कथा

खिंडारात तर आजकाल कुणीही सापडतं. गावभर चर्चा वगैरे होते तो भाग वेगळा. मुळात खिंडारात कुणीही गेलं प्रेमाचे नवेनवे अविष्कार साजरे होतात. बर, बघणारे त्यावेळी तिथेच कसे हजर असतात हा ही मला प्रश्न आहे. परवा रात्री म्हणे तिथे निलम सापडली. नक्की कशाला गेलती किंवा नक्की कोणत्या पोझिशनमध्ये सापडली याचे डिटेल्स अजूनतरी आलेले नाहीत. मी काय अमोलची गाठ घेतली नाही. त्याला काही विचारलंपण नाही. उगाचंच त्याला डिवचणे योग्य नव्हते. अमोल एकतर फारंच लुकडा. डोक्यालापण अर्धवट टक्कल पडायला सुरुवात झालेली.

हरवलेलं विश्व (भाग १): http://www.misalpav.com/node/36836 हरवलेलं विश्व (भाग २): http://www.misalpav.com/node/36891 हरवलेलं विश्व (भाग ३):http://www.misalpav.com/node/36920 हरवलेलं विश्व (भाग ४): http://www.misalpav.com/node/36944 हरवलेलं विश्व (भाग ५): http://www.misalpav.com/node/36968 भाग ६ वातावरणातला गारवा आणि रात्र होत आल्यामुळे असेल पण गावतल

बादलीयुद्ध एक , दोन , तीन , चार , पाच , सहा ------------------------------------------------------------------------------- तुफान वारे वाहते आहे. अंधारातल्या वाड्यावस्त्या धुळीने भरुन गेलेल्या.

तीन वर्षात पहिलाच लेख सांभाळून घ्या द स्टार्क स्टोरी-१ "जग बदलणार.... आपणही बदलायला हवं.... तुम्ही लोक शांततेचा पुरस्कार करतात, पण शांतता नेमकी काय असते? जर तुमच्या शेजाऱ्याकडे व तुमच्याकडे प्रत्येकी वीस एकर जमीन आहे, तर तुम्ही ती वीस एकरपेक्षा जास्त होण्यासाठी प्रयत्न करायलाच हवेत....आणि जर तुम्ही एकमेकांच्या जमिनी हडपण्याचा प्रयत्न कराल तर काय होईल? कशाला शांतता उरेल? पण जर माझ्याकडे हजारो एकर जमीन असली आणि समोरील व्यक्तीकडे एक एकर असली तर तो माझी जमीन हडपण्याचा प्रयत्नसुद्धा करणार नाही....

प्रस्तावना आणि भाग १ आशय - भाग २ आशय - भाग ३ दहावीच्या क्लासच्या काळात आम्ही सगळे जिथे रहायचो तिथे एक भयानक किस्सा घडला. व्हेकेशन क्लास संपत आलेला असताना म्हणजे साधारण २०-२१ मेच्या दरम्यान पाउस पडला. अम्ही जिथे रहायचो तिथे नारळाच्या बागेला पाणी पुरवण्यासाठी एक विहीर होती, त्या विहीरीवर एक पंप होता. त्या पंपाला नेमके शॉर्टसर्किट झाले, आणि करंट पंपाच्या लोखंडी पाईपातून आजूबाजूच्या जमिनीत पसरला होता.

पुर्वीचे भाग : सेकंड लाईफ सेकंड लाईफ - भाग २ सेकंड लाईफ - भाग ३ -------------------------------------------------------------------- देहाने मुंबईला आलो होतो मात्र मन वडगावमधेच होतं. पुढच्या शनिवार चे वेध लागले होते. माझं असचं आहे. अगदी त्या 'हा छंद जीवाला लावी पिसे' गाण्यासारखे. एख्याद्या गोष्टीचा ध्यास घेतला तर मला रात्रंदिन तेच आठवत राहते. अगदी स्वप्नदेखील त्याच गोष्टीची पडतात. पण मला जपायला हवे होते. ऑफीसमधे तर कोणाच्या लक्षात येणार नव्हते.

हरवलेलं विश्व (भाग १): http://www.misalpav.com/node/36836 हरवलेलं विश्व (भाग २): http://www.misalpav.com/node/36891 हरवलेलं विश्व (भाग ३):http://www.misalpav.com/node/36920 हरवलेलं विश्व (भाग ४): http://www.misalpav.com/node/36944 भाग ५ "मॅडम आपण पोहोचलो आहोत." अचानक करकचुन ब्रेक मारत राजेश म्हणाला. जयु योगानच्या त्या गोष्टीत; किंबहुना रियोच्या दुःखात इतकी गुंतली होती की लागलेल्या ब्रेकमुळे ती एकद

प्रस्तावना आणि भाग १ आशय भाग २ रत्नगिरीमधील एक प्रसिद्ध कॉलेज नववीच्या मुलांसाठी एक उपक्रम आयोजित करत असे. त्याचे नाव होते विज्ञानमंच. मुलांना विज्ञानाची आणि वैज्ञानिक दृष्टीकोनाची ओळख व्हावी म्हणून हा उपक्रम आयोजित केला जात असे. त्यासाठी वेगवेगळ्या शाळांमध्ये पात्रता स्पर्धा होत असत. अर्थात एक हुशार विद्यार्थी म्हणून मी देखील या स्पर्धेत भाग घेतला आणि अर्थात पासही झालो.. त्या मुलांचे त्या कॉलेजमध्ये डिसेंबरच्या सुट्टीमध्ये शिबीर होत असे. आम्ही सगळे मित्र त्या शिबिरासाठी रत्नागिरीत आलो.

ह्या आधीचे.......... राजाराम सीताराम एक राजाराम सीताराम दो।...... भाग १ प्रवेश. राजाराम सीताराम....... भाग २... पुढचे चार दिवस. राजाराम सीताराम....... भाग ३... सुरवातीचे दिवस – भाग १. राजाराम सीताराम....... भाग ४... सुरवातीचे दिवस – भाग २. राजाराम सीताराम....... भाग ५... आयएमएतले दिवस. राजाराम सीताराम....... भाग ६... मसुरी नाइट. राजाराम सीताराम....... भाग ७… ड्रिलस्क्वेअर. राजाराम सीताराम....... भाग ८....शिक्षा. राजाराम सीताराम....... भाग ९....एक गोली एक दुश्मन।.... भाग १. राजाराम सीताराम....... भाग १०. .एक गोली एक दुश्मन।.... भाग २. राजाराम सीताराम....... भाग ११.

बादलीयुद्ध एक , दोन , तीन , चार , पाच ------------------------------------------------------------------------------- हार्ट अॅटॅकने कुदळे सर वारल्याची बातमी संध्याकाळी साडे सहाला आली आणि आम्ही हळहळ व्यक्त केली. त्यांच्या आठवणी वगैरे जाग्या करुन आम्हाला कोणी सांगतं की काय असं वाटलं.