Skip to main content

जीवनमान

जीवनमान — जीवनशैली, आरोग्य, नातेसंबंध आणि दैनंदिन जगणे यांवरील मराठी लेख. जीवन अधिक अर्थपूर्ण करणारे अनुभव व मार्गदर्शन येथे वाचा.

चप्पल पुराण

लेखक सुनिल पाटकर यांनी शुक्रवार, 17/09/2010 22:12 या दिवशी प्रकाशित केले.

नदीचं मुळ आणि साधूच कुळ कुणी शोधू नये असं म्हणतात. मला वाटतं तसचं चपलांचा इतिहास कुणी शोधू नये. पादुका, खडावा, चप्पल,बूट असा हा चपलेचा अनंतकाळाचा प्रवास ... गावातील एका झाडाखाली चप्पल बांधणी पासून चकाचक अशा माँल पर्यंत प्रवास करत पोहोचलेले चप्पल आणि बूट..
.w

असा कसा हा पेपरवाला!

लेखक अरुंधती यांनी शुक्रवार, 17/09/2010 18:45 या दिवशी प्रकाशित केले.

आम्ही या नव्या भागात राहायला आलो त्यासरशी आमच्या शेजारच्या आजीबाईंनी दुसऱ्याच दिवशी दार ठोठावले. पाठीची पार धनुकली झालेली, अंगावर सुरकुत्यांचे जाळे, डोईवर पदर अशा त्या नऊवारी नेसलेल्या आजीबाई दारातूनच म्हणाल्या, "तुमाला पेपर लावायचा आसंल तर माज्याकडनं घ्यावा. माझी एजन्सी हाय. " त्यांच्याकडे काही क्षण थक्क होऊन पाहिल्यावर आमच्या मातुःश्रींनी भारल्यागत होकारार्थी मुंडी हलविली आणि म्हातारबाईंच्या पेपर एजन्सीचा माणूस रोज दारात पेपर टाकू लागला.

भेग.. भाग - ३

लेखक गणेशा यांनी शुक्रवार, 17/09/2010 17:23 या दिवशी प्रकाशित केले.

भाग १ : https://www.misalpav.com/node/14413
भाग २ : https://www.misalpav.com/node/14430
----------------------------------------------------------------

अव गौराक्का, जाताल की जरा येळानी, इतक्या वर्षानी येव्हड्या लांबुन आलायती, वाइच इसंत घ्या अन मग जावा की. म्या बी बघा अडानी तुमी शहराला काय करता, कुठ असता असलं काय बी अजुन पुसल नाय.
सांजेला गप्पा मारुच की निवांत असे म्हणतच माझे पाय शेजारील पडलेल्या वाड्याकडे वळाले.

माझ्या शौर्याच्या (??) सुरस कथा!!!!

लेखक सविता यांनी शुक्रवार, 17/09/2010 08:53 या दिवशी प्रकाशित केले.

तशी काही मी शूर या सदरात मोडत नाही किंबहुना घाबरटच म्हणायला हवे. इतकी फ़िरले गेल्या तीन-चार वर्षात...माझ्या या सगळ्या प्रवासात अंधाराची भिती वाटते(आणि एकटेपणाची सुद्धा!!)...म्हणून माझ्या रुम मधले दिवे मी कधी बंद करत नाही....झोपतानासुद्धा...जास्त भिती वाटली तर टि.व्ही., रेडिओ हे पण रात्री झोपताना चालू ठेवते. आणि असे कधीतरी एकटे असताना नेमके नको ते प्रसंग आठवतात म्हणुन मी कधीही भुताखेताचे पिक्चर बघत नाही किंवा पुस्तके पण वाचत नाही...

शेतकरी गीत: शेतात जायाची माझी झाली आता येळ

लेखक पाषाणभेद यांनी बुधवार, 15/09/2010 04:56 या दिवशी प्रकाशित केले.
शेतकरी गीत: शेतात जायाची माझी झाली आता येळ
आग कारभारनी झाली का झुनका भाकर?
शेतात जायाची माझी झाली आता येळ ||धृ||

निसती मिरची कुट ग जरा
तीचा खर्डा कर ग चवीला बरा
भाकरीबरूबर लागं तिखाट जिभंला
मंग पानी प्यावं म्हंतो पोटाला
बेगीनं आवर आन चुलीत पेटव जाळ
शेतात जायाची माझी झाली आता येळ ||१||

काव्यरस

स्टेपनीची गरज

लेखक डॉ.श्रीराम दिवटे यांनी सोमवार, 13/09/2010 16:15 या दिवशी प्रकाशित केले.

गाडीचे चाक अनेक कारणांनी पाहिजे तसे काम देत नाही किंवा अधिक वापरापायी गुळगुळीत झाल्याने रोडवरची ग्रीप कमी होत जाते. अशावेळी गाडी पंक्चर वा बर्स्ट झाल्याने बाजूला होऊन साईडला उभी करावी लागते. लगेच स्टेपनी उपलब्ध असेल तर रस्त्यावरची वाहतूक थांबणार नाही हे निश्चित. थांबला तो संपला म्हणतातच की.

'आदिम ते हायटेक'

लेखक श्रावण मोडक यांनी सोमवार, 13/09/2010 00:34 या दिवशी प्रकाशित केले.

"(आदिवासी भाग दुर्गम असतात) लेकीन मोबाईल और इंटरनेट की वजहसे इट इज नो मोअर अ रिमोट एरिया... जव्हारमें शायदही कोई ऐसा बच्चा हो जिसने ये क्लिपिंग नही देखी."

"(आदिवासी स्त्रीचं शोषण सुरूच आहे). प्रमाण कमी झालं, पण पद्धत बदलली."

पहिलं उद्धरण आहे पोलीस उपअधीक्षकांचं (इन्सिडेंटली, त्या एक महिला आहेत), आणि दुसरं आहे आदिवासी संघर्ष समितीच्या कार्यकर्त्याचं.