जीवनमान

3

3

श्री. श्री. अदितीअम्मा देवी यांनी 'पहिला अनुयायी कसा मिळवावा' यावर काथ्याकूट टाकला, त्यावर खूप मोठी चर्चा झाली, श्रद्धा, अंधश्रद्धा, नास्तिकपणा वगैरे विषय चघळले गेले. 'कुंभार थोडे गाढवं फार, त्यामुळे हे सोपं असतं' किंवा 'अमुक बाबाला नशीबाने असे अनुयायी मिळाले' वगैरे आख्यायिका झाल्या. तरी अदितीच्या 'पहिला अऩुयायी कसा मिळवावा?' मूळ प्रश्नाला उत्तरं मिळालीच नाहीत. ती देण्याचा हा प्रयत्न. तो धागा जवळपास 200 पर्यंत गेल्याने इथे त्याची नवीन सुरूवात करतो आहे. पामरावर श्री. श्री.

3

ही एक मोठी मजेशीर गोष्ट आहे. तितकीच करूणही...
आम्ही कॉलेजला असतांना अनेक मित्रमैत्रिणी लाभल्या. असेच एकदा एका मैत्रिणीसोबत मी इव्हिनींग वॉक करीत होतो. तेव्हा ती रस्त्यातच पोट धरून गपकन् बसली. कळवळू लागली. तिला खूप वेदना होत असाव्यात. मी भांबावलो.

~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~

आज २० ऑगस्ट, २०१०

राजीव'जी, तुमच्या ६६व्या जन्मदिनानिमित्त तुम्हाला विनम्र अभिवादन!

आज तुम्ही असता.... तर देशाचे चित्र कदाचित वेगळे असते! ......

WE MISS YOU!

हा कुठला बरे आजार/विकार?

खरंतरं शांतता भंग करणारे
तरीही हवेहवेसे वाटणारे काही आवाज... काही क्षण...

१) भल्या पहाटेच्या प्रसन्न, शांत वातावरणात
कानी पडणारा वासुदेवाचा निर्मळ स्वर...

२) आजी-आजोबांनी मायेने वाढवलेल्या आमराईत निवांत बसलेले असताना
अचानक एखादा आंबा पालापचोळयात पडल्याचा आवाज...

३) रणरणत्या दुपारी कुठूनतरी दूरवरुन
Ice Cream वाल्याच्या घंटीचा आवाज...

४) एकटेपणाचा कंटाळा आलेला असताना, निवांत दुपारी विचार करताना
दार ठोठावून मागाहून "पोस्टमनऽऽ..." अशी साद...

५) नीरव दुपारी अथांग समुद्रातल्या शिडावरुन
ऐकू येणारी नाखवाची हाळी...

स्वतःच्या तंत्राचा अवलंब करुन इतरांना पारतंत्र्याची हवा खाऊ देण्याची सोय म्हणजे स्वातंत्र्य!
देश स्वतंत्र झाला. साठीच्या घरात पोचला. परंतु लोकांचं राज्य अजूनतरी स्वप्नच ठरलंय. लोकशाही अस्तित्वात आली म्हणजे स्वतंत्रता नव्हे.

आता यात काय लिहायचे असे वाटेल तुम्हाला...पोहता येत नसेल तर क्लास लावायचा आणि हात पाय मारताना थोडेफार नाका-तोंडात पाणी जाऊन काही काळाने पोहायला जमते..
खरं तर हीच प्रक्रिया आहे...पण...