Skip to main content

विरंगुळा

आठवण (देवद्वार छंद)

लेखक चेतन यांनी सोमवार, 10/11/2008 13:23 या दिवशी प्रकाशित केले.
माझ्याकडुन एक प्रयत्न मन हे कातरं होई संधिकाली प्रेमाची सावली हरवली || भुक ना तहान होइ जीव वेडा विरहाची पिडा ह्रुदयात || तुझी आठवण भान हरपते मन ना लागते कशातच || नित्याचि चाहुल कानात साठते गळा दाटवते नित्यनेमे || लागे हुरहुर आता नाही भेट दाखव तु वाट अंधारात || थांबले स्पंदन उर हा फुटला विरह दाटला सर्वदुर || तेवतो प्रकाश मंद गाभार्‍यात पेटवुन ज्योत समईची || सुंदर ते ध्यान डोळे साठवती मिळे मनःशांती काही वेळ || पुन्हा दिनक्रम पुन्हा संध्याकाळ मिळे पाठबळ नामासंगे || अवांतर : धोडोंपंताकडुन बरचं काही शिकायला मिळणार तरं :)
Taxonomy upgrade extras

धिरडं (बालकथा)

लेखक शाल्मली यांनी सोमवार, 10/11/2008 04:15 या दिवशी प्रकाशित केले.
धिरडं
मिसळपावचे पाहुणे संपादक ऋषिकेश यांनी केलेल्या आवाहनाला प्रतिसाद म्हणून ही बालकथा लिहित आहे. ही बालकथा माझी आजी मला लहानपणी सांगत असे. कोण्या एका काळी एका गावात एक भटजीबुवा राहत होते. घरोघरी पूजा सांगून ते आपले आणि आपल्या कुटुंबाचे पोट भरत असत. एकदा त्यांना शेजारच्या गावात पूजा सांगण्यासाठी बोलावणे आले. शेजारचे गाव थोडे दूर होते.

को जागर्ती !

लेखक चाफा यांनी शनिवार, 08/11/2008 20:09 या दिवशी प्रकाशित केले.
"को जागर्ती?".......... सॉSSल्लीड दचकलो मी. एक तर रात्र इतकी झालेली त्यात स्टडीरुम मधे मी एकटाच. त्यात आज पौर्णीमा म्हणुन खिडकी उघडी टाकलेली. अश्यावेळी जर असं कुणी म्हणालं तुमच्या मागे, तर तुम्ही नाही दचकणार? दचकाल ना? मी पण जोरात दचकलो. इतका की बुडाखालची खुर्ची खर्रर्रर्रकन आवाज करत सरली. "को जागर्ती?" पुन्हा एकदा. जरा सावधपणे आजुबाजुला नजर फ़िरवली अंSSहं कुणी नाही, बाहेर येउन बेडरुमच्या दारातुन नजर टाकली सौभाग्यवती गाढ झोपलेली. आईशप्पत, ही झोपेत बडबडते की काय ?

आप्पा आणि बाप्पा

लेखक मूखदूर्बळ यांनी शनिवार, 08/11/2008 11:42 या दिवशी प्रकाशित केले.
" काहीतरी उद्योग काढ बघू" आप्पा प्रधान " आता गुपचूप झोप " बाप्पा सरमळकर " अरे बाप्पा मनाला काहीतरी चाळा हवा ना" " खरच नको रे आप्पा. गेल्यावेळेला काय गोंधळ झालेला. आठवतय ना? त्यांनी आपल्याला सरळ बाहेरचा रस्ता दाखवला असता. आपण बाबा-पूता केल म्हणून थोडक्यात निभावल " " आता त्याची आठवण कशाला ? " " मग आता का चिडतोस ? " " चिडत नाही. पण आत्ता काय करायचय बोल ?" " ठीक आहे. तूझा जर एवढा आग्रहच असेल तर..." . *************************************************************************************** आप्पा सबनीस आणि बाप्पा महाले हे दोघ जीवश्च कंठश्च मित्र. आप्पा थोडासा घाबरट. तूमच्या आमच्या सारखा.

सदू आणि दादू

लेखक मूखदूर्बळ यांनी शनिवार, 08/11/2008 11:42 या दिवशी प्रकाशित केले.
सदू आणि दादू नेहेमी प्रमाणेच गोदू ची वाट पहाताहेत. पण ह्यावेळी ते प्रत्यक्ष भेटत नसून मिसळ पाव वर भेटताहेत ) सदू : नमस्कार मंडळी. कोणी आहे का इथे (हसणारी बाहुली) दादू : नमस्कार सदू. मी आहे (हसणारी बाहुली) सदू : तू आहेस का मला वाटल कुणीच नसणारै (मनात : कशाला उगवलास रे अवेळी. चांगला एकांतात भेटणार होतो गोदूला) दादू : अरे पण तू ह्या वेळी कसा काय (मनात: चल कट बर लवकर) सदू : अरे थोड कंपनीच काम करत होतो. आता आटोपल.

खपली

लेखक भास्कर केन्डे यांनी गुरुवार, 06/11/2008 03:22 या दिवशी प्रकाशित केले.
रुतलेल्या सहस्त्र जखमा मी सांभाळतो उराशी रुदनाचे सोयर तुटले मज खंत ना जराशी आक्रोश ना कदापी ना द्रोह जीवनाशी अजुनी सजीव आहे ना राग हा तुझ्याशी गाऊ नको वॄथा तू माझी मलाच गाणी वांझोट्या स्वप्नांनीही मानले रिक्त हे पाणी जा सोड इथेच आता चल मोह पाश तोडू झेपेना स्पर्ष हताचा खपली नकोस काढू

हॅलो, केन आइ स्पीक टू ओबामाजी?

लेखक कपिल काळे यांनी बुधवार, 05/11/2008 22:14 या दिवशी प्रकाशित केले.
ह्या सटायर ची मूळ प्रेरणा "दिवाळीतले चमत्कार" असून, फक्त संवादांमधून चित्र उभे करण्याची खुमखुमी ( बराच डायल्यूट शब्द वापरला) सुद्धा एक प्रेरणा स्त्रोत आहे. सहज बसल्या बसल्या चकाट्या पिटताना सुचली कल्पना आणि मग मिपावर टाकेपर्यन्त धीर नाही निघाला... “ हॅलो, केन आइ स्पीक टू ओबामाजी?” “ह्हे, व्हूज दॅट?” “आई येम सतीश मिश्रा, मायावतीज एड फ्राम इंडिया” “मा या वा ठी , व्हाट्स दॅट?