प्रतिक्रिया

रामदास भाउंच्या 'काही कविता' वाचल्यापासून मनात होतं की याच्या एक दशांश जरी काही लिहू शकलो तरी चिक्कार आहे. नंतर मग या कवितांवर चतुरंगांची चॉफेर टोलेबाजी आली. आज दोन दिवस बातम्या आणि मिपावरील चर्चा वाचून डोक सुन्न झालं होतं. मनात आलं काहीतरी लिहावं आणि हे लिहलं.

पुन्हा पुन्हा मी!!!> (श्री प्रवीण खेर्डेकर यांच्या "पुन्हा पुन्हा मी" या कवितेवरून प्रेरणा घेऊन.......) जीवनात नसेल टिकवले ब्रम्हचर्य आम्ही हात अधिक महत्वाच्या कामामध्ये व्यस्त आहे... असे उठसूठ बोंबा मारत जाऊ नका डांबिस व्हायचं म्हणजे काय चेष्टा आहे? बेवडे म्हणून जीवनभर आम्हाला हिणवता.... श्रीखंड पुढ्यात आलं की कोणाला बनवता? आम्ही असू "टल्ली", पण तुमच्यात संयम किती पक्का आहे? असे डोळे फाडून पाहू नका डांबिस व्हायचं म्हणजे काय चेष्टा आहे? तुम्हाला पोरगी पटत नाही, याचा दोष आमच्यावरच आश्रमात कितीही शिकवा, तुमचे घोडे आडवळणावरच.... असा अन्याय आमच्यावर करणं किती रास्त आहे? असे स्मायली टाकून सट