जकार्ता पोस्ट'मध्ये 'रॉयटर'च्या श्री. अलिस्टर स्क्रटन (Alistair Scrutton) यांचा एक लेख आला होता. शीर्षक होते, "As Pakistan stares at India, India eyes the world". हा लेख 'मिपा'कर https://www.reuters.com/article/idUSTRE6590YJ20100610 या दुव्यावर वाचू शकतील.
(पार्श्वभूमीकरिता वाचा - विष्णुगुप्त-१)
(मागच्या भागात -
ब्रम्हदेशात गेल्या दोन दशकांपासून अहिंसेच्या मार्गानं चालू असलेल्या स्वातंत्र्यलढ्याचा तेजस्वी चेहरा. गेल्या वीस वर्षातला अधिकांश काळ तुरूंगात / नजरकैदेत काढूनही जनतेच्या मनातल त्यांच अढ्ळ स्थान. त्या नजरेनं पाहिल तर कधीच पराभूत झालेल ब्रह्मदेशच हुकूमशाही सरकार.

गेले कितीतरी दिवस तिची ती कविता मनात ठाण मांडून बसली आहे. त्या कवितेवर लिहिण्यासाठी अनेकदा सुरुवात केली.... पण त्या अभिजात कवयित्रीच्या सिद्धहस्त लेखणीतून उतरलेल्या त्या काव्याचा अनुवाद मांडताना ''लिहू की नको'' अशी संभ्रमावस्था व्हायची... लिहिताना माझे हात उगाचच थबकायचे! आज मनाने धीर केला आणि तो अपूर्ण अनुवाद पूर्ण केला.
ते अजरामर काव्य आहे अमृता प्रीतम यांच्या हृदयस्पर्शी लेखणीतून उतरलेलं, ''वारिस शाह नूं''......