मिसळपाव
नांदुरमधमेश्वर ची भटकंती
एकदाची २४ जानेवारी २०१० ची दुपार उजाडली. गाडी काढली आणि निघालो नासिकला एकटाच. खुप दिवस ठरत होत पण योग जुळत न्हवता. कधी हवामाना मुळे आलेल मळभ तर कधी रजेचा प्राब्लेम. या वेळेस मी ठरवल होत ग्रुपमधल कुणी बरोबर येओ अथवा राहो मी जाणारच. नांदुरमधमेश्वर नासिक पासुन साधारण ३०/३५ कि.मी वर आहे. येथे खुप जुना (ब्रिटीश कालीन असावा) मातीचा मोठ्ठा डॅम आहे. या डॅमच्या बॅक वाटर मधे चरण्यासाठी खुप लांबुन आणि परदेशातुन सुध्दा खुप पाणपक्षी येतात असे समजले होत आणि त्यांना (कॅमे-यात) शुट करण्यासाठी मी चालालो होतो.
शनिवारचा हापडे टाकला होता.
वरदा बुक्सचे प्रकाशक ह अ भावे यांच्या दरबारी आमची हजेरी अधून मधून असतेच. आजच बसलो होतो. त्यांना आंतरजालीय वाद व गमतीजमती याबाबत गप्पा मारत माहिती देत होतो. तेवढ्यात त्यांना पुस्तक मागणीचा फोन आला.ग्राहक अधिक माहिती विचारत होता. "शुक म्हणजे पोपट, सारिका म्हणजे मैना. ....."भावे नीरगाठउकलतंत्राने फोड करून फोनवर सांगत होते
तोता मैना की कहानी तो पुरानी हो गय़ी!