वसंतोत्सवाची खासियत असणार्‍या ह्या पदार्थाला सृष्टीमध्ये नवचैतन्य आणणार्‍या वसंतऋतुचेच नाव ह्या पदार्थाला देणारे चिनी रसिकच म्हणायला हवेत,नाही का?ह्या स्प्रिंग रोल्सची मजा घ्यायला दर वेळी 'हाटेल' गाठायची गरज नाही.ही घ्या रेसिपी-
साहित्य- कोबी,गाजर,सिमला मिरची (लाल,पिवळी,हिरवी अशा रंगीत असल्यास उत्तम,नसल्यास ज्या असतील त्या),सेलरीपात २ काड्या,पातीचे २कांदे+कांदापात - ह्या सर्व बारीक चिरलेल्या भाज्या १.५ ते २ कप.
गेल्या काही दिवसांपासून(ण) मिसळपाव वर शुद्धलेखन(ण) आणि(न) प्रमाण(न) भाषेचा जयघोष चालला आहे. काय आहे हो ही प्रमाण(न) भाषा? प्रमाण कशासाठी हवं? आणि प्रमाणा(ना)चं प्रमाण किती असावं?
काँबीनात्सिऑन म्हणजे काँबीनेशन.जर्मन मंडळी सोप्या शब्दाला कठीण करतात नाही?
पण हा पदार्थ आहे इटालियन,पास्त्यांच्या वेगवेगळे प्रकार एकत्र मिसळून केलेले हे काँबीनेशनअसल्याने दिनेश ह्या प्रकाराला 'बहुच्या देशातील मिसळ' म्हणतो.अर्थात आपल्या मर्‍हाटमोळ्या मिसळीसारखा झणझणीत हा पदार्थ नव्हेच,पण तरीही एका वेगळ्या चवीचा रुचकर पदार्थ चीजप्रेमींसाठी !
वि.सू.-कॅलरीबिलरींचा विचार न करता खायचा हा पदार्थ आहे.
साहित्य-
पाऊण वाटी चपटा पास्ता,पाऊण वाटी नळकांड्यांच्या आकाराचा पास्ता
४०,५० स्पॅगेटी काड्या,१ छोटा खोका २०० ग्रामचा अनव्हिप्ड क्रीम(श्लागझानं),पाव कप दूध
पाने झडून गेली,पक्षी उडून गेले
मातीस घट्ट धरूनी मी ठेवले कितीदा
गर्दीत माणसांच्या का ओळखू न आला?
मी चेहऱ्यास माझ्या धुंडाळले कितीदा
पत्ता जुनाच होता, रस्ता तसाच होता
मुद्दाम आठवांना त्या टाळले कितीदा
होऊन वाघ फिरणे होते तसे नफ्याचे
( गाढव मनात त्याच्या ओशाळले कितीदा)
अगदी थोडक्यात मरता मरता वाचलो.... काळ आला होता पण वेळ आली नव्हती... असले वाक्प्रचार आपण बर्‍याच वेळा वापरतो / ऐकतो. पण खरेच कधी कधी अगदी जिवावरचा प्रसंग ओढवलेला आसतो. माझ्या आयुष्यातले असे 2 प्रसंग येथे सांगतो. आपल्यालाही असे अनुभव आले असतील तर जरूर सांगा.
तसा जन्माला येताना मी गुदमरलो होतो, काळानिळा पडलो होतो, थोडक्यात वाचलो, अशी आख्यायिका माझी आजी, आई आमच्याविषयी सांगतात पण तो प्रसंग नीट आठवत नसल्याने येथे तपशीलवार देत नाही. पण थोडक्यात मरता मरता मी जन्माला आलो असे म्हणता येईल.
राम राम पावणं.. मला तर वळिखलं असनंच म्हना तुमी.. अवो, तात्या म्हनं माज्यावर इष्टोरी लिवनार हाय म्हनून वाट बगून राहिले ना मी,पन किती दिस झालं त्यानं काय अजून लिवल नाय ते व्यकतीचित्तर का काय ते! त्या इडली आन वडेदादाला मात्तुर पयला लंबर गावला आन म्या तशीच की, निसतच आपलं त्या साइट का फिइटला फकस्त माजं नाव द्यायाच आन इष्टोरी लिवाची नाय, आमाला बी मन हाये का नाय?
आजानुकर्ण यांच्याशी गप्पा मारता मारता असे काही कल्पनारम्य संवाद सुचले. संवाद कल्पनेतले(च) आहेत. काही साधर्म्य आढळल्यास योगायोग समजावा, न आढळल्यास सुदैव!
संवाद १
(
वेळ : एकाची सकाळ, एकाची संध्याकाळ
माध्यम : जीटॉक-चॅट
स्थळ : नसत्या चौकश्या करू नका.
)
(1993 च्या आसपास कधीतरी आलेल्या दलाल या मिथुन चक्रवर्ती अभिनीत टुकार हिंदी चित्रपटातील "ठेहरे हुए पानीमें" या भावस्पर्शी गीताचा स्वैर मराठी अनुवाद...)
नको मारू खडा रे सख्या
संथ निवांत या पाण्यावर
उमटतील रे तरंग त्याचे
माझ्या स्तब्ध या मनावर
तुझ्यासाठी अनोळखी मी
अन् तुही तसा परका मला
कसं जाणल तू दु:ख माझं
घाव जगापासून लपलेला
सा~यानाच वेड असतं रे फुलांचं
कुणी प्रेम करत नाही काट्यांवर
मीही अशीच एक अभागी काटा
नसू दे रे त्याची सावट तुझ्यावर
लीलो चेवडो म्हणजे हिरवा चिवडा
साधन सामुग्री : कच्ची पपई , हिरव्या मिर्च्या , मीठ , शेंग दाणे ,मनुका, बेदाणे,कडीपत्ता,साखर ,मोहरी, चाट मसाला ,तेल , कढई , गॅस ई.
प्रथम कच्ची पपई साले काढुन बटाट्याचा खीस करतात तशी किसुन घ्यावी. खीस मिठाच्या पाण्यात टाकावा. साधारण तासाभरानन्तर पाणी काढुन टाकावे. व कापडावर खीस सुट्टा करुन वाळवावा.
तेल कडक तापवुन घ्यावे. त्यात वाळलेला खीस तळावा. यात चवी प्रमाणे हिरव्या मिर्च्याचे तिकडे तळतानाच टाकावे.
शेंगदाणे ,मनुका, कडीपत्ता ,तळुन त्यात टाकावा.
आवडत असल्यास मोहोरी, हिन्ग ची फोडणीत टाकु शकता.
चवीनुसार पीठी साखर, चाट मसाला टाकावा.
मिसळपाव