प्रकटन — मिसळपाव सदस्यांची मते, निवेदने आणि प्रकट विचार यांचा विभाग. सामाजिक, सांस्कृतिक आणि दैनंदिन विषयांवरील मराठी लेखन येथे वाचा.
वडाप..
सेन्ट्रल लाईनवरच शेवटच स्टेशन... कसारा.... लोकल मधुन ऊतरलेली गर्दी, उताराकडे वाहणारया पाण्यासारखी एकाच दिशेने वाहते आणि ऊभ्या आड्व्या लावलेल्या बस आणि जीप वर आदळत तिथेच जिरते. घाट माथ्यावर असलेल्या या गावाच हेच प्रयोजन आहे.. या गावात उतरलेली सगळी गर्दी पोटात घेवून महामन्ड्ळाचे लाल डबे आणि खाजगी जीप्स फुर्फुरत घाट चढायला लागतात.. नाशिकच्या दिशेने..
(........आकाशाशी जडले नाते !!)
प्रभुश्रीराम, गदिमा, सुधीर फडके यांची माफी मागुन हे विडंबन--
-----------------------------------------------------------------------------
आकाशाशी जडले नाते, जेट एअरवेजचे !
टेकओव्हर झाले डेक्कनचे टेकओव्हर झाले डेक्कनचे !!
गोयंकाने सहज उचलिले वीर इंडियन्सचे !
पुर्ण जाहले मॅनेजमेंटच्या हेतु अंतरीचे !
कमी जाहले प्रवास भाडे, जो तो झेपावे !!टेकओव्हर झाले डेक्कनचे टेकओव्हर झाले डेक्कनचे !!
१३ मे, २००८ ला जयपूरला बाँबस्फोट झाले.
त्याच शोकांतिकेतून मनात उमटलेली ही कविता....
खरेतर ही कविता नाही... भावना आहेत.... त्यातून समाजप्रबोधन झाले आणि लोकांनी कोणाला जवळ करावे ....करु नये याचा बोध घेतला.... तर ती अतिरेक्यांच्या कारवायांना बळी पडलेल्या प्रत्येक आत्म्याला श्रद्धांजली असेन.
हे देवा,
एकच मागणे तुझिया चरणी
एवढी दया नको रे दाखवू...
वडाप..
सेन्ट्रल लाईनवरच शेवटच स्टेशन... कसारा.... लोकल मधुन ऊतरलेली गर्दी, उताराकडे वाहणारया पाण्यासारखी एकाच दिशेने वाहते आणि ऊभ्या आड्व्या लावलेल्या बस आणि जीप वर आदळत तिथेच जिरते. घाट माथ्यावर असलेल्या या गावाच हेच प्रयोजन आहे.. या गावात उतरलेली सगळी गर्दी पोटात घेवून महामन्ड्ळाचे लाल डबे आणि खाजगी जीप्स फुर्फुरत घाट चढायला लागतात.. नाशिकच्या दिशेने..
प्रदीप कुलकर्णींच्या प्राणाची तुळस बहरलेली पाहून आम्हांला मात्र धडकी भरली :)
भरदार तुझ्या दिसण्याने
नेहमीच धडकी भरते... !
झाडु घेउनी उभा ज़री
बिन् दिक्कत ही अवतरते... !
तो तुझाच - खोलीमधला
कुरतडला गाउन, सदरा... !
अन् तुझ्याच हाय कृपेने
भार्येचा चढतो पारा... !
या मंत्रभारल्या वेळी
मी इथे एकटा नाही... !
ते तुझेच - उंदिर,झुरळे
मावश्या नि बोके काही... !
ही शांत, सुभगशी संध्या
पण किंचित उदासवाणी... !
ओट्यावर, ज़मिनीवर ना
सांडले दूध वा पाणी... ?
१. दिलवाले दुल्हनिया ले जायेंगे
नाही, हे कुसुमाग्रजांच्या लिखाणाचे किंवा त्यांच्या कवितांचे अवलोकन नाही, तर त्यांच्या कवितांवर जो एक संच काढला आहे त्याचे अवलोकन आहे.
आई बाबा पुण्याला गेले होते तेव्हाची ही गोष्ट! घरावर मी आणि माझा धाकटा भाऊ दोघांचच राज्य होतं. भावाने चतुराईने टिव्हीच्या रिमोटवरचं वर्चस्व अबाधित ठेवलं होतं. अगदी बाथरूमला जातानाही रिमोट बरोबर घेऊन जात होता म्हणा ना! त्यामुळे चालु कार्यक्रम आवडता असुनही, त्याने लावलेला कार्यक्रम कसा बघणार, असा प्रश्न इगोचा असल्याने मी टिव्ही बघु शकत नव्हतो. माझे मित्र (ज्यांबरोबर फिरताना रविवार कमी पडत असे) आता एकच मिळणार्‍या रविवारी झोपलो नाहि तर ऑफिसात लागलेली सवय मोडेल या कारणाने दुपारच्या झोपा काढत होते.
मिसळपाव