मुख न लपवून जगा, आणि न मानही झुकू द्या
की दुःख कोसळो कितीही, तुम्ही हसून जगा
की अंधारात बुडून, तारे नाहीसे न होती
अंधेर्या रात्रीच्या हृदयी, दिवे उजाळा, जगा
कुणा पडावावरी, जीवन थांबू ना शकते
दरेक पडावा नंतरही, पुढे मार्ग चला
न जाणे कोणता क्षण, मृत्यूच्या सुपूर्त असेल
क्षणोक्षणींच्या सुखांना, उरी धरून जगा
हे मराठी शब्द माझेच आहेत.
मूळ हिंदी शब्द कुणाचे आहेत, ते तुम्ही ओळखालच!