स्वप्नांचे कवडसे
लँग्स्टन ह्यु या अमेरिकन कवीची ही एक कविता फार आवडली, तिचा अनुवाद करण्याचा प्रयत्न.
पंखांसारखे हात पसरून
स्वच्छ उन्हात नाहत
स्वत:भोवती गिरक्या घेत रहावं, नाचावं
सूर्य मावळेस्तोवर..
आणि मग खुशाल पहुडावं गार वारं अंगावर घेत
उंच, डेरेदार वृक्षाच्या छायेत संध्याकाळी
आणि रात्र अलगद उतरावी
काळीसावळी, माझ्यासारखी.
असं माझं स्वप्न आहे..
पंखांसारखे हात पसरून
टळटळीत उष्ण दुपारी
नाचावं! गिरक्या घ्याव्या!
मिसळपाव
.
.
(प्रासंगिक)
सोशल मिडीया आपल्या बोटावर नाचायला लागल्यापासून चांगलं काय झालं याचं मोजमाप प्रत्येकाचं वेगळं असेल. सोय आणि मनोरंजनाचे साधन म्हणून ते आवश्यक झालेय. पण दुष्परिणामही कमीअधिक प्रमाणात अनुभवायला मिळत आहेत.
एक मोठा प्रॉब्लेम म्हणजे कसलीही खातरजमा ना करता, मूळ लेखकाला डावलून (कधी कधी तर वाचायच्या आधीच) पुढे ढकलण्याची प्रवृत्ती.