मिसळपाव
जगणं म्हणजे खाणं - मु. पुणे - भाग -०३
3
प्रकटन
माझी तू त्याची होताना .. एक आठवण .. एक प्रवास...
सांग ना सखे तूच आता
माझ्या पासून दूर जाताना
काय वाटते तुला आज
माझी तू त्याची होताना
मुक्त्त करुनि या बंधना
जोडुनी नवा अनु-बंध हा
काय वाटते तूला आज
माझी तू त्याची होताना ?
एकाच वाटेचे पक्षी आपण
पण मी या दिशेला अन
तू विरुद्ध दिशेला जाताना
काय वाटते तुला आज
माझी तू त्याची होताना ?
माझ्या डोळ्यातील आसु अन
तुझ्या ओठांवरील हसु
यांचे साधर्म्य जाणताना
सांग ना सखे तुच आता
काय वाटते तुला आज
माझी तू त्याची होताना ?
सांग ना सखे तूच आता
माझ्या पासून दूर जाताना
अर्धांग येथेच सोडून
काय वाटते तुला आज
त्याची अर्धांगीनी होताना ?
नेमक काय करायच असते?
एकच चुक परत परत कशी काय होते बॉ?
असु दे असु दे.
शुन्य काल आहे.
आधी ४ दिवस ऑनसेट.
नंतर २ दिवस ऑफसेट.
शांत रहा.
नंतर नेहमीचे आहेच की.
'अमका' चा लेख वाचला आहेस ना.
एका आठवड्याकरता गुड बॉय राहायचे ठरले ना?
___________________________________________________
"किती रुपये लागले"?
थांब हां. बघतो.
"म्हणजे भाव न करताच कांदे आणलेत"?
असु दे हां. बघतो खिसा तपासुन.पन्नास ची नोट दिली होती. तीस रुपये दिलेत.
"क्काय? म्हणजे सडका माल दिला असणार. काल केळी स्वस्त आणलीस. पण दोन पण हाताला लागली नाहीत.
(बारीचं पुण्य)
कालच एका जुन्या मित्राचा फोन आला.
"काय अॅड्या कसा आहेस? मी सुद्धा तुमच्या बैठकीतलाच होतो. पण फक्त चखणा खायचो.
बर्यापैकी ओळखीचा आवाज वाटत होता.
"बरं. बोला साहेब..."
"अॅड्या तुझ्या घराची खरी शोभा काय सांग पाहू?"
"वेळी अवेळी पडिक असणारे माझे मित्र" मी.
"छ्छे.. ते झालंच रे. पण खरी शोभा काय ते सांग ना साल्या!"
अचानक हा शिव्यांवर आलेला पासून माझं टाळकंच सटकलं.
"अरे म्हणजे तुझ्या घरी लोकं का येतात? असं विचारतोय मी. छ्छे! साल्या तुझंच घर आणि तुलाच घराची खरी शोभा काय हे माहीत नाही?" छ्छे छ्छे छ्छे!
"हम्म...
पुण्यातील जल्लोष
आज अॅश मजेत होती. आपल्या आई-बाबांनी आपलं नाव ऐश्वर्या ठेवल्याच्या आनंदात आज ती होती कारण त्यांच्या गॅदरींगमधे ऐश्वर्या-अभिषेक-करिष्मा अश्या पात्रांभोवती फिरणार्या नाटकात तिला स्वतःच्या नावाचा रोल करायला मिळणार होता. शाळा सुटल्यावर अॅश पळतच घराकडे निघाली. नीट बांधलेल्या फुटपाथपरून ती थेट घरी येऊ शकते त्यामुळे आईला तीला शाळेत घ्यायला जावं लागतंच नाही.
तसं पुण्यात रहायला आल्यापासून अॅशची आई बरीच सुखावली होती.
