विरंगुळा

मी गोंधळलेलो असता ती ठाम राहिली होती मी दिशाहीन असताना ती नाव वल्हवत होती ती लक्ष अंधार-किरणे अंगावर आदळत होती अंधार अभेद्यच असता ती मिणमिणतच हो होती जाणीवा मजला नसता भोवती तर्कदुष्ट ते फार ती तर्कशुद्ध नसती तर जीवास कायमचा घोर ती दुसरी नसोन कोणी जी असता असते शुद्धी प्रेयसी अन ही सखी हो माझीच शाबुत "बुद्धी" --ऋषिकेश टीपः १. माझ्या बालबुद्धीप्रमाणे मी मात्रा नीट मोजल्या आहेत. जिथे जिथे चुकले आहे ते नक्की दाखवून द्या! २. मला व्रुत्त म्हणावे तितके कळले नाहि तरी जे काहि कळते त्यानुसार प्रयत्न.

इतुकेच तूप घेताना वरणावर कळले होते `अन्ना'ने केली सुटका, `अण्णा'ने छळले होते! ती आमटी फुळूकपाणी बोलून बदलली नाही मी डाळ शोधण्या कितीदा, तळ ढवळले होते मेलेल्या आयुष्याचा त्रास गडे विसरूया (पाऊल कधी वासाने `मेशी'कडे वळले होते?) मी वाहिली तेव्हाही अण्णाला शिव्यांची लाखोली मी नाव त्याच्या बापाचे चुपचाप वगळले होते याचेच रडू आले की जमले न मला हसणेही मी रंग त्याच्या कन्येसह कितीक उधळले होते! नुकतीच त्या स्मरणांची जखम भळभळा वाहिली दिसभर मग त्या विचारांनी पोट ढवळले होते घर माझे शोधाया `ब्युरो'त वणवण केली जे `फोन' मिळाले ते केव्हाच केले होते एकटाच त्या रात्री बकाबका जेवत होतो `मधू'सह आकाशात कितीक