जीवनमान

कोरोना गो, गो कोरोना साहेब म्हटले कोरोनाला असा तो व्हायरस पुचाट गेला घाबरून साहेबांना ||ध्रू|| आले आले ते परदेशी घेवून आले व्हायरसला खोकून शिंकून झाले बेजार त्यांनीच आजार पसरवला खटाखट देवूनी मुस्कटात त्याच्या एकदा व्हायरसचा आवळा गळा कोरोना गो, गो कोरोना साहेब म्हटले कोरोनाला ||१|| कसला हा विषाणू व्हायरस कोरोना नावाचा चायनाचा थुंकू नका, हात तोंड धुवा मास्क बांधा तुमच्या तोंडाला कोरोना गो, गो कोरोना साहेब म्हटले कोरोनाला ||२|| कितीक आजार आले अन गेले स्वाईन फ्ल्यू, बर्ड फ्ल्यू पाहिले चांगले खा प्या अन निट फिरा सांभाळून आपल्या आरोग्याला मंत्र हाच असे नाही दुसरे काही व्हायरसपासून दूर रहायला कोरो

आयनाच्या बायना करोना काय जायना कायप्पाच्या भात्यातले रामबाणबी चालंना लसूण झाली कापूर झाला गोमूत्रानंबी हटंना एक एक करत देश गिळतोय तोडगा काय सापडंना वेट मार्केटी जलमला ह्यो शेअर मार्केटला सोडंना चिनी माल तकलादू पन ह्यो माल तुटता तुटंना आयनाच्या बायना करोना काय जायना

उदघाटनाला आला कोण ? उद्योगपती सम्राट अंबानी स्टेजवर जाताना ठेच लागली त्यांची पडली खाली फणी डोळे चुकवून पटकन उचलली घेऊन गेलो घरी लक्ष्मीपतीची तरी फणी आणेल संपत्ती आपल्या दारी कामधंदे सोडून सारे फणी पुजू लागलो रोज धुपारती शंख वाजवुनी वाहायचो भरपूर फुले येड लागलं बापाला आपल्या हसत होती माझी मुले हसत हसत सांगून टाकले त्यांनी शेजारीपाजारी जाऊन इमारतीतले गोळा झाले सारे झाडून वॉचमनापासून चर्चा वाढत गेली अन मी गल्लोगल्ली फेमस झालो फणीमातेचा भक्त म्हणोनि शहरात प्रसिद्धी पावलो हीच संधी मी साधुनी ठरवलं भरायची आपली तिजोरी फणिमता हि पावते त्याला जो तोरण बांध

कांताला सुरु झाल्या वांत्या नाव आलं पुढे लगेच अंत्या अंत्या बोल्ला तो मी नव्हेच असेल तो शेजारचा बंट्या त्यालाच बघितलं व्हतं शेतात गप्पा मारताना परत आलो जाऊन तेव्हा बघीतलं झुडुपात कोणीतरी हलताना धरून आणला बंटी मंग आवळली त्याची खुंटी बंट्या बोलला मी तर बाबा शेतात खपत होतो खिल्लारी जोडी झुडुपामागं त्यांनाच जोडत होतो आईची आन, मी नाही केली घाण शपथेवरती सांगतो पकडा जाऊन राजुला तोच कांतावर झुरतो कांता करतेय वांत्या तिला बघतं नव्हतं कोणी जो तो आपला विचार करतोय कोण असेल हिचा शिरोमणी ? वांत्या करुनि अर्धी झाली तरी तिला कुणीच बघत नव्हते इतक्यात अचानक अवतरले

भादरायला हवे वाढलेले, भादरायला गेलो न्हावी होता बिझी म्हणून पेपर वाचू लागलो पेपर वाचता वाचता एक जाहिरात बघितली होती तशी छोटी पण लक्षात बाकी राहिली नंबर आला जवळ म्हणून पेपर घेतला छाटून न्हावी होता मग्न कामात , दिला खिशात ढकलून भादरवुन थेट घरी मी अंघोळीला गेलो जाहिरात तशीच खिशात पडून , विजार मागे सोडून आलो दुसर्या दिवशी आरोळीने जाग मला आली मला वाटलं मनातल्या मनात, आमची हि खपली उभा राहिलो बघण्यासाठी , बघतो तर हे काय जाहिरातीचे पान हाती घेऊन डोके पिटत होती हि बाय सांगून सांगून थकलो तिला हरलो सारे उपाय अक्कल सारी गुडघ्यात यांची , दुसरं करणार तरी काय ? लंपट समजून मला तिने ,