एकदा तरी माती व्हावे कधीतरी इतरांच्या पायी जावे एकदा तरी माती व्हावे नको राग लोभ कशाचा मी माझाच नाही आहे सर्वांचा नको व्यर्थ माझे माझे करावे एकदा तरी माती व्हावे दैन्य इतरांचे पाहून मग कळते मी किती सुखी ते आपलेच सुख आपल्याला टोचावे एकदा तरी माती व्हावे चारी ठाव घरी खातसे ताटात गरम पक्वाने कागदावर अन्न केव्हातरी चाखावे एकदा तरी माती व्हावे वापरसी अंघोळीस पाणी मुबलक फासशी साबण अंगास सुवासीक शरीर सार्वजनीक स्नानास अनुकूल असावे एकदा तरी माती व्हावे सेवा करवून घेई स्वत:ची हातात सार्‍या वस्तू येती कधीतरी झाडू मारूनी उष्टे उचलावे एकदा तरी माती व्हावे आत्मकेंद्री स्वभाव होई म

(वैयक्तिक सुखांपुढे इतर सगळं तुच्छ वाटणाऱ्या जोडप्यांना समर्पित) सुखांची बिलकुल कमी नाही, मस्तच चाललंय आमचं स्पेस मात्र मिळत नाही, काय बरं आता करायचं येता जाता सिनेमे बघून, खुशालचेंडू जिणं जगतोय महिन्याकाठी पोशाखांवर भरमसाठ खर्च करतोय चंगळवादी मन झालंय, आयुष्य झालाय बाजार स्पेस मात्र मिळत नाही, दाखल करू का तक्रार? स्मार्टफोन हाती नसला की, जीव होतोय कासावीस विकत घ्यायला जातो तेव्हा, करत नाही घासाघीस ऐषारामात जगतोय आम्ही, माहीत नाही माघार स्पेस मात्र मिळत नाही, दाखल करू का तक्रार? शब्दांचा झालाय तुटवडा, सगळंच झालंय डिजिटल ईमोजींचं झालं आक्रमण, अन प्रेमही झालंय व्हर्चुअल औषधाला देखील उरले ना