Skip to main content

कथा

कथा — मराठी लघुकथा, दीर्घकथा आणि कथामालिकांचा संग्रह. मिसळपाव लेखकांच्या कल्पनाविश्वातील वैविध्यपूर्ण मराठी कथा येथे वाचा.

शेवटची भेट - (काल्पनीक)

लेखक सिरुसेरि यांनी रविवार, 07/08/2016 23:43 या दिवशी प्रकाशित केले.

शेवटची भेट - (काल्पनीक)

आज त्याला खुप उदास वाटत होते . त्याच्या गावातील सिनेमा थिएटर आज पाडण्यात येणार होते . थिएटरची इमारत जुनी झाल्यामुळे गेले सहा महिने ते बंदच होते . ते थिएटर पाडुन तिथे एक भव्य शॉपिंग मॉल बांधला जाणार होता .

या थिएटरमध्ये पिक्चर्स पाहायला लहान असल्यापासुन ते थिएटर बंद पडेपर्यंत तो बरेचदा गेला होता . कधी आपल्या कुटुंबियांबरोबर , कधी शाळा , कॉलेजातल्या मित्रांबरोबर , तर कधी ऑफिसमधल्या कलिग्सबरोबर .

प्रेम

लेखक ज्योति अळवणी यांनी रविवार, 07/08/2016 23:41 या दिवशी प्रकाशित केले.

प्रेम कस जगता आल पाहिजे...
मोकळेपणान अनुभवता आल पाहिजे...
थोड़ समजून.. थोड़ समजावता आल पाहिजे...
वेड बनून.. वेड करता आल पाहिजे..

सगळ्यांना हे जमतच अस नाही...
पौर्णिमेचा चंद्र मन जाळतोच अस नाही...
पावसातून रोमान्स घडतोच अस नाही...
'प्रेम' नावाचा शब्द 'भाव' बनतोच अस नाही...

तरी आजही प्रेमावर जग चालत..
सगळ काही असूनही आपल् माणूस लागत..
'प्यार में पागल दीवाने को' आजही जग हासत..
आणि मग लपून-छपुन प्रत्येकजण 'प्यार' करत...

काव्यरस

प्रतिक्षा......

लेखक एक एकटा एकटाच यांनी शनिवार, 06/08/2016 22:47 या दिवशी प्रकाशित केले.

********************************************************************************************
नमस्कार मित्रहो.....

मी माझी नवीन कथा तुमच्यासमोर सादर करतोय.
माझ्या इतर कथेप्रमाणेच ही कथा ही एकसलग आहे त्यामुळे कथेची लांबी जास्त आहे.
निवांत वाचा................

धन्यवाद
एक एकटा एकटाच
********************************************************************************************

जिना यहा मरना यहा....

लेखक चिनार यांनी शनिवार, 06/08/2016 16:46 या दिवशी प्रकाशित केले.

राम्याचा दिनक्रम तसा ठरलेला होता. सकाळी उजाडण्याआधी उठायचं. आवरून झाल्यावर, अंबादेवी संस्थानाच्या मुख्य दरवाजाचे कुलूप उघडायचे, हळूहळू इतर कक्ष उघडायचे. मग मंदिराचा पूर्ण परिसर, सर्व कक्ष,सभामंडप,महाप्रसादाचा कक्ष,गाभाऱ्यासमोरचे प्रार्थनाकक्ष झाडून स्वच्छ करायचे. भक्तांसाठी लागणारे पाणी भरून ठेवायचे, देवीच्या गाभाऱ्यात लागणारे पाणी आवारातल्या विहिरीतून शेंदून ठेवायचे. गाभाऱ्यातील साफसफाई त्याला सांगितली तरच तो करायचा. गाभाऱ्यात स्वतःहुन तो कधीही जात नव्हता. अर्थात त्याच्यावर असे कोणतेही बंधन नव्हते. पण गाभाऱ्यात जाताना नेहमीच त्याला एक अनामिक भीती वाटायची.

हरवलेलं विश्व (भाग २)

लेखक ज्योति अळवणी यांनी शनिवार, 06/08/2016 14:46 या दिवशी प्रकाशित केले.

होणा-या अनाऊन्समेंटमुळे जयूची झोपमोड झाली. विमान कैरो विमानतळावर उतरत होते. जाग आल्यावर क्षणभरासाठी जयु गोंधळली आणि मग एकूण परिस्थितीचा अंदाज आल्यावर तिच्या चेहे-यावर मंद स्मित तरळल. आयुष्यात पहिल्यांदाच ती अशी पूर्णपणे एकटी बाहेर पडली होती. आणि ते ही परदेशात. ती सुशुक्षित होती त्यामुळे ती एकटी फिरू शकेल याचा तिला आत्मविश्वास होता... आणि म्हणूनच ती स्वतःवरच खूप खुश होती.

एक ओपन व्यथा ८

लेखक वटवट यांनी शनिवार, 06/08/2016 13:53 या दिवशी प्रकाशित केले.

एक ओपन व्यथा १ - https://www.misalpav.com/node/36054

एक ओपन व्यथा २ - https://www.misalpav.com/node/36086

एक ओपन व्यथा ३ - https://www.misalpav.com/node/36148

एक ओपन व्यथा ४ - https://www.misalpav.com/node/36475

एक ओपन व्यथा ५ - https://www.misalpav.com/node/36610

एक आगळीवेगळी मुलाकात - डास राणी सोबत

लेखक विवेकपटाईत यांनी शनिवार, 06/08/2016 11:52 या दिवशी प्रकाशित केले.

दिनांक ५.८.२०१६ रात्रीचे दहा वाजले होते. रियो ऑलम्पिकचा उद्घाटन समारोह उद्या सकाळी चार वाजता आहे, म्हंटले जरा लवकर झोपावे. पण माझ्या मनात एक तर नियतीच्या मनात काही वेगळेच असते. अचानक वीज गेली. आमचे इमानदार सत्यवादी मुख्यमंत्री म्हणतात दिल्लीत विजेची कमतरता नाही. पण जो पर्यंत नमो प्रधानमंत्री आहे, दिल्लीची जनता चैनीत झोपू हि शकणार नाही. नमोच्या इशार्यावर BSESवाले अशी बदमाशी करतात. आपल्या इमानदार माणसाच्या म्हणण्यावर विश्वास ठेवलाच पाहिचे.

बेधुंद (भाग - १४ )

लेखक अविनाश लोंढे. यांनी शनिवार, 06/08/2016 03:19 या दिवशी प्रकाशित केले.

(बऱ्याच दिवसानंतर ... ! मलाच माहित नाही की हा भाग टाकायला एवढा उशीर का लागला ? )
धन्यवाद - एखादे पुस्तक वाचतोय/ वाचतेय असे वाटतेय अशा संदेशाबद्दल !
तरीही ' मिपा ' वर असल्याने ह्या भागाच्या आधुनिक शॉर्ट 'हिंग्लिश' ने होणाऱ्या शेवटामुळे ( अती ) शहाण्यांच्या प्रतिकियासाठी शुभेच्छा ! )
.............