Skip to main content

प्रकटन

मला हे प्रश्न पडतात

लेखक शुचि यांनी बुधवार, 06/10/2010 01:27 या दिवशी प्रकाशित केले.
मॉंटेसरीत असताना होळीच्या भूतांना घाबरले होते. तोंडे रंगवलेले, मुखवटे घातलेले लोक, लहान मुलं पाहून मागे मागे जात गेले अन खरोखरच तारेच्या काटेरी कुंपणावर पडले. बरच ओरखडलं होतं, धनुर्वाताची लस टोचून घ्यावी लागली होती. तेव्हा कितीही सांगीतलं असतं की ती भूतं खोटी असतात तरी बालमनाला पटलं नसतं. त्या क्षणापुरता त्यांची विद्रूप, भडक रूपं हेच वास्तव होतं. ___ भविष्यविषयक चिंता , असुरक्षितता मग ती वित्तीय असो वा आरोग्यविषयक या भूतांसारख्याच असतात का? आपलं उरलं सुरलं मानसिक स्वास्थ्य नष्ट करणार्‍या.

प्रॉब्लेम

लेखक गणपा यांनी सोमवार, 04/10/2010 19:56 या दिवशी प्रकाशित केले.
आज लेक शाळेतुन जरा तडतडतच घरी आली. बायकोने विचारल 'काय झाल गं? एवढी वैतागली का आहेस?' लेक "तो यश सारखा मला 'आय लव्ह यु' म्हणतो." बायको पण दचकली (लेक यत्ता पहिलीत आहे.) पण सावरुन म्हणाली "नक्की काय करतो वर्गात, तुला त्रास गेतो का?" लेक "त्रास नाही देत. मदत करतो. कधी मी क्रेयॉन्स विसरले, पेन्सिल/इरेझर विसरले तर तो लगेच देतो. पण दुसर्‍या कुणाला माझ्या बाजुला बसु पण देत नाही." बायकोने मग तिला लाईक आणि लव्ह मधला फरक तिच्या वयाला साजेश्या शब्दात सांगितला. बायको : "आता मला सांग तो नेहमी मदत करतो तर तो तुला आवडत नाही का?" लेक : "अग पण तो केवडुसा आहे.

शावा शावा

लेखक विनायक प्रभू यांनी सोमवार, 04/10/2010 13:15 या दिवशी प्रकाशित केले.
"हॅलो" बोल रे जोशा "चो, तु कभी खुशी कभी गम बघितला आहेस का रे?" म्हटले तर हो म्हटले तर नाही "म्हणजे"? फॅमिली सकट गेलो होतो. एक मित्र आणि त्याची फॅमिली पण बरोबर होती. पहील्या २० मिनिटात भर एयर कंडिशन मधे आम्हा दोघांना घाम फुटला. मग गम मिटवण्यासाठी फॅमिली ला तिथेच सोडुन थिएटर जवळ असलेल्या बार मधे सिंगल माल्ट खुशी. शेवटची १५ मिनिटे बघितला.फुल्ल असल्यामुळे त्रास झाला नाही. पण त्या हॉरर ची अचानक तुच आठवण का द्यावीस बरे? "अरे एक केस आहे. बघ तुला जमते का? माझेच नातेवाईक आहेत.

पुण्य, की प्रायश्चित्त?...

लेखक दिनेश५७ यांनी शनिवार, 02/10/2010 23:07 या दिवशी प्रकाशित केले.
'आणखी काही वर्षांनी, आपली सगळ्यात मोठी गरज कोणती असेल?'... ... ट्रेनमधून उतरून आम्ही दोघही एकाच बस स्टॊपवर आलो, आणि रांगेत उभं राहाताना त्यानं मला विचारलं. आमची नुस्ती तोडओळख होती. पण आज तो मला भेटताच बोलू लागला... आजूबाजूची गर्दी, बसची वाट पाहात लांब होत जाणार्‍या रांगा, हे सगळं न्याहाळत मी त्याला हवं असलेलं उत्तर शोधायचा प्रयत्न करू लागलो. पण त्यानं माझा हा प्रयत्न ओळखला असावा. मानेनंच नकार देत त्यानं माझा प्रयत्नच थांबवला. 'वृद्धाश्रम'... माझ्याकडे रोखून पाहात, उगीचच आणखी न ताणता त्यानंच उत्तर देऊन टाकलं.

रुपये१००१

लेखक मन१ यांनी शुक्रवार, 01/10/2010 18:14 या दिवशी प्रकाशित केले.
बंधुंनो, हायकोर्टाचा निकालाला शांतपणे घटनात्मक पद्धतीनं सामोरं गेल्याबद्दल सगळ्या सगळ्यांचे मनापासुन आभार. इथुन पुढही सर्व काही वैधानिक मार्गानच अधिकाधिक सामंजस्यानं जाइल अशी मी आशा बाळगतो. माझ्या माहितीप्रमाणं तुमच्या उपासनेमध्ये थेट मूर्ती पूजनास वाव नाही.