Skip to main content

अनुभव

अनुभव — मिसळपाव सदस्यांचे खरेखुरे जीवनानुभव. प्रवास, नोकरी, घर-संसार आणि आयुष्यातील अविस्मरणीय क्षणांच्या मराठी अनुभवकथा येथे वाचा.

नशीब हे शिकलो - भाग ४३

लेखक विनायक रानडे यांनी रविवार, 29/11/2009 09:15 या दिवशी प्रकाशित केले.

मला व बायकोला पहाटे उठून दोन्ही मुलांना बघताना हसायला यायचे मोठ्याचा डावा तर लहानाचा उजवा अंगठा तोंडात असे, तसे छायाचित्र मी घेऊन ठेवले आहे. चलचित्र ग्राहकाचा ( व्हिडिओ कॅमेरा ) उपयोग व प्रयोग करण्या करता दोन्ही मुले व त्यांच्या दैनंदिन हालचाली व खेळ हे माझे विषय बनले. घरात येणार्‍या मित्रांचे व त्यांच्या कुटुंबीयांचे चित्रीकरण करणे हा माझा अभ्यास व ध्यास होता.ह्यातून मला चग्रा(व्हिडिओ कॅमेरा)वापरण्याचा आत्मविश्वास मिळाला. मी व्यावसायिक कामे घेणे सुरू केले. दोन महिन्यात ५०० रियाल जमवले व ज्या अमराठी मित्राने चग्रा

अर्थ माझा शब्दांचा

लेखक विनायक रानडे यांनी रविवार, 29/11/2009 09:12 या दिवशी प्रकाशित केले.

वाचक हो तुमच्या सोयी करता माझ्या ब्लॉग वरिल लेख मालिका इथे सुरु करीत आहे.

मी माझ्या कुवतीनुसार गेल्या ५५ वर्षात जे अनुभवले, त्यांमुळे मला उमजलेले शब्दांचे अर्थ, शब्दकोशातील अर्थ कोमेजलेली वाटतात.

अर्थ = शब्दांची समज, अर्थकारणात

अर्थकारण = सगळ्या खटाटोपाचे कारण अर्थ, पैसा गीळण्याची कला

सुख = दुसर्‍यास छळण्याचे, दूसर्‍यांनी माझ्याकडून पळवले, मी अजून चाचपडतो आहे

शांती = समजली तर नाहीतर दुर्मिळ प्रकार, नावाच्या व्यक्ती अशांत व अशांतता देणार्‍या होत्या

लेखक = बरेचसे लेखनिक, कॉपी-पेस्ट प्रावीण्य मिळवलेले

रेवदंडा... माझं गाव

लेखक विमुक्त यांनी शनिवार, 28/11/2009 11:54 या दिवशी प्रकाशित केले.

मित्राच्या लग्नाला जायला नाही जमलं... तर निदान त्यानंतरच्या सत्यनारायणाच्या पुजेला तरी जायला पाहिजे असा विचार आला आणि रेवदंड्याला जायचं ठरलं...

लहानपणी रेवदंड्यात असताना किल्ल्यात, बंदरावर, सुरुच्या वनात, दत्ताच्या डोंगरावर खूप उनाडक्या केल्यात... करवंद, जांभळं, बोरं, आवळे, ताडगोळे, जाम आणि चिंचा खात दत्ताच्या डोंगरावर पडीक असायचो... रोजच बंदरावर क्रिकेट खेळायचो... मनात येईल तेव्हा समुद्रात पोहायचो; सकाळ, दुपार, संध्याकाळ असं काही वेळेच भान नव्हतच... एक नंबरचा उनाड होतो...

२६/११/०९ ची संध्याकाळ

लेखक jaypal यांनी शुक्रवार, 27/11/2009 15:57 या दिवशी प्रकाशित केले.

२६/११ चा थरार आपल्या पैकी काही जणांनी प्रत्यक्ष अनुभवला असेल, तर बहुतेकंनी माझ्यासारखा टि.व्ही. समोर बसुन. कसाबा आणि साथीदारांनी मुंबईच नव्हे तर आख्खा देश हादरवला होता. मी देखिल ठरवल येत्या २६/११/०९ ला आपण पण शुटींग करायच. आठवडा भर आधी नियजन केलं होत, पण विरजण घालणारे काही फक्त मिपा वरच असतात असं नाही. माझ्या कार्यालयत देखिल आहेत.माझ्या साहेबांनी माजी रजा नामंजुर केली. मग काय?

नशीब हे शिकलो - भाग ४२

लेखक विनायक रानडे यांनी गुरुवार, 26/11/2009 17:34 या दिवशी प्रकाशित केले.

मागील सगळे भाग मीपाकरांना वाचायचे असतील व व्यवस्थापकांची परवानगी असल्यास तीन भागांचा एक भाग करुन मी मीपा वर चढवू शकतो.

बदलती शिल्पे, बदलता समाज

लेखक चित्रा यांनी बुधवार, 25/11/2009 00:20 या दिवशी प्रकाशित केले.

बॉस्टनच्या म्युझियम ऑफ फाईन आर्टस (कला संग्रहालया) मध्ये आम्ही काय खाल्ले सारखे (अजूनच) रटाळ डिटेल्स कोणाला नको असतील असे धरून पुढे चालू करते...

शिवनेरिची वारी

लेखक झकासराव यांनी मंगळवार, 24/11/2009 21:22 या दिवशी प्रकाशित केले.

मध्यंतरी शिवनेरीला जाउन आलो.
आपल्या महाराष्ट्राचे दैवत छत्रपती शिवाजी महाराज यांचा जन्म जिथे झाला त्या ठिकाणी जायचं ह्या कल्पनेनच सॉल्लिड्ड मस्त वाटत होतं.
काय करणार. ज्यावेळी पुण्यात येवुन पहिल्यांदाच लाल महाल पाहिला होता त्यावेळी तिथली माती कपाळाला लावणारी आम्ही येडी. त्यामुळे असं गडावर जायच म्हणल की स्फुरण चढतचं. :)
मग काय माहिती गोळा करुन चार टाळकी जमवुन निघालो.
फोटो टाकतोच पण आधी थोडासा इतिहास टाकतो गडाचा.
हा गड छत्रपतींच्या काळात स्वराज्यात नव्हता. वाचुन विश्वास नाही ना बसला. शाहु महाराजांच्या (सातारा गादी स्थापन केलले) काळात हा गड जिंकला मराठ्यानी.

नशीब हे शिकलो - भाग ४१

लेखक विनायक रानडे यांनी मंगळवार, 24/11/2009 16:51 या दिवशी प्रकाशित केले.

त्या इजिप्शियन जोडप्याचे पहिले मूल असून सुद्धा दुसर्‍या मुलाच्या जन्माचा हा घोळ त्यांनी का घातला ? तो एक वेगळाच अनुभव होता. म्हणूनच अपघाताने, कोणतेही नियोजन न करता देवाची कृपा समजून, बेजबाबदार रित्या बाळाला जन्म देणारे ९० टक्के पालक असतात असे संवेदनक्षम (१/११/२००९) ह्या लेखात लिहिले होते त्याचा हा एक धक्कादायक पुरावा.

सुरक्षा ? ? ?

लेखक विनायक रानडे यांनी सोमवार, 23/11/2009 18:01 या दिवशी प्रकाशित केले.
प्रत्येक पातळीवर सुरक्षेचा विचार करणे आवश्यक असते ते समाजात रुजवणे तितकेच महत्वाचे आहे. असे झाले तरच आमच्या सीमा व जनता सुरक्षित होण्याची शक्यता आहे.