मुक्तक

मृगजळाचा पूर , माझे भग्न तारू नापिकीची सुगी न सरते, काय पेरू ? उत्सवांचे ढोल ताशे गगनभेदी कर्णबधिरांचीच आता रोज सद्दी ? व्यापुनी अवघ्यास कृ बु अतृप्त उरली मानवी सृजनास आता कोण वाली? अजूनही क्षितिजावरी अस्पष्ट तारे अंधकाराची फिकीर मी का करू रे ?

कंच हिरव्या, ओलेत्या ओळी तुझ्या पावसाळी गारपीट उंबऱ्याशी शिवारात अवकाळी सांग कशी पावसाची मला पडावी रे भूल? चंद्रमौळी घरातली कशी पेटणार चूल? तुझ्यासाठी आभाळीचा थेंब शिंपलीत मोती माझ्या पापणीत पूर उभ्या पिकाची रे माती लेखणीला फुटो तुझ्या इंद्रधनूचा धुमारा झुंजण्यास अस्मानीशी तेवढाच मला थारा