करुण

3

रेतीचा अख्खा ट्रक आला
कामगार फावड्याने रेती काढीत ढकलू लागले
बंगल्याच्या आवारात ....
काळा तजेलदार तरणा पोरगा
रेतीचे हात झटकित
मालकाजवळ आलां
पैश्यासाठी खोळंबून
मालक : पैशे द्या म्हणाला ...
मालक म्हणाला: पावती
नम्रपणे म्हणाला देतो जी पावती
पावती पुस्तक काढून बनवली पावती त्याने
सुंदर अक्षर बघून मालक आडवा तिडवा चाट ..!!
मउपणे मालक म्हणतो शिकलाय कारे
खाली मान घालीत पोरगा म्हणतो
शिकलोय कोलेजची पुरी वर्ष
मग ..?
गावाकडून आलो
पोटापाण्यासाठी
हिंडलो दारोदारी
कचेर्यात ,कंपन्यात
नौकरीसाठी
ओळख नाही
पाळख नाही

कठीण होत चाललेय सगळे
हे शेताचे बहरणे
आता गायब झालीय विहिरीतील मोटेचे पाणी
बैलाच्या गळ्यातील घुन्गारांचा लडिवाळ आवाज
शेती नापीक दाखवून न.अ करीत चाललेत खूपशे
शेतात बंगले बांधून दिवाळी साजरी करू लागलेत
आपली माणसे

हिरवळीचा स्वर्ग होत चाललाय नर्क
बैलगाडीच्या पायवाटा पुसून गेल्यात कधीच
नि फटफटीचा चाक्राळलेला रस्ता तयार झालाय
संपन्नता आलीय डोक्यावर ह्या छोट्याशा खेड्यात

कोण्या सुस्त दुपारी असता भानू धरा जाळीत
कोणी अर्ध जागृत पहुडले कोणी सुरा ऐकीत

रस्ते एकले झळा झेलीता पसरुनी सुस्तावले
छाया किंचीत कुठे तरी तिच्या उष्म्याने ताडीयले

झिजल्या पायतणाला ओढीत महिला फ़ळे घेउनी
भिजल्या पदराशी घट्ट धरुनी शिरभार सांभाळुनी

संत्री घ्या संत्री वदे अविरत आवाजही चिरकला
घर्मे अंग पाणी ते निथळता शुष्कावला कि गळा

नसे मुळीच जाणीव तिजला नव्हती भूक तहान
विकतील का फ़ळे थोडी, घरी निजले बाळ लहान

संत्री संत्री स्वरांमुळे उघडले गृहद्वार कोणी तरी
निद्रा नष्ट झाली यास्तव तो वदिला क्रोधित स्वरी

काल तुम्ही लांबून तुमची गाडी दाखविली
म्हातार्याला
काय मस्त रंग होता हो तिचा
गाडीच नाव काय तुम्ही घेतले
डोक्यावरून गेले बघां त्याच्या
त्याला वाटले आपण पण फिरवावा जरासा हात
तुमच्या नजरेत त्याच्या हाताची किमंत दिसली
नि हिमंत नाय झाली बघा म्हातार्याची
तिला कुरवाळायला... मायच्यान ..!!

शेती करणारां म्हातारा
आयुष्यभर तेच केले
कसा लावणार तुमच्या गाडीला हात
रस्त्यात तुम्हाला तुमचा मित्र भेटला
तेव्हा तुम्हाला लई लाज वाटली
डोळ्यात दिसत व्हतं पाक तुमच्या...

आतापर्यंत मिसळपाव वर प्रकाशीत झालेल्या सर्व कविता एकत्रीत स्वरूपात येथे देत आहे.
- निमिष न. सोनार

प्रेमाचा निसर्ग

प्रेम असावे झाडासारख्रे
दिवसेंदिवस वाढत जाण्यासाठी
एकमेकांना सुखाची सावली देण्यासाठी
प्रेम असावे पहाडासारखे
अढळ अचल राहाण्यासाठी
एकमेकांना भक्कम आधार देण्यासाठी

प्रेम असावे फुलासारखे
नाजूक हळूवार फुलण्यासाठी
एकमेकांना जीवापाड जपण्यासाठी

प्रेम असावे नदीसारखे
बेधुंद प्रणयात वाहून जाण्यासाठी
एकमेकांना उत्कट प्रेमसागराकडे नेण्यासाठी

3

आजचे पान कोरे-करकरीत आहे,
अगदी पांढरे शुभ्र ....
इतके की पेन टेकवायची पण भय...
कदाचित त्याचे सौंदर्यच नष्ट होईल...

मागची पाने गच्च आहेत
आहेत असंख्य रंग
लाल, पिवळा, निळा, भगवा गडद्द आहे, गुलाबीपण आहे ... पण फिक्कट..
आहेत अनेक अक्षरे
काना, मात्रा, अनुस्वार सगळे सुष्पष्ट आहे, जोडाक्षरेही आहेत... पण खोडलेली...
आहेत आकडे पण
बेरीज, वजाबाकी, गुणाकार आहेत, भागाकारही आहे... अगदी मागच्याच पानावर

किती वर्षापासून तो वृक्ष उभा !
निष्पर्ण ! उघडा !!
पर्णहीन ! म्हातारा खंगलेला !!
निष्पर्ण वृक्षावर पक्षी येत नाही वस्तीला
नाही बांधत आपल्या पिल्लासाठी घरटे
वृक्ष आसुसलेला पक्ष्यासाठी !!
बांधारे घरटे माझ्या अंगणात
फुकट देतो .फक्त येऊन राहा .
बांधा घरटे.!
रात्रीची तेवढीच मला सोबत
भीती वाटतेरे मला एकटेपणाची
एके दिवशी माणसांची जमात मला नष्ट करतील
नि नेतील मला जाळायला
आपले टीचभर पोट भरण्यासाठी !!!