विचार

सोने अघटित घडले त्या बाजारी जेव्हा पडले सोने शेती फुलले , जमिनीमध्ये आहे दडले सोने! जरी भाजले तरी राहते कसे बरे हे तसेच सोने? कळेल का मज असे कोणत्या मुशीत घडले सोने? निघून गेली कष्टामध्ये सगळी वर्षे आणिक- आयुष्याच्या संध्याकाळी मग सापडले सोने! (नॉर्थ ड्कोटा येथे एका वृद्ध जोडप्याच्या मागील अंगणात खनिज तेल सापडले:) आणि ते कोट्याधीश झाले या बातमीवर आधारित) चकाकणारे सारे खरेच नसते येथे सोने अंधार्‍या रात्री एकाकी हळूच रडले सोने स्पर्श लाभता सार्थक होई अवघ्या आयुष्याचे - कोंदणात मग हिरा वसवण्या बघ धडपडले सोने

गवळ्याने दुधात पाणी घातलं होतं, ते दुध माईनं चुलीवर ठेवलं होतं. इकडे पातेल्यात मात्र निराळीच काहानी होती, दुध आणि पाण्याची मैत्री झाली होती. पातेल्याची गर्मी वाढू लागली, तशी दुधातल्या पाण्याची वाफ होऊ लागली. हे पाहून दुध दु:खी झाला, त्याने पाण्याला अटकाव केला. सायीचा थर त्याने दिला ठेऊन, पाणी बिचारं त्यात बसलं अड्कून. इच्छा असताना त्याला दुधात राहता येईना, सायीच्या भिंतीने बाहेर जाता येईना. शेवटी कंटाळून दुधाला म्हणालं पाणी, "जाऊ दे मला नाही तर नष्ट होऊ आपण दोन्ही." पाण्याचे शब्द ऐकून दुध त्याला म्हणाला, "मरणाची भीती नाही आपल्या मैत्रीला." पाण्याने दुधाला खुप समजावलं, पण दुधने त्याचं एक