Skip to main content

वाई-मंत्र

लेखक मी_आहे_ना यांनी शुक्रवार, 19/07/2019 15:14 या दिवशी प्रकाशित केले.
(चेपुवर पूर्वप्रकाशित. सातारा जिल्ह्यातल्या वाई सारख्या टुमदार गावात गेलेलं बालपण शब्दांकित करण्याचा छोटासा प्रयत्न.) मंडळी , "वाईमंत्र" ही लेखमाला माझ्या आवाक्यातील आठवणींनुसार लिहिली आहे. आमच्या बालवाडी ते ४थीच्या शाळेचा व्हॉट्सअ‍ॅप गृप निमित्त ठरला आणि आठवणींची एक मालिकाच बनत गेली. ती एकत्र करुन इथे पोस्ट करतोय. कदाचित इतरांनाही त्यांच्या लहानपणीचा प्रवास आठवेल. वाईमंत्र-१ 'वाई' - हा शब्दच जणू एखाद्या मंत्रासारखा. आणि आपण सगळे भाग्यवान की आपल्याला कोणाला तो वेगळा शिकायची गरजच नाही, तो आपल्याला जन्मत:च येतो :) तर अश्या ह्या वाई मधलं १९८० चं दशक.

देवाघरचे देणे आणि ग्रहणवेळा

लेखक शिव कन्या यांनी बुधवार, 17/07/2019 15:38 या दिवशी प्रकाशित केले.
#टिचभर_गोष्ट देवाघरचे देणे आणि ग्रहणवेळा ती दर शनिवार रविवारी पार्कातल्या एका कोपऱ्यात बसे. हाताशी ए फोर साईझचे कागद, दोनचार पेन्सिली, शार्पनर आणि इरेझर. (इरेझर लागत नसेच.) हौशी जोडपी येत, एकमेकांचे स्केच करून घेत. आईबाप मोठ्या कौतुकाने आपल्या लेकराबाळांची छबी रेखाटून घेत. आरशात पाहून कंटाळलेले कुणी स्वत:ला कागदावर उतरवून घेत. दहा ते पंधरा मिनिटात कोऱ्या कागदावर ती समोरच्याचा नाकनक्शा तंतोतंत रेखाटे. आजूबाजूला बघ्यांची गर्दी जमे. त्यांच्या डोळ्यांत आश्चर्य असे, कौतुक असे. घेणारा स्वत:च्याच रूपावर खुश असे. अंधार पडू लागला की ती पैसे मोजी.

"चूल बंद की अक्कल बंद "

लेखक अविनाशकुलकर्णी यांनी मंगळवार, 16/07/2019 06:38 या दिवशी प्रकाशित केले.
पर्वाची गोष्ट आहे सायंकाळचा समय होता मी व हिने चितळ्यांच्या दुकानात खरेदी केली चितळे दुकाना समोर नूर भाई भाजीवाल्याचा ठेला आहे नुरभाई भाजी वाल्याकडून भाजी घेतली जवळच रिक्षा होती रिक्षा केली व घरी यायला निघालो वेळ संध्याकाळची डेक्कन वर मरणाची गर्दी लकडी पूल सिग्नल ला रीक्षा थांबली होती तेव्हढ्यात मोग-याचे गजरे विकणारी मुले रिक्षा जवळ आली मोग-याचे गजरे म्हणजे जीव कि प्राण कसे दिले ? १० ला एक ४० ला ६ दे -हि म्हणाली ५ देईन -गजरे वाला मुलगा ठीक आहे दे -त्याने ५ गजरे हिच्या कडे दिले हिने गजरे सुंगले व माझ्याकडे दिले अन पैसे देण्यासाठी पर्स मध्ये हात घातला तेव्हढ्यात सिग्नल सुटला व रिक्ष

निर्झर

लेखक पाषाणभेद यांनी सोमवार, 15/07/2019 20:01 या दिवशी प्रकाशित केले.
निर्झर निर्झर होता एक बारीकसा; हिरव्या डोंगरातून वाहतसा असुनी तो लहान छोटा; ठावूक नव्हत्या पुढल्या वाटा || धरतीवरच्या वर्षावाने; जीवन त्याचे सुरू जहाले धरणी जाहली माता ती; अल्लड खट्याळ उदकाची || नित नवीन भरून जलाने; ठावूक त्याला भरभरून वाहणे चंचल उत्कट उल्हासीत पाणी; घेवूनी जायी दो काठांनी || पुढेच मिळाली सरिता त्याला; सवे वाहण्या पुसे खळाळा विचारही न करता तो मिळाला; निर्मळ नदीत एकरूप जाहला || - पाषाणभेद १५/०७/२०१९
काव्यरस

जमिनीखालची धरणे (Underground Dams) आणि पाण्याचे कारखाने

लेखक सुनिल प्रसादे यांनी सोमवार, 15/07/2019 12:40 या दिवशी प्रकाशित केले.
तिवरे, ता. चिपळूण, जि. रत्नागिरी येथील धरण दोन जुलैला रात्री साडेनऊ वाजता फुटले आणि धरणाच्या खालच्या बाजूला वसलेल्या गावांमध्ये हाहाकार उडाला. धरण बांधताना वापरलेल्या सिमेंट, लोखंड, दगड, माती इत्यादी दृश्य घटकांबरोबरच त्यामध्ये मिसळलेल्या शासकीय आणि प्रशासकीय अनास्था, निष्काळजीपणा आणि बेफिकिरी ह्या अदृश्य घटकांचे दर्शनदेखील सर्वांना झाले. पाठोपाठ तिवरे धरणाच्या पावलावर पाऊल टाकून आणखी किती धरणांची वाटचाल चालू आहे त्याची यादीदेखील प्रसिध्द झाली. काही प्रतिक्षिप्त घोषणादेखील ताबडतोब झाल्या.

कुत्रत्वाचे नाते (?) नाण्याची दुसरी बाजू

लेखक बाप्पू यांनी शनिवार, 13/07/2019 15:19 या दिवशी प्रकाशित केले.
कुत्रा हा माणसाचा सर्वात जवळचा मित्र आहे. इमानी आहे, प्रेमळ आहे, अमुक करतो, तमुक करतो इ इ आपण https://www.misalpav.com/node/44832 या आणि अश्या अनेक धाग्यावर आणि प्रतिक्रियांमध्ये वाचलेच असेल.. पण ज्या न्यायाने प्रत्येक माणूस एकसारखा नसतो त्याच्या न्यायाने प्रत्येक इतर प्राणी देखील एकसारखा नसतो. उदा. काही बैल आपल्या मालकाशी प्रेमाने वागतात तर काही बैल समोर येईल त्याला डोक्यावर घेतात. मग तो मालक असो वा आणखी कोणी.. मग कुत्रा देखील याला अपवाद कसा असेल??

आमच्या वेळेस असं होतं??

लेखक निमिष सोनार यांनी गुरुवार, 11/07/2019 18:25 या दिवशी प्रकाशित केले.
पूर्वीच्या पालकांचं बरं होतं. मुलं जास्त प्रश्न विचारायचे नाहीत आणि विचारले तरीही पालक दरडावून चूप बसवत. कारण बरेचदा पालकांनाही उत्तरं माहिती नसायची, इंटरनेट नव्हते त्यावेळेस, लायब्ररीत जाऊन पुस्तकांत बरेचदा उत्तरं शोधावी लागायची. अर्थात जीवनातील ज्या प्रश्नांची उत्तर गुगल देऊ शकत नाही मी त्याबद्दल बोलत नाही आहे! त्यावेळची बहुतेक लहान मुलं सुद्धा एखाद दुसऱ्या दरडावण्याने चूप बसत, त्यांचे मनातले कुतूहल या पालकांच्या धाकापायी मनाच्या कोपऱ्यात कुठेतरी घाबरून पायात मान खाली घालून जाऊन बसायचं आणि आणखी कधी मान वर करून प्रश्न विचारायची संधी मिळते का ते शोधत बसायचं.

कधीकधी मी हळवा होतो , बघुनी देव दानवांत

लेखक खिलजि यांनी गुरुवार, 11/07/2019 15:21 या दिवशी प्रकाशित केले.
कधीकधी मी हळवा होतो बघुनी देव दानवांत का उगविली हि बीजे तू ? अर्धपोटी मानवात कधीकधी मी कठोर होतो बघून साऱ्या वेदनांना भळभळ त्या वाहत असतात पण पुन्हा करतो सुरुवात कधीकधी मी हळहळतो कोमेजल्या कळ्या बघुनी नव्या उमलताना बघून त्याला करतो कुर्निसात कधीकधी मी बिथरतो भविष्यकाळ चिंतूनि कल्पनांच्या माध्यमातून पेटवतो नवी वात कधीकधी मी शोधतो हरवलेली जुनी वाट मिट्ट काळोख दूरदूर आता हीच माझी वहिवाट हीच माझी वहिवाट .... {{ सिद्धेश्वर विलास पाटणकर }}

टूर दी फ्रान्स - भाग २

लेखक Ashuchamp यांनी बुधवार, 10/07/2019 01:01 या दिवशी प्रकाशित केले.
टूर दी फ्रान्स - भाग १ (ओळख) २०१९ टूर बद्दल थोडी माहीती या वर्षीचा रुट २१ स्टेजेसमध्ये एक वैयक्तिक टाईम ट्रायल, एक सांघिक टाईम ट्रायल, ८ फ्लॅट, ४ डोंगराळ आणि ७ पर्वत स्टेजेस आहेत. २० जुलै रोजी होणारी १४ वी स्टेज Tarbes – Tourmalet ही सर्वात कमी म्हणजे ११७.५ किमी तर १२ जुलैला होणारी सातवी स्टेज Belfort – Chalon-sur-Saône ही सर्वाधिक २३० किमी अंतर पार करेल. या ज्या ७ पर्वत अर्थात माऊंटन स्टेजेस आहेत त्या किलर आहेत. La Planche des Belles ला १६५ किमीच्या स्टेजला शेवटचे ७ किमीचा भयानक घाट आहे.

सुखाच्या सीमेवर दुःखांची घरे वसतात

लेखक खिलजि यांनी मंगळवार, 09/07/2019 19:19 या दिवशी प्रकाशित केले.
सुखाच्या सीमेवर दुःखांची घरे वसतात तुम्ही हसा प्रसन्नतेने ,मग बघा आजूबाजूला कश्या चीता पेटतात तुमच्या हसण्याची किंमत , तुम्हालाच ठाऊक नाही तुम्हाला हसताना बघून, त्यांचं स्वतःच कामच होत नाही त्यांचं खिन्नपण जणू तुमच्याशीच निगडित असतं वाया घालवत असतात वेळ , हळूहळू प्रारब्ध बदलत असतं रोवूनीया झेंडे कैक , कैफ मिरविती एकमुखाने एक हास्याची लकेर मात्र , सारं काही उधळत असतं कोण कुणाच्या मनी वसला , तरीहि गवसत नाही कुणाला फक्त एका हर्ष होता , सारे बैसती पुसत दुःखाला षड्रिपूंच्या विळख्यात सारे ऎसेकाही गुरफटलेले बघा इथे ओ पूर आला , जो तो संगे वाहत गेला विचारले मी त्याला , हसण्याचे कारण