हे ठिकाण

3

सुधरसावरचे वीचार वाचले. सहमत आहे. वाचल्यावर एक लहानपणची आठवण झाली - गमन्त्शिर आहे म्हणुन लिहीत आहे दुसरे काही नाही. ४६/४७ ची गोस्ट. वडील कायम social कामात असायचे. त्यानी एक परिसद पुण्यात भरवली होती. एका कम्पनीने आब्याच्चे सरबत आणि सुधारस देण्याचे कबुल केले- ते वड्लान्चे मित्र होते. सरबत त्त्यान्च्या खर्चाने आणि सुधारस वडीलान्च्या! त्यानि त्यान्च्य माणसाला काय सान्गितले होते मला माहित नाही. वडील त्यान्च्य कामात होते- जेवण ई. मित्र बघत होते. त्यानी सरबताच्या ४/५ बाटल्या उघडल्या- त्या फुकट आणि सुधारसाच्या २०-२५!! वडीलान्चा खर्च !

3

आणखी एक मिपाप निती कथा. पुर्वी इसापाने जंगलमधले प्राणी पाहून इसाप निती कथा लिहील्या. मिपा नावाच्या ह्या तळ्यात किंवा मळ्यात (काय म्हणायच ते म्हणा) अनेक चित्रविचित्र प्राणी आहेत. स्वभावाप्रमाणे नावे वापरून जरी ते वावरायचा आव आणीत असले, तरी पुष्कळदा निळा रंग धूवून निघाल्यानंतर खरा कोल्हा उघडा पडला, तसेही होत असते. हे प्राणी अवलोकन करीत अनेक साधु-महात्मे, नाना अवलिया ह्या जंगलात स्वैर फिरत असतात. जंगलातील एका तळ्यात बुडी मारली तेव्हा, अशाच एका महान पुरुषा (ओह. सॉरी.

ससा, मधमाशा आणि मासे सारे ॥झाडून॥ अर्थात- मळ्यातले बोल तळ्यात फ़ोल आधूनिक मिपाप निती कथा एकदा एक ससा रानातील हिरव्या गार गवतावर उड्या मारत खेळत होता. रानफ़ुलांच्या गंधानी थोडे जास्तच मोहित होऊन त्याने एक टुणकन उंच उडी मारली. त्या उडीने नेमके तिथले एक मधमाशांचे मोहोळ उठले. त्यातल्या मधमाशा ह्या बेफ़ाम उडीने दंग होऊन “ सुटल्या ”. त्यातल्या काहींनी सशाच्या कानाभोवती गुणगुणून त्याला गुदगुल्या केल्या. सशाची जरा करमणूक झाली. ते स्मित विरते न विरते तोच सशाला असे वाटले की एखाद-दोन माशांनी त्याला दंश देखील केला की काय. कदाचित खेळात असे अभावितपणे झाले देखील असेल.

3