मिपाकरांच्या त्रासदायक सवयी
वा रे वा फक्त नवरा बायकोंच्याच सवयी त्रासदायक नसतात. मिपा करांच्या देखील काही त्रासदायक सवयी असतात. त्यापैकी टॉप १० (तुम्हाला मराठी काळात नसल तर इंग्लीश मधून मुख्य १०).
१. चांगले चांगले लेख क्रमश: मध्येच दाबून ठेवणे. ज्यामुळे मिपा आलतु फालतू लेखांच्या भडिमारामुळे वाचनास निरुपयोगी होऊन बसते.
२. आपले लेख किंवा प्रतिसाद अंगाशी यायला लागल्यावर (त्यांच्या पाठीमागे ठामपणे उभ न राहता) उडवून लावणे. या भयंकर अॅनॉयींग सवयीबद्दल जितकं बोलाल तितकं कमीच आहे. पण आवरतं घेतो.
३. एकोळी धागे - निदान तुमच्या मताची तरी गरज असते. फक्त लिंक देऊन चालत नाही.
४.
स्टेटस चेंज्ड... आशिर्वाद हवेत !!
मी पारतंत्र्यात आलो...
जवळपास ४ वर्षांआधी माझ्या अटकेचा प्रस्ताव (प्रपोजल) मी माझ्या प्रेयसीसमोर मांडला.. त्यावर बराच विचार करुन झाल्यावर तिने मंजूरी दिली. नंतर हा प्रस्ताव हायर कोर्टांमधून पास होत होत फायनली त्याला मंजुरी मिळाली, आणि ०२डिसेंबर २०१० रोजी आम्ही विवाहबद्ध झालो...
(ढिसक्लेमर - लग्नाची पत्रिका मिपावर टाकणार होतो, पण स्कॅनर नव्हता आणि फोटोपण स्पष्ट येत नव्हता. नंतर धावपळीत ते राहूनच गेलं.
दुर्ग - ढाकोबा आणि दार्या घाट
दुर्ग - ढाकोबा आणि दार्या घाट हा एक छान रूट आहे. दुर्ग वरुन ढाकोबा ची वाट सापडता सापडत नाही. दैव चांगलं म्हणून आम्हाला जागोजाग स्थानिक माणसं भेटत गेली. नुकतीच क्लिक्सची खरेदी केल्यैय. त्यामुळे खाण्यापिण्याचा तर नुसता माज केला. उकडलेली अंडी, कॉफी, श्रीखंड, भाकर्या, चटणी आणि मॅगी यांनी बहार आणली.मागच्या महिन्यात पावसामुळे ढवळ्या घाटाचा प्लॅन फसला त्यामुळे लई शॉट बसला होता. पण आता जरा छान वाटतंय. डोंगरात भटकणे हा आमचा खास स्किलसेट असला तरी छायाचित्रण हा आमचा प्रांत नाही. किंबहुना फोटो काढायचा कंटाळाच येतो. दोस्तांनी काढलेले फोटो पाहत बसणं मात्र फारच आनंददायक.
दत्तजयंतीच्या निमित्ताने...
२० डिसेंबर २०१० ही दत्तात्रेय जयंती.
या दिवसाचे निमित्त साधून, पुढील गोष्टिचे निरुपण माझ्या बुद्धीने देत आहे. हे निरुपण असेच असेल किंवा असावे असा आग्रह नाही. हे निरुपण तुम्ही मानावेच असाही आग्रह नाही. मानल्यास माझी हरकत नाही. या विषयावर चर्चा करण्यास माझी ना नाही.. मी त्यात भाग घेईलच असे नाही. असो. सदर निरुपण मिपावर अंधश्रध्दा फैलावणारे आहे असा संपादकांचा समज होत असल्यास सदर लेखन उडवले तरी माझी हरकत नाही.
ही कथा माझ्याकडे असलेल्या पुस्तकांतून जशीच्या तशी उतरवली आहे. पुस्तकाचे नाव आहे - "चरित्र चिंतन -प प श्रीमदवासुदेवानंदसरस्वती (टेंबे) स्वामी महाराज".