वीररस

सावध व्हावे हे जनताजन मळभटं सारी द्यावी झटकून सावध व्हावे हे जनताजन ....॥१॥ कुणी फ़ुकाने लाटती पापड कुणी झोपला ओढुनी झापड मुखा कुणी तो कुलूप ठोकुनी चिडीचिप झाला मूग गिळून ....॥२॥ आग लागुनी जळता तरूवर म्हणती आहे मम घर दूरवर सोकाविती मग कोल्हे-दांडगे आणिक पिती रक्त पिळून ....॥३॥ किमान थोडा लगाम खेचा नांगी धरुनी त्यांची ठेचा झोपेचे हे सोंग फ़ेकूनी अभय पहा तू डोळे उघडून ....॥४॥ गंगाधर मुटे .................................................

मरण्यात अर्थ नाही . संवेदनेत आता, जगण्यात अर्थ नाही जाळून या मनाला, सजण्यात अर्थ नाही आहे दिले तुला मी, आयुष्य दान माझे आता वळून मागे, बघण्यात अर्थ नाही ते भाग्यवंत थोडे, शिखरास गाठती जे आता पुढेच जावे, हटण्यात अर्थ नाही ही खिंड राखताना, मृत्यूसवे लढावे जखमांस घाबरोनी, पळण्यात अर्थ नाही हो अभय एकदाचा, निश्चिंत निश्चयाने ऐसे क्षणाक्षणाला, मरण्यात अर्थ नाही गंगाधर मुटे .....................................................

आमच प्रेरणा: ओळखा बघू अमुच्यावरच्या धाग्यासंगे युद्ध आमुचे सरू टंकू आणिक मरू पकतिल प्रेक्षक, पको नागरिक पकतिल महिला, पकतिल वाचक विडंबने पण करू, टंकू आणिक मरू लेख आमुचा आढाव्याचा, स्वप्नामधल्या संदेशाचा अट्टहास हा सुरू, टंकू आणिक मरू विडंबनाला लगेच उत्तर, वेळ न देऊ आम्ही क्षणभर पुरून त्यांना उरू, टंकू आणिक मरू हानी होवो कितीही भयंकर, प्रतिसादांचे चालो संगर अंती विजयी ठरू, टंकू आणिक मरू

प्रेरणा - काही धागे व एक कौल यांना फुटकळ जाहीर करून त्यांच्यावर हल्ला-बोल करणारी विडंबनं व तथाकथित फुटकळ कौल आल्यावर फुटकळतेविरुद्ध युद्ध चांगलंच पेटलेलं आहे हे दिसलं.

नमस्कार, मिसळपावच्या इतिहासात प्रथमच खफ वरील साहित्य इथे प्रकाशित करतो आहे. आपण धाग्याचा खफ अनेकदा झालेला पाहिला असेल पण ही अशी ही पहिलीच वेळ असावी की आम्ही खफचाच धागा करुन एक प्रकारे बॅकवर्ड इंटीग्रेशन केले आहे. तरी कोणत्याही पुर्वग्रहदुषित नजरेने आमच्या सदर धाग्याचा आस्वाद घ्यावा आणि प्रतिक्रियांचा पाऊस त्यावर पाडावा ही न्रम विनंती. हे साहित्य आमचे एकट्याचे नसुन आमच्या ह्या योजनेत अभावितपणे सहभागी झालेल्या श्री नावातकायआहे, श्री भेन्डिबाजार, श्री कुक, श्री स्वानंद व सौ.

फ्लँडर्साच्या रणामध्ये मूळ कविता इंग्रजीमध्ये; कवी : जॉन मॅकक्रे. फ्लँडर्साच्या रणामध्ये स्थानदर्शक आमचे क्रूस आहेत रोवले - त्यांच्या रांगां-रांगांंमध्ये फुलतात रानफुले. वरती आकाशामध्ये धजून अजून थवे चंडोलांचे उडणारे ऐका अंधूक गाणारे, बंदुकींच्या बारांमध्ये. कोण आम्ही? आम्ही मृत.

मी आज ही त्या रक्ताच्या शोधात आहे. ज्यांनी अटकेपार झेंडे गाढले. मी आज ही त्या रक्ताच्या शोधात आहे. ज्यांनी मराठी मनगटांना स्वराज्याचे बळ दिले...... आज जो मराठ्यांना पुन्हा लढायला लावेल... हर हर महादेव पुन्हा गगन भेदून राहेल..... फूंकून रणशिंग ज्याने आकाशालाही आव्हान दिले.. मी आज ही त्या रक्ताच्या शोधात आहे... पूर्वी सारखे आज ही परकीय आक्रमण वाढत आहे.... माझ्याच मातीत आज माझी मराठी गाढली जात आहे..... सावरण्या तिचा हात मला बळ देणारा हवा आहे.. मी आज ही त्या रक्ताच्या शोधात आहे... -पंचम..

गगनावरी तिरंगा ....!! गगनावरी तिरंग्या फ़डकत असेच जावे ओलांडुनी नकाशे तू ब्रम्हस्थान घ्यावे ....!! तू प्राण भारताचा, शक्‍ती ध्वजा-पताका संगे हिमालयाला येण्यास मार हाका समवेत घे सह्यांद्री, मेरूस ये म्हणावे ओलांडुनी नकाशे तू ब्रम्हस्थान घ्यावे ....!! साथीस ब्रम्हपुत्रा, गोदावरी नि यमुना धारा तरंग स्फ़ूर्ती, देईल पावलांना कन्या भगीरथाची, रस्ते तिला पुसावे ओलांडुनी नकाशे तू ब्रम्हस्थान घ्यावे ....!! तारांगणे उद्याची, कक्षा तुझी असावी ही मान भारताची, सर्वत्र उंच व्हावी आता अभय मनाच्या धुंदीस

हजार कात्र्या आम्हा परजु दे, कर्तनयोगे त्या, आम्हाला कुरतडू दे सारे, विवस्त्र कवटी आज होवू दे, टक्कल पार्‍याचे, गळू दे व्यर्थ भार सारे. तैलसुरा प्राशुन माजले , तण डोईवरचे , जणु की कवड्यांच्या कविता, आणि ग्रासिले मुख दाढीने , ओठ मिश्याखाली , लोपला नभाआड सविता. क्षौरवीरा तव सुसाट कर्तन असेच चालू दे, खुलो नक्षी डोक्यावरती, मान गळ्यातून निघो कालवे भगव्या पाण्याचे, नापिता, कळ आली भलती. ही कानाची पाळी ठेवा , नीट खिश्यामध्ये शिवुन घ्या जा नाक्यावरती, नापित आम्ही शस्त्र फिरवतो प्राणकराराने, जराशी माफ करा गलती. चला झाडू द्या शुभ्र कापडे, केसांनी मळली , आण बे, चुना नि गायपुडी. वीस टाळकी बारा दाढ्